Η άλλη Αµερική σε 80.000 κλικ

Μία από τις σηµαντικότερες φυσιογνωµίες της ντοκιµαντερίστικης φωτογραφίας παγκοσµίως µοιράζεται απόψε στην Αθήνα εµπειρίες και εικόνες από το ταξίδι του στις συναρπαστικές, όσο και ανοµοιογενείς, Ηνωµένες Πολιτείες της Αµερικής

Για τον Πέδρο Μέγιερ ο κοσµοπολιτισµός δεν είναι σλόγκαν αλλά εµπειρίατην οποία µεταφέρει στην τέχνη του. Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1935, όµως δύο χρόνια αργότερα οι γονείς του µετανάστευσαν στο Μεξικό το οποίο σήµερα θεωρεί πατρίδα του. Η δηµιουργική του περίοδος άρχισε το 1963 όταν αποχώρησε από τη µοναδική φωτογραφική οµάδα της χώρας για να ιδρύσει το Mexican Council of Photography. Ανάµεσα στις συναρπαστικές περιπέτειες του φακού του – τη σφαγή των φοιτητών στην Πόλη του Μεξικού πριν από τους Ολυµπιακούς του 1968, τους Σαντινίστας της Νικαράγουας, τους εργάτες στις πετρελαιοπηγές του Μεξικού – ξεχωρίζει το εναλλακτικό του ταξίδι στις ΗΠΑ πουδιήρκεσε 30 χρόνια και απέφερε 80.000

φωτογραφίες. Μέσα από αυτήν τη διαδροµή ζωής – µέρος της οποίας εκτίθεται στην Ελληνοαµερικανική Ενωση – αναδεικνύεται η πολιτισµική ανοµοιογένεια της χώρας, η αλλαγή του περιβάλλοντος από πολιτεία σε πολιτεία και από πόλη σε πόλη.

Εξαιτίας της ίδιας της φύσης των ΗΠΑ, µίας χώρας µε διαρκώς µεταβαλλόµενες όψεις, ο Μέγιερ θεωρεί σχεδόν αδύνατη την περιγραφή τους ως ενιαίο σύνολο. Γι’ αυτό και οι φωτογραφίες τουάλλοτε προσεγγίζουν τη φωτογραφία του δρόµου και άλλοτε τη φωτοειδησεογραφία καιτη φωτογραφία – ντοκουµέντο.

Αν η δουλειά στον δρόµο είναι η µία όψη του νοµίσµατος, η καλή του σχέση µε την τεχνολογία είναι η άλλη. Το 1990το ενδιαφέρον του προσείλκυσε η επεξεργασία φωτογραφιών µε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το 1994 ίδρυσε την ιστοσελίδα zonezero.com, την οποία διευθύνει µέχρι σήµερα. Σ’ αυτήν φιλοξενείται δουλειά 1.000 φωτογράφων απ’ όλον τον κόσµο, ανεξαρτήτως καλλιτεχνικού θέµατος, είδους και ύφους. Πρόκειται για µια ιστοσελίδα ανοιχτή στον διάλογο που έχει θέσει ως σκοπό της όχι µόνο να έρθουν σε επαφή οι καλλιτέχνες µεταξύ τους αλλά να τους γνωρίσει και το πολυπληθές φιλότεχνο κοινό. Εχει υπολογιστεί ότι µέσα σ’ έναν χρόνο έχει περισσότερους από 55 εκατ. επισκέπτες! Είναι εξάλλου ο πρώτος φωτογράφος που το 1991 κατάφερε να συνδυάσει φωτογραφική εικόνα και ήχο (στο CD-ROM «Photograph to remember»).

Τα κινητά, τα iPod και τα µόντεµ µπορούν να µας κάνουν όλους φωτογράφους;

Μακάρι! Κάτι τέτοιοθα ήταν υπέροχο. Θα ήταν, σαν να λέµε, ότι όλοι µπορούν ναδιαβάζουν και να γράφουν. Το να τα καταφέρνει κάποιος στη φωτογραφία δεν σηµαίνει ότι πρέπει να είναι σούπερ επαγγελµατίας. Οπως και κάποιος που γράφει δεν σηµαίνει ότι µπορεί να γίνει σπουδαίος ποιητής.

