Πιστή με ανοιχτό μυαλό

Αν αποστασιοποιηθούμε από τις έτοιμες ιδέες, θα δούμε, λέει η Μέριλιν Ρόμπινσον (και ο αφηγητής της), πως «στον σημερινό κόσμο υπάρχει περισσότερη ομορφιά από αυτήν που μπορούν να αντέξουν τα μάτια μας». Πνεύμα ανήσυχο που πιστεύει ότι το θαύμα της επιστήμης δεν μπορεί να συλλάβει το θαύμα του ανθρώπου στην ολότητά του, αντλεί από τον άθεο Φόιερμπαχ αλλά περιφρονεί τους νεο-άθεους όπως ο Ντόκινς. Οπως εξηγούσε στο Ρaris Review, μέσα της είναι βαθιά ριζωμένη η καλβινιστική ιδέα ότι το αντάμωμά μας με τον κόσμο έχει μια διάσταση εμπειρική αλλά και μια οραματική, που είναι κρυμμένη σε καθετί το εμπειρικό. Μπορεί να ξενίζουν όλα αυτά- ή και να απωθούν- τον έλληνα αναγνώστη που δεν είναι εξοικειωμένος με τη φιλοσοφία των θρησκειών, δεν έχει περάσει από τη νεο-ορθοδοξία ή δεν έχει διαβάσει Ράμφο, Λεβινάς, το περιοδικό Ινδικτος κ.λπ. Ομως το καλό με τη Ρόμπινσον είναι ότι ερεθίζει τη σκέψη σου.

Κι αν είσαι από εκείνους που προσπαθούν να κατανοήσουν τον ισλαμισμό, συμπληρώνει την εικόνα βοηθώντας σε να κατανοήσεις μια σύγχρονη εφαρμογή της χριστιανικής πίστης.

Πάντα στο πλαίσιο των δημοκρατικών αρχών. Επιπλέον- και εδώ φαίνεται το ταλέντο της- ξέρει να φτιάχνει λογοτεχνικούς ήρωες πειστικούς και συναρπαστικούς.