Από τον Καβάφη στη νέα φολκ
Ελευθερία Αρβανιτάκη
] Η «Αthena» (Αθηνά Ανδρεάδη) και το «Ρeeling Αpples» (δεύτερος προσωπικός δίσκος), η Μarietta Fafouti και το «Τry a little Romance» έκαναν την εμφάνισή τους στο γραφείο σαν ωραία φθινοπωρινά μοσχομυριστά φρούτα. ] Είναι αξιόλογα και λίαν γοητευτικά τα κορίτσια της ξενόγλωσσης ποπ/ folk και αν υπολογίσουμε την πρώτη διδάξασα Μόνικα και τις Tango with Lions (που μας συστήθηκαν φέτος το καλοκαίρι), αλλά και τις Βerlin Βrides (που είναι από άλλο ανέκδοτο, αλλά το ίδιο ταλαντούχες) φτιάχνουμε μάνι μάνι την πρώτη δραστήρια γενιά τραγουδοποιών γένους θηλυκού, που δίνει στίγμα στο αγγλόφωνο τραγούδι των καιρών μας.
] Και μια που είπαμε για στίγμα και τραγούδι, περνάω στην άλλη όχθη (γιατί έτσι μοιάζει).
] Γιατί ας μην ξεχνιόμαστε. Το στοίχημα με τον ελληνικό στίχο είναι το πιο δύσκολο. Η γελοιότητα, η κοινοτοπία, η έπαρση, η υπερβολή, το ψευτοποιητικό τίποτα, περιμένουν στη γωνία.
] Στίχος ελληνικός με την ελευθερία, τον διονυσιασμό και την «τρέλα» ενός διανοούμενου με λαϊκή ρίζα: Ρασούλης ο Μέγας.
] Ακουσα Ρασούλη στο «Παλλάς» με βιολιά, βιολοντσέλα κ.λπ., αλλά δεν μου κλώτσησε…
] Δεν κλωτσάει πια ούτε στον ίδιο τον Ξυδάκη η «Εκδίκηση της Γυφτιάς» (κάποτε έτεινε να τη βάζει στην άκρη). Τώρα που πέρασαν τα χρόνια και ξεκαθάρισε το τοπίο από σκιές, έφτασε η στιγμή που το παρελθόν κύλησε με φυσικότητα μέσα στο παρόν και ο Ξυδάκης της Σαπφούς έγινε ένα με τον Ξυδάκη της Γυφτιάς.
] Τη χειρίστηκε ωραία τη διαδρομή αυτή: Εδωσε έμφαση στην τωρινή του ματιά, που είναι περισσότερο λόγια μουσικά κι έχει και πολύ χρώμα και συναίσθημα από την ατμόσφαιρα της καβαφικής Αιγύπτου του ΄50 και με βήματα προσεκτικά πήγαινε και ερχόταν μέσα στον χρόνο, από την «Εκδίκηση της Γυφτιάς» και το «Κάιρο, Ναύπλιο, Χαρτούμ», μέχρι το «Rue Lepsius» (σε ποίηση Καψάλη) και το «Γρήγορα η Ωρα Πέρασε» που το κράτησε για το τέλος, για τη σταρ της βραδιάς Ελευθερία Αρβανιτάκη.
] Ισως να μην ήταν η συναυλία που μπορούσες να απολαύσεις κομμάτια σαν το οι «Μάγκες δεν υπάρχουν πια» ή το «Τρελή κι αδέσποτη», αλλά δεν ήταν και το ζητούμενο.
] Το μόνο που δεν κατάλαβα σαν επιλογή ήταν ο Νίκος Πορτοκάλογλου για τα κομμάτια της «Εκδίκησης της Γυφτιάς» στην αρχή του προγράμματος (δίνει έντονα δικό του ύφος στο τραγούδι, που σχεδόν ξεχνάς από πού προέρχεται). ] Αυτά από την εβδομάδα που πέρασε. Η νέα γενιά της κοριτσίστικης αγγλόφωνης φολκ σάς χαιρετά, αλλά ας μην ξεχνιόμαστε κιόλας . Γιατί εκείνος ο μικρούλης ο κοντορεβιθούλης είναι ψηλός και σημαντικός . Ασε που τον αγαπάμε κιόλας.