Εχετε πραγµατοποιήσει πάνω από 100 σεµινάρια πάνω στη φωτογραφία. Υπάρχει ένα µάθηµα το οποίο µοιράζεστε πάντα µε τους µαθητές σας;
Οτι η µετάδοση γνώσης είναι στην πραγµατικότητα αλισβερίσι εµπειριών. Είναι κάτι που πρώτοι δίδαξαν οι αρχαίοι έλληνες. Ο κινηµατογράφος έχει επηρεάσει τον τρόπο µετον οποίο δουλεύετε;

Απερίφραστα,ναι.ΟPaul Womble έγραψε κάτισχετικό και ακριβές για το έργο µου: «Οι ψηφιακές φωτογραφίες του φέρνουν τα πάνω κάτω στην ιδέα του κινηµατογράφου ως εικόνων σε κίνηση. Προσδιορίζουν εκ νέου τη φωτογραφία σαν ακίνητο κινηµατογράφο, µια διαδικασία κατά την οποία πολλαπλές οπτικές εντυπώσεις συνδυάζονται αρµονικά σε µία εικόνα».

Ανακαλείτε στη µνήµη σας το Κίνηµα των Φοιτητών στο Μεξικό του 1968;

Καθόλου. Θέλω να ζω στο παρόν.

Ποιο είναι το αγαπηµένο σας µέρος για να επιλύετε τα προβλήµατα της δουλειάς;

Το µπάνιοόταν κάνω ντους το πρωί.

 INFO

Ο Πέδρο Μέγιερ δίνει στις 20.00 διάλεξη στην Ελληνοαµερικανική Ενωση (Μασσαλίας 22, Αθήνα). Συµµετέχουν οι Nadia Baram, Tina Schellhorn, ∆ηµοσθένης Αγραφιώτης, Ιάσων ∆ήµου.
Στον ίδιο χώρο ολοκληρώνεται η έκθεση φωτογραφίας του «Μακρύ ταξίδι στις ΗΠΑ», στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2010

Τεχνολογία, φίλος της φωτογραφίας

Μπαίνετε στο Ιντερνετ για να ψάξετε φωτογραφίες, όπως εµείς οι «ταπεινοί» χρήστες;

Εξαρτάται από την έρευνα που θέλω να κάνω. Αυτό που πρέπει να πω πολύ ξεκάθαρα είναι ότι κανένας απ’ όσους κάνουν φωτογραφική έρευνα στις µέρες µας δεν τολµάει να εξαιρέσει το Ιντερνετ.

Το 1991 κυκλοφορήσατε το πρώτο CD-ROM που συνδύαζε εικόνα και ήχο. ∆εν έχετε χάσει από τότε την επαφή µε την τεχνολογία;

Η τεχνολογία είναι ένας διαχρονικός φίλος. Αυτή την περίοδο σχεδιάζω το επόµενο πρότζεκτ, που ονοµάζεται «Φωτογραφίζω για να θυµάµαι»: να µεταφέρω το ίδιο υλικό στο iPad µε µια ειδική εφαρµογή. Οι φωτογραφίες αφορούν τα τελευταία δέκα χρόνια από τη ζωή των γονιών µου.

Μια που το αναφέρατε, φωτογραφίζουµε για να θυµόµαστε ή για να ξεχνάµε;

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, που είναι η αποθήκη της µνήµης, έχει τους δικούς του κανόνες. ∆εν µπορούµε να θυµόµαστε πράγµατα τη στιγµή που το θέλουµε, αλλά τη στιγµή που το µυαλό αποφασίζει να «απελευθερώσει» τις πληροφορίες. Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν µπορούµε να αναγκάσουµε το µυαλό µας να ξεχάσει κάτι, επειδή το θέλουµε. Αρα, λοιπόν, η λήψη φωτογραφιών είναι ένα ζήτηµα παράπλευρο στο κεντρικό ερώτηµα της µνήµης.