Σόουλ µε «άδεια να σκοτώνει»

Είναι η εποχή – Χριστούγεννα στο βάθος – που µουσικές, µανιτάρια, σαλιγκάρια ξεφυτρώνουν (ή σέρνονται) µαζικά εδώ κι εκεί. Και µέσα στην υπερπαραγωγή, το «mainstream» – ό,τι ακούγεται πολύ και φτάνει εύκολα στα αυτιά του κόσµου – δέχεται τονωτικές ενέσεις.

Υπάρχει άραγε άνθρωπος που ναέχει ακούσει τον Cee Lo καινα µην του αρέσει;

Και τι άνθρωποςθα είναι αυτός;Μυστήριος θα είναι.

Από τη µια έχειςτην καλύτερη soul φωνή που κυκλοφορεί στην πιάτσα και από τηνάλλη έχεις αυτή τη φωνήπάνω σε τραγούδιαπου ταυτόχρονα κάνουν ερωτική εξοµολόγηση στη retro soul και τα ίδιαδοκιµάζουν ηχητικέςανατροπές στο ίσιωµα.

Παίρνει τον ήχο που ξέρεις και αγαπάς και του αλλάζει τα φώτα (και πάλι τον αγαπάς) – Cee Lo, ο καρδιοκατακτητής. Κοντούλης, χοντρούλης και ακαταµάχητος.

«Lady Killer». H εισαγωγή, τζεϊµσµποντική:

«My name is… not important» («Toόνοµά µου είναι… δεν έχει σηµασία»), λέει,ούτε τι κάνει έχει σηµασία, αλλά όταν έχει να κάνει µε γυναίκες λέει: «Εχω license to kill» («Αδεια για να σκοτώνω»). Ετσι κερδίζονται τα κορίτσια, ο Cee Lo Green κλείνει γυµναστήρια και σχολές εραστών.

Το πρώτο τραγούδι από τοάλµπουµ έπεσε στα δισκογραφικά νεράσαν κοτρώνα σε λίµνη– όσοι το άκουσαν το κράτησαν στον σκληρό τους δίσκο –, το «F…k you» (στο εξώφυλλο του CD γράφεται «Forget You», µην µπερδευτείτε). Είναι αυτό το γλυκό, τσατισµένο, παραπονιάρικο, τύπου παλιού soul, τραγούδι πουαπό τη στιγµή που ηχογραφείται µένει για πάντα. Σαν εκείνο το «Crazy», παλιότερα, τουCee Lo πάλι, τότε µε τους Gnarls Barkley (τον Danger Mouse, δηλαδή, παρέα).

Προβλέψιµο; Καθόλου. Αντίθετα, στυλιστικές ασκήσεις και ωραία τραγούδια, σε εντυπωσιακή ισορροπία, κάτιπου δεν το συναντάς συχνά – εξ ου και προκύπτουν τραγούδια για single, για ραδιόφωνα, τηλέφωνα και κοινωνική δικτύωση, όπως το «It’s Ok» και το «Οld Fashioned». Πάνω στους τίτλους τέλους του CD µε το «The Lady Killer Theme», σκέφτοµαι πως έχει δίκιο να ανησυχεί ο 007 Ντάνιελ Κρεγκ. Οχι για τα οικονοµικά του Μποντ – θα λυθούν αυτά.

Αλλά γιατί ο Cee Loπεριµένει στη γωνία. Και έχει «άδεια να σκοτώνει».

LINK www.mariamarkouli.blogspot.com

Eνα δεν φτάνει

O Cee Lo έχει και άλλα σχέδια (παρακάτω µερικά από αυτά):

¬ Συνεργάζεται µε τον Jazze Pha (που είναι επίσης από την Ατλάντα) στο άλµπουµ «Happy Hour».

¬ Hχογραφεί τραγούδι για το σάουντρακ του «Sex and the City 2», το «Language of Love».

¬ Kάνει την παραγωγή στο άλµπουµ της Μelody Thornton (που άφησε τις Pussycat Dolls και συνεχίζει µόνη).

¬ Συµµετέχει στο καινούργιο άλµπουµ του Paul Oakenfold, µαζί µε πολλούς άλλους εκλεκτούς.


Φουρτούνες δυτικά…

Λοιπόν στο hip hop τα πράγµατα είναι φουρτουνιασµένα. Είναι εποχή κατά την οποία ξαναµοιράζεται η πίτα, αυτοκρατορίες κλονίζονται, µικροί ανεξάρτητοι ποντικοί τρυπώνουν και κλέβουν το τυρί. Ο Ice Cube βγάζει το ένατο άλµπουµ του, αυτό που ονοµάζει «Εγώ είµαι η ∆ύση», «I am the West» (Lench Mob) και δεν το πετάει έτσι τυχαία. Ξέρει πως ανακατεύει τα πράγµατα. Το hip hop της ∆υτικής Ακτής είναι καζάνι που βράζει αλλά και αυτός δεν είναι χτεσινός. Στους NWA ήταν και στη χρυσή εποχή του hip hop, τότε που έµπαιναν τα θεµέλια. Μετά, το παλικάρι µας έγινε παραγωγός, σκηνοθέτης, ηθοποιός και τηλε-περσόνα µε δικό του σόου (γιατί αν δεν έχεις το σόου σου, πού πας;) και τώρα έρχεται στο κέντρο πάλι, µε καλό άλµπουµ, να διεκδικήσει ολόκληρη τη ∆ύση. Ο σύντροφος Dre, στο µεταξύ, που έχει υποσχεθεί guest εµφάνιση δεν πάει ενώ οι άλλοι ράπερ του απαντούν στην ψύχρα πως δεν κάνει τίποτε να βοηθήσει τη σκηνή παρά µόνο σπρώχνει παιδιά κι ανίψια. «Ι Do This For My Kids» (λέει κι εκείνος στο «It is What It Is»), ενώ στο «Hood Robbin» µιλάει για φτώχεια, εγκατάλειψη και το αµερικάνικο όνειρο που είναι τρύπιο. Το «I Am The West» του Ice Cube είναι ένα άλµπουµ που βρήκε τη θέση του στον hip hop κόσµο και δεν έµεινε εκεί. Περνάει και σε άλλες µουσικές όχθες, έχει ψαχνό και περιττεύει η πυξίδα.

… κι ένα δολάριο
Το «I Need A Dollar», ένα soul τσεκουράτο κοµµάτι το οποίο όλοι έψαχναν σαν τρελοί να βρουν µε το που το άκουσαν στους τίτλους της σειράς «How To Make It in America», είχε για τον Αloe Blacc που ήταν πρόθυµος και να µοιραστεί το δολάριό του ένα πολύ καλό κάρµα στη ζωή του. Μαζί µε µερικές ακόµη soul-λιές, περιποιηµένες ενορχηστρώσεις, συνείδηση της µουσικής της οποίας ακολουθεί το µονοπάτι και κοινωνικές αναφορές στα τραγούδια. Παραγωγή αρκετά ψαγµένη – ο ανταγωνισµός βλέπετε είναι µεγάλος εκεί έξω – και ακόµη µερικά «Good Things» συµβαίνουν εδώ, καθώς η Stones Throw φροντίζει πάντα να βγαίνουν όµορφα πράγµατα στα χωράφια της. Ο Aloe Blacc από το Λος Αντζελες, µε καταγωγή από τον Παναµά, πιστεύει πως ο κόσµος µπορεί να αλλάξει και θέλει να είναι καλοντυµένος όταν συµβεί αυτό.