Οι ζωές των άλλων Τόνι Μπλερ

Ο ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΕΪΛΕΡ της «Guardian» γράφει για τη «Νέμεση», το τελευταίο βιβλίο του Φίλιπ Ροθ (φωτογραφία), η δράση του οποίου τοποθετείται χρονικά το 1940: «Ο Ροθ αναζωογονεί το ενδιαφέρον του για τη ζωή των αμερικανών Εβραίων. Αυτές οι τρελαμένες γυναίκες («Απολύμανση παντού») ίσως θυμίσουν στους αναγνώστες τη μητέρα του Πορτνόι… Απ΄ την άλλη, η εμμονή του μυθιστορήματος με την ενοχή ως πηγή καταστροφής δεν θα είχε μάλλον την έγκριση της κυρίας Πορτνόι… Τελικά η “Νέμεση” είναι το πρώτο βιβλίο του Ροθ από την εποχή του “Καθένα” που δεν τραβάει σε μάκρος χωρίς λόγο. Σε μία από τις λίγες θετικές κριτικές για την “Ταπείνωση” ο Τζέιμς Λίβερ είχε σχολιάσει ότι τα πρόσφατα μυθιστορήματα δεν είναι τίποτε άλλο από “ειρωνεία και ντεκόρ”. Εδώ ο Ροθ ξαναφέρνει το ντεκόρ στα μέτρα του».

Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΡΑΝΣΙΜΑΝ ανακάλυψε τα «κενά» και τις «μπλόφες» στα απομνημονεύματα του Τόνι Μπλερ («Α journey»), για λογαριασμό του «London Review of Βooks»: «Το λάθος του μετά την 11η Σεπτεμβρίου ήταν ότι έβαλε χέρι σε πράγματα που δεν του ανήκαν. Πρώτα στο Αφγανιστάν, μετά στο Ιράκ, υπερεκτίμησε τη δυνατότητά του να ελέγξει τα πράγματα… Αφιερώνει πολλές σελίδες στη σχέση του με τον Μπους και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο συμβούλευε και εντυπωσίαζε τον αμερικανό πρόεδρο. Αλλά δεν λέει αν οι συμβουλές του έπιασαν τόπο ή αν ο Μπους όντως τον έπαιρνε υπόψη… Το βιβλίο είναι γραμμένο για να δώσει την εντύπωση ενός ηγέτη που πιάνει τον ταύρο απ΄ τα κέρατα. Αλλά τελικά μοιάζει με έναν άνθρωπο που έχασε κάθε επαφή με την πολιτική πραγματικότητα».