Φαιδρές πορτοκαλεότητες

Αγαπητή Φοίβη, καλή χρονιά.

Οπως σου έχω αναφέρει, µόλις τελείωσα µε τα ξενοδοχεία. Σύνταξη…

Από το 1985 όταν έγινα διευθυντής ξενοδοχείου για πρώτη φορά στην Ελλάδα υπογράφω κάθε χρόνο µέχρι και 100 συµβάσεις ορισµένου χρόνου (εποχικοί ή συµβασιούχοι, πες το όπως θέλεις), στα ξενοδοχεία εποχικής λειτουργίας αλλά και στις πόλεις.

Οι άνθρωποι αυτοί, οικογενειάρχες όλοι, αρχίζουν εργασία από τον Απρίλιο, Μάιο µέχρι τέλους Σεπτεµβρίου ή Οκτωβρίου. Οπως έρχονται, το ίδιο και φεύγουν. Λήγει η σύµβαση… και καλό χειµώνα. Στην ανεργία οι περισσότεροι.

Στην πατρίδα µας όµως υπάρχουν δύο είδη πολιτών: οι βλάκες και τα σαΐνια.

Εχει χαλάσει ο κόσµος για τους λεγόµενους συµβασιούχους του ∆ηµοσίου, ΟΤΑ και ∆ΕΚΟ. Για να µη νευριάσω, ξέρεις από νεύρα, παρακάµπτω το πώς µπήκαν και ποιοι τους έβαλαν…

Αντε, µην πω καµιά κουβέντα.

Συµβασιούχος, όπως ορίζει η εργατική νοµοθεσία σηµαίνει έµµισθη παροχή υπηρεσιών ορισµένου χρόνου, από…

µέχρι…, και τέρµα.

Ολοι αυτοί οι δεκάδες χιλιάδες εργαζόµενοι (ιδιωτικοί υπάλληλοι) στον τουρισµό και σε άλλα εποχικά επαγγέλµατα είναι οι βλάκες και οι υπόλοιποι τα σαΐνια.

Η εργασία είναι δικαίωµα όλων, αλλά όχι µόνο για κάποιους και σε χαβαλέ συνθήκες. ∆ούλεψε µε ιδιώτη εργοδότη να δεις τι θα πει κουπί!

Πολλά τα άδικα Φοίβη µου.

Πάντα φίλος, Μανώλης Περάκης < Μόνο σ’ αυτήν τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, αγαπητέ Μανώλη, κάποιοι ενώ γνωρίζουν πως προσλαµβάνονται µόνο για συγκεκριµένη δουλειά και συγκεκριµένο χρόνο θεωρούν πως πρέπει ντε και καλά να απολαύσουν το «greek dream» του δηµοσιοϋπαλληλίσκου που δεν κάνει τίποτα και δεν απολύεται ποτέ επιβαρύνοντας µε χαρά τον δηµόσιο κορβανά και όταν κάποιος τους µπαίνει εµπόδιο θεωρούν πως πρέπει να τιµωρήσουν ολόκληρη την κοινωνία και κυρίως τους συµπολίτες τους!