Το ντους που έγραψε ιστορία

Πιτσιρικάς, μπήκα σε θερινό σινεμά, έπεσα τυχαία πάνω σ΄ αυτή την ταινιάρα και επιστρέφοντας σπίτι να κοιμηθώ, όλο το βράδυ αλλά και το επόμενο και το μεθεπόμενο κοιτούσα κάτω από το κρεβάτι μου, πίσω από τις πόρτες, μέσα στις ντουλάπες. Δεν είχα καταλάβει ότι το «Ρsycho» στοίχειωσε το είναι μου και πως
ο Αλφρεντ Χίτσκοκ είναι ένας από τους top 5 σκηνοθέτες του παγκόσμιου Σινεμά!
Το 1959 ο Βρετανός Αλφρεντ Χίτσκοκ, επονομαζόμενος και Ηitch (Χιτς), είχε ολοκληρώσει το «Νorth Βy Νorth West» (Στη σκιά των 4 γιγάντων), αλλά με τίποτα δεν επαναπαύεται στις δάφνες του. Εψαχνε για φρέσκο υλικό και για ηθοποιούς που δεν θα ζητούσαν τα μαλλιά της κεφαλής τους. Συμπτωματικά, στις προθήκες των βιβλιοπωλείων φιγουράρει το μυθιστόρημα τρόμου «Ρsycho» του Ρόμπερτ Μπλοχ με «ήρωα» την περίπτωση του αληθινού serial killer Εντ Γκέιν. Συμπτωματικά η Πέγκι Ρόμπερτσον, η αφοσιωμένη βοηθός του στην παραγωγή, διαβάζει το βιβλίο και ενθουσιάζεται. Ο Χιτς την εμπιστεύεται. Ομως η Ρaramount αρνείται να επενδύσει σε μια ιστορία τέτοιου εφιαλτικού, πραγματικού τρόμου. Ο χοντρούλης πεισμώνει και αποφασίζει να σηκώσει από τα βιβλιοπωλεία εκατοντάδες αντίτυπα προκειμένου να μη γίνει γνωστό το φινάλε της ιστορίας. Επανέρχεται με νέα, πιο φτηνή, πρόταση στα αφεντικά. Θα το γυρίσει, λέει, στα γρήγορα με το συνεργείο της τηλεοπτικής του σειράς «Αlfred Ηitchcock Ρresents». Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.

Ομως, αποφασισμένος εκείνος. «Θα το γυρίσω με δικά μου λεφτά, απλώς εσείς θα αναλάβετε τη διανομή». Οπερ και εγένετο. Ετσι παραιτείται από τα 250.000

δολάρια (η αμοιβή του για κάθε ταινία) και απλώς καπαρώνει το 60% από το αρνητικό της ταινίας. Λέγεται ότι πλήρωσε μόλις 9.000

δολάρια για τα δικαιώματα του βιβλίου. Το πρώτο σενάριο, γραμμένο από τον Τζέιμς Κάβανο, το ρίχνει στο καλάθι των αχρήστων. Βαρετό και επίπεδο. Το δεύτερο, αυτό που κατέληξε στην οθόνη, το υπογράφει ο Τζόζεφ Στέφανο. Με τροποποιήσεις και διορθώσεις του Χιτς. Οπως ο χαρακτήρας του κεντρικού ήρωα, του Νόρμαν Μπέιτς. Οπως η επιλογή για τον πρώτο ρόλο του Αντονι Πέρκινς (1932-1992). Μόλις 28 χρονών, ψηλόλιγνος, ταραγμένος, με σκοτεινό, πειραγμένο βλέμμα. Τα γυρίσματα άρχισαν 11 Νοεμβρίου 1959 και ολοκληρώθηκαν 1 Φεβρουαρίου 1960. Αρχιζαν με το φως της ημέρας και τελείωναν έξι το βράδυ. Εκτός από τις Πέμπτες. Γιατί συνόδευε τη σύζυγό του για dinner στο Chasen΄s. Κάθε Πέμπτη. Μέχρι τον θάνατό του.

Το συνολικό κόστος του αξεπέραστου αριστουργήματος; Μόλις 806.947 δολάρια και 55 σέντσια που λένε και οι Ελληνοαμερικανοί της Αστόριας. Η θρυλική σκηνή του φονικού στην ντουσιέρα που έμεινε στην Ιστορία του κινηματογράφου, διαρκεί μόλις τρία λεπτά, γυρίστηκε από 77 διαφορετικές γωνίες και αποτελείται από πενήντα cuts (κοψίματα). Τα περισσότερα με κοντινά, πολύ κοντινά πλάνα. Το μουσικό κομμάτι που συνοδεύει και που επιταχύνει τον τρόμο σ΄ αυτήν τη σκηνή, γραμμένο από τον Μπέρναρντ Χέρμαν, είναι συμφωνικό, από ορχήστρα εγχόρδων (βιολιά, βιόλες, τσέλα), τιτλοφορείται «Τhe Μurder» και αν ζούσε ο Μπετόβεν θα το υπέγραφε ευχαρίστως. Το μυστικό της θηριώδους επιτυχίας είναι η διαλεκτική σταυροβελονιά ανάμεσα στο συναίσθημα του τρόμου που κλιμακώνεται από τα πρώτα λεπτά και στη σημειολογία που διασχίζει κάθε σκηνή και κάθε ίχνος αυτού του εφιάλτη. Το μοτέλ ισόγειο. Σύγχρονο. Το αρχοντικό ψηλό, αποικιακού ρυθμού. Η παράδοση. Το πρώτο έγκλημα συντελείται στο μοτέλ. Το δεύτερο στο αρχοντικό. Παράδοση και σύγχρονη εποχή, συγκοινωνούντα δοχεία, Απίστευτη συμμετρία. Η μάνα νεκρή. Ο γιος ζωντανός. Η φωνή της μάνας ένρινη. Η φωνή του γιου αρσενική. Ομως η μία φωνητική απόχρωση καβαλάει την άλλη. Οπως ο Νόρμαν ήθελε να «καβαλήσει» τη μάνα του. Ανεκπλήρωτη επιθυμία. Ετσι, ανεκπλήρωτη αιμομιξία. Ετσι, λανθάνουσα ομοφυλοφιλία. Κι έτσι κάθε φορά που ο αρσενικός Νόρμαν ερεθίζεται από γυμνό γυναικείο σώμα, ο θηλυκός Νόρμαν επεμβαίνει και το σκοτώνει. Ετσι, αθεράπευτη σχιζοφρένεια. Κι έτσι το οιδιπόδειο μια κοφτερή φαλτσέτα. Σκίζει τις σάρκες κάθε απρόσκλητου επισκέπτη που χώνει τη μύτη του σε ξένες υποθέσεις. Βαλσαμωμένη η σχιζοειδής ψυχοσύνθεση του Νόρμαν Μπέιτς. Οπως βαλσαμωμένα τα πουλιά που διακοσμούν το γραφείο υποδοχής στο μοτέλ. Οπως βαλσαμωμένη η μάνα του. Ολα μέσα και γύρω του νεκρά, αλλά ταυτόχρονα ζωντανά. Ο Χιτς τοποθετεί ολόκληρη τη θεωρία του Σίγκμουντ Φρόυντ κάτω από διαστημικό αξονικό τομογράφο και διακτινίζει τις φέτες της στην ανάσα των θεατών. Με έναν λόγο, η επιτομή του ψυχολογικού θρίλερ όλων των εποχών.