Στα άδυτα της κρυμμένης Αθήνας
Περιοχές γκέτο, προαστιακές υπνουπόλεις, άγριες συμπεριφορές μεταξύ κατοίκων είναι τα λήμματα στο οπτικό λεξικό της Κρυφής Αθήνας, σε μια έκθεση που αποκαλύπτει όσα δεν βλέπουμε πίσω από την πόλη.
Η Αθήνα διανύει μία ενδιαφέρουσα εποχή. Η φυσιογνωμία της αλλάζει, αποκτά νέους κατοίκους, διαφορετικές συμπεριφορές. Γίνεται μητροπολιτική, χωρίς την κοσμοπολίτικη λάμψη που δίνουν οι πολιτιστικές δραστηριότητες μίας δυτικής πρωτεύουσας. Ωστόσο οτιδήποτε συμβαίνει είναι ένδειξη ζωής. Μέσα από αυτήν την προσέγγιση γεννήθηκε η «Κρυμμένη Αθήνα». Μία ενότητα καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων και εκθέσεων που δημιούργησαν τα μέλη της εικαστικής ομάδας Κέντρο Απόκεντρο, ανεξάρτητοι νέοι δημιουργοί, νέοι αρχιτέκτονες και ο ιστορικός Τέχνης Θανάσης Μουτσόπουλος. Σκοπός τους να δημιουργήσουν ένα «λεξιλόγιο της Αθήνας» δείχνοντας τις νέες, κρυμμένες όψεις της πρωτεύουσας, τους πρωταγωνιστές της, αλλά και τα φαντάσματα του παρελθόντος της πόλης που υπάρχουν ανάμεσά μας.
Η “Κρυμμένη Αθήνα” ξεκίνησε από μια ανάγκη για συλλογικότητα.
Φωτογραφίες, βίντεο, χάρτες και νέα μέσα είναι το αποτέλεσμα αυτής της συλλογικής προσπάθειας που θα παρουσιαστεί σε τρεις διαδοχικές εκθέσεις στον ίδιο χώρο, στο «Τaf» στο Μοναστηράκι. Τα μέλη της ομάδας σαν να έπαιξαν πολλές ώρες κρυφτό και κυνηγητό με τα κτίρια και τους ανθρώπους, με τα μνημεία και τα κενά σημεία.
Πρώτο μέρος της έρευνας, εικόνες της «Κρυφής πόλης» με την οποία ανοίγει το τρίπτυχο των εκθέσεων. «Η πόλη μας είναι πραγ ματικά άγνωστη. Υπάρχουν νέοι κάτοικοι σε περιοχές όπως η Κυψέλη, ο Αγιος Παντελεήμονας, στους δρόμους γύρω από την Ομόνοια. Είναι όψεις του γκέτο που δημιουργήθηκε στο κέντρο. Ενώ σε προάστια όπως η Αγία Παρασκευή, το Χαλάνδρι, το Ελληνικό, περιοχές της Γλυφάδας δεν υπάρχει κανένα τοπόσημο που να χαρακτηρίζει την περιοχή. Παρά μόνο όγκοι πολυκατοικιών από τις οποίες οι ένοικοι φεύγουν το πρωί, και επιστρέφουν το βράδυ μόνο για να κοιμηθούν», συμπληρώνει ο Θανάσης Μουτσόπουλος που συντόνισε, μιλώντας για τις «αθηναϊκές υπνουπόλεις».
Η ενότητα «Αστικά φαντάσματα» αγγίζει ένα στοιχειωμένο αθηναϊκό θέμα, τις μνήμες της πόλης, έτσι όπως διαγράφεται στις όψεις παλιών εγκαταλελειμμένων κατοικιών, βιομηχανικών κτιρίων, στις λεπτομέρειες των διάσπαρτων σε πολλά σημεία προτομών οι οποίες αναφέρονται σε πρόσωπα άγνωστα για τους σημερινούς κατοίκους. Ή είναι απομεινάρια ενός παρελθόντος που δεν θέλουμε να το θυμόμαστε. «Τα προβλήματα ζωής σε αυτήν την πόλη δεν είναι το άναρχο οικοδομικό περιβάλλον ούτε τα παστέλ χρώματα στις προσόψεις των κτιρίων», λέει ο Θάνος Μουτσόπουλος. «Πρόβλημα είναι η χρήση του δημόσιου χώρου, έτσι όπως τον καταλαμβάνουν τα τραπέζια των καταστημάτων, η περιπέτεια της νοσηλείας σε δημόσιο νοσοκομείο, η έλλειψη συλλογικότητας έτσι όπως την παρουσιάζουν οι αναξιοποίητοι ακάλυπτοι χώροι των πολυκατοικιών και οι ταράτσες. Αυτό είναι το μετέωρο παρόν μας».
info
Η «Κρυφή πόλη», το πρώτο μέρος της ενότητας «Κρυμμένη Αθήνα», στο «Τhe Αrt Foundation, Τaf» (Νορμανού 5, Μοναστηράκι).














