ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Παράλυτο…

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο ∆ηµ. Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:
«Εδώ µπαίνει το αµείλικτο, το αδυσώπητο ερώτηµα: το ΙΚΑ πρέπει να υφίσταται ή πρέπει να καταργηθεί;
Γιατί οι υπεύθυνοι δεν προβληµατίζονται από την κακή δοµή και την κακή λειτουργία του ιδρύµατος;
Το ΙΚΑ είναι ο µεγαλύτερος ασφαλιστικός οργανισµός της χώρας, που τυπικά περιθάλπει επτά εκατοµµύρια ασφαλισµένους, µε τον προϋπολογισµό να φτάνει στα περίπου 12,5 δισεκατοµµύρια ευρώ, που ουσιαστικά αντιστοιχεί στο 1/10 του κρατικού προϋπολογισµού.
Είναι το ίδρυµα που δηµιουργήθηκε το 1936 και αποτελεί τον “κορµό” της κοινωνικής και ιατροφαρµακευτικής ασφάλισης στο µεγαλύτερο τµήµα των µισθωτών. Βεβαίως, το ΙΚΑ έχει ως σκοπό την ιατροφαρµακευτική φροντίδα των εργαζοµένων, παροχές σε είδος που περιλαµβάνουν την περίθαλψη (ιατρική, φαρµακευτική, νοσοκοµειακή κ.λπ.).
Πάνω στον τοµέα αυτόν θα σταθώ.
Στ’ αλήθεια, υπάρχει έστω και ένας ασφαλισµένος έλληνας πολίτης που να είναι ευχαριστηµένος από τις παροχές των υπηρεσιών του ΙΚΑ;
Κατά γενική οµολογία, όλοι τους εκφράζονται µε τα πιο µελανά χρώµατα σε ό,τι αφορά την ιατροφαρµακευτική περίθαλψη και εξυπηρέτησή τους.
Γιατί άραγε συµβαίνει το απαράδεκτο αυτό φαινόµενο, αφού υπάρχει επαρκές ιατρικό και υγειονοµικό προσωπικό, ανερχόµενο στις 14.000, µε συµβάσεις ορισµένου και αορίστου χρόνου, αλλά και µε συµβάσεις µόνιµης και αποκλειστικής απασχόλησης;
Συµβαίνουν όλα αυτά γιατί δεν υπάρχει ούτε σχεδιασµός ούτε έλεγχος.
Πηγαίνεις να εξεταστείς µε αναµονή δύο ωρών. Οµως δεν είναι η καθυστέρηση που ενοχλεί, ούτε η ταλαιπωρία που υφίσταται ο ασφαλισµένος. Το πρόβληµα είναι ότι δεν εξετάζεται.
∆εν εξετάζεται γιατί δεν υπάρχει ο απαιτούµενος εξοπλισµός ή υπάρχει και δεν χρησιµοποιείται.
Τότε τιχρειάζονται οι γιατροίτου ΙΚΑ; Μόνογια να µισθοδοτούνται;
Προφανώς χρειάζονται τις απογευµατινές ώρες για να επισκέπτονται οι ασθενείς τα ιδιωτικά τους ιατρεία που είναι άρτια εξοπλισµένα, φυσικά µε το αζηµίωτο.
∆υστυχώς το φαινόµενο αυτό δεν αφορά µόνο το ΙΚΑ, αλλά όλους τους δηµόσιους οργανισµούς της χώρας, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται για το να θεραπευτεί το νοσηρό αυτό φαινόµενο.
Αγανακτούµε και διαρρηγνύουµε τα ιµάτιά µας γιατί οδηγηθήκαµε σε επιτήρηση από την Ενωµένη Ευρώπη και το ∆ιεθνές Νοµισµατικό Ταµείο. Πώς να γλιτώσεις την επιτήρηση όταν το κράτος είναι τελείως αναποτελεσµατικό και παράλυτο; Ενα κράτος που φροντίζει µόνο για τις συντάξεις των πεθαµένων; Ενα κράτος όπου βασιλεύει η ρεµούλα και ο οχαδερφισµός, µε ωράρια ελαστικά, µε µετακινήσεις ανεξέλεγκτες, µε ιατρικά φακελάκια να συνθέτουν ένα απαράδεκτο µείγµα σήψης και διαφθοράς;
Γνωστά σε όλους, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται να διορθωθούν.
Το τελευταίο διάστηµα βλέπουµε να υπάρχει κάποιο φως στο βάθος του τούνελ, σύµφωνα µε τα λεγόµενα της κυβέρνησης, η οποία διακηρύττει ότι θα ληφθούν µέτρα για την πάταξη της ασυδοσίας και της διαφθοράς. Ιδωµεν».














