[ AΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Παγωµένος χρόνος

A, ωραία,παρατηρεί οιταλόςεπισκέπτης, έχετε ακόµα χριστουγεννιάτικηδιακόσµηση! Κιεσείς έχετετον Μπερλουσκόνι, λέω αυθόρµητα, σε µια διαρκή εγρήγορση εθνικής αυτοάµυνας που µεχαρακτηρίζει. Ο Ιταλός όµως έχει δίκιο. Στο ψηλό δένδρο του πάρκου ας πούµε, που είναι κέδρος (του Λιβάνου; δεν ξέρω), οι τεράστιοι χριστουγεννιάτικοι φιόγκοι βρίσκονται στη θέση τους. Προφανώς θα είναι ανέφικτονα κατέβουν από εκεί ψηλά, εκτός ανο κέδρος κατεβάσει τα κλαριά µονάχος του και τους τραβήξουν περαστικάπιτσιρίκια (Χαµήλωσε τουςκλώνους σου να κόψω ένα φιόγκο). Γιατί δεν έχει αναπτυχθεί ακόµα αυτός ο τρόπος ξεστολί σµατος µεγάλων δέν δρων; Τι κάνει η επιστήµη;

Πηγαί νοντας στο κέντρο παρατηρούµε σε πολλά σηµεία χριστουγεννιάτικη διακόσµηση. Merry Christmas, εύχεται τοΜετοχικό Ταµείο Στρατού σε όλους τους πολίτες πουκυκλοφορούν στο Σύνταγµα (και στους µηπολίτες εξίσου). Στη στοά Σπυροµήλιου αιωρούνται ακόµα τρισδιάστατοι οι χαρούµενοι ήρωες του Ντίσνεϊ, ελαφρώς µαυρισµένοι από το καυσαέριο. Η αποθέωση όµως είναι το σαλόνι της φίλης που µας κάλεσε για καφέ – και καµαρώνει το ελατάκι της στολισµένο. ∆εν της κάνει καρδιά να το µαζέψει, λέει. Είναι φενγκ σούι. Μήπως νατο αφήσει έτσι έως τον ∆εκέµβριο, να θυµάται τηντελευταία φορά που γιορτάσαµε; Το σκέπτεται.

Τόση αισιοδοξία. Τόση εµπιστοσύνη στο µέλλον, τόση αποφασιστικότητα. ∆εν αποχαιρετάµε τα Χριστούγεννα. Θα τα παγώσουµε µέχρι να ξαναγυρίσουν, γιατί µπορεί να µας ξεχάσουν τουχρόνου, δεν ξέρεις. Το καλύτερο θα ήταν να κοιµόταν η πόλη ολόκληρη για έντεκα µήνες – τι ψυχή έχουν; θα περάσουν. Να περάσει µια νάρκη χειµερία,µια ασυνείδητη θεραπεία. Ναροχαλίζει αθώα, τα προβλήµατα να λύνονται µόνα τους, να κόψει τονλαιµό του ο Παπακωνσταντίνου, να την ξυπνήσει ένας βάτραχος µε ένα φιλί αρχές ∆εκεµβρίου, να έχουν όλαπεράσει. Και να πάει για ψώνια.