«Ωρα να µιλήσουµε για τη γενιά µας»

Νεώτεροι προβληµατισµοί και προβληµατισµοί νεωτέρων (µουσικών) διαβαίνουν το κατώφλι του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Χάρη σε δύο τραγουδοποιούς που εκφράζουν την αποφασιστικότητα µιας γενιάς που αρνείται – µέχρι στιγµής – να µπει σε καλούπια
Εξαιρέσεις και οι δυο. Ισως γιατί είναι πολύ νέοι στον χώρο. Ή γιατί έτσι. Γιατί δεν θέλουν να πάρουν την επιτυχίατους στα σοβαρά και να εγκλωβιστούν σε ένα «ίµατζ» που δεν τους ανήκει. ΟLolek πάντως, Γιάννης Αναγνωστάτος – από τους πιο προβεβληµένους νέους εκπροσώπους της αγγλόφωνης ποπ φολκ – διασκευάζει και παίζει Ζαµπέτα και Τσιτσάνηστις λάιβ εµφανίσεις του ενώ ο νέος του δίσκος θα έχει στίχο ελληνικό.

Και o Rous (Γιώργος Ρουσσέτος) µετά την επιτυχία των «Εξαιρέσεων» (το µεγαλύτερο ραδιοφωνικό χιτ του 2010), αντί να εκµεταλλευτεί την αναγνωρισιµότητά του και να στοχεύσει στην επόµενη επιτυχία, προτιµάει να «καταλαγιάσει» και ναβρει τον δικό του βηµατισµό.

Και οι δυο φαίνεται να αδιαφορούν στις παραινέσεις των «έµπειρων» πουξέρουν τη µουσική πιάτσα,και οι δυο γυρίζουν την πλάτη στις σειρήνες των οπίνιον µέικερ. Θέλουν αυτό που θέλουν και δεν το διαπραγµατεύονται.

«Πάντα το θεωρούσα πρόκληση να γράψω ελληνικό στίχο» λέει ο Lolek. «Το είδα στα λάιβ µου. Με ευχαριστεί περισσότερο ο ελληνικός στίχος ίσως γιατί µόνον έτσι µπορώ να επικοινωνήσω καλύτερα»…

Ναι, αλλά το κοινό τον γνωρίζει από τον αγγλόφωνο δίσκο του. ∆εν ανησυχεί µήπως χάσει τη φόρα του; «∆εν µπήκα καθόλου στη λογική να σκεφθώ “τι περιµένει το κοινό αυτήν την εποχή” ή “τι θα ήταν πιο εύκολο”. Σίγουρα παίρνω τα ρίσκα µου αλλά αυτό έχει αυτήν την περίοδο νόηµα για µένα. Με τον αγγλικό στίχο έχω την ασφάλεια, µπορώ να κρυφτώ καλύτερα µέσα σε έναν µέτριοστίχο ενώ ο ελληνικός είναι ξεγύµνωµα». Τουτέστιν, µελαγχολικήαγγλόφωνη φολκ µπαλάντα και συνειρµοί α λα Κοέν µε στυλ τροβαδούρου του ‘60…τέλος. Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών πάντως ο Lolekθα παίξει κυρίως κοµµάτια από τον πρώτο του δίσκο («Alone») και κάποιες ελληνικέςδιασκευές.

Εσωστρεφές βλέµµα, κοντοκουρεµένο µαλλί και µια αυθεντική συστολή στην έκφραση που ουδεµία σχέση έχει µε τις εντάσεις που απαιτεί η εποχή ή µε το ανάλαφρο στυλ που οφείλει να έχει κάποιος σε ένα λάιβ. Ο Lolek κατέκτησε το κοινό του σιγά σιγά και τώρα ετοιµάζεται να κατακτήσει και το δεύτερο CD του, που θακυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο. «Το µόνοκοινό που θαέχει µε τον πρώτο δίσκο είναι ότι και οι δύο κινούνται σε ένα µάλλον απαισιόδοξοκλίµα. Θα έλεγα µάλιστα ότι ετούτος εδώ είναι πιο “µαύρος” και παρ’ όλο που έχει ελληνικό στίχο (σ.σ.: µέσα στα κοµµάτια και τα “Κεριά” του Καβάφη) δεν µοιάζει ελληνικός, µουσικά. Και καµία σχέση µε τις κιθαριστικές µπαλάντες του “Alone”» λέει.

Ο Loleκ αδιαφορεί για τις επιπτώσεις που µπορεί να έχει µιαστροφή στη µουσική του και ο Rous (Γιώργος Ρουσσέτος) αδιαφορεί να είναι ο βηµατισµόςπου οφείλει να ακολουθήσει «λογικός». Αλλωστε αυτό που έγινεµε τις «Εξαιρέσεις» του το ένιωσε πολλές φορές και σαν παγίδα. «Πολύ πρόσφατα άρχισε νακαταλαγιάζει όλο αυτό» λέει στα «ΝΕΑ».

Καταλαγιάζει η απότοµη επιτυχία και εκείνος χτίζει την πορεία του σιγά σιγά από την αρχή. Ετσι του ταιριάζει καλύτερα. «Αφού δεν νιώθω ακόµα έτοιµος να ανεβάσω ταχύτητα, γιατί να το κάνω; Εδώ είναι η πρώτη φορά που άκουσα στα λάιβ µας τον ήχο του δίσκου… Αλλαξε η µπάντα, έγιναν διάφορα και είναι η πρώτη φορά που τελείωνε το λάιβ µας (στον Σταυρότου Νότου)

κι ένιωθα γεµάτος. Πετούσα από χαρά».

< INFO

Ο Lolek στο πλαίσιο της σειράς «Γέφυρες», στην αίθουσα Banquet του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, αύριο στις 20.30. Kαι ο Rous στις 4 Φεβρουαρίου. Βασ.
Σοφίας & Κόκκαλη, τηλ. 210-
7282.333

«Πόσο θα τραγουδάµε περί ανέµων και υδάτων»

Ο Rous, γνήσιο «τέκνο» της ταραγµένης εποχής µας, ετών 34, θεωρεί πως ωριµάζει. «Ε, δεν είµαι και µικρός πια», λέει. «Ευτυχώς… Γιατί αν συνέβαινε αυτό που συνέβη µε τις «Εξαιρέσεις» νωρίτερα δεν θα µπορούσα να το διαχειριστώ». Πίσω από τον ανεβαστικό ρυθµό των «Εξαιρέσεων» κρύβονται τραγούδια που ο στίχος τους µιλάει για τα βασανιστικά ανεκπλήρωτα της ζωής µας, για τον πολιτικό και κοινωνικό τραγέλαφο που ζούµε, για τη γενιά του που γνωρίζει ότι «η Συννεφούλα µας πέθανε πια και πάει», αλλά δεν θέλει να το παραδεχτεί. Στη συναυλία του, στις 4 Φεβρουαρίου, στο Μέγαρο Μουσικής θα παρουσιάσει και τέσσερα νέα του τραγούδια. Ο στίχος ελληνικός. «Η γενιά µας µέχρι στιγµής δεν έτυχε να αντιµετωπίσει και τίποτα σοβαρό», λέει. «Είµαστε η γενιά του φραπέ και του φρέντο. Για να υπάρξουµε όµως, πρέπει να «µιλήσουµε» για µας, να δώσουµε ένα στίγµα εποχής… Και η εποχή άλλαξε και δεν είναι δυνατόν να τραγουδάµε περί ανέµων και υδάτων».