«Λίγο ακόμα θα ιδούμε…»

Τέσσερις φωνές. Και μία πέμπτη. Κάποτε βραχνή, κάποτε υποβλητική, κάποτε απογειωτική. Το διάσημο φωνητικό σύνολο Ηilliard Εnsemble και ο παλιός μας γνώριμος του σαξοφώνου Γιαν Γκαρμπάρεκ. Στην τρίτη τους συνεργασία, που έρχεται 17 χρόνια μετά. Από κείνες τις ημέρες που μέσα στο αυστριακό μοναστήρι του St. Gerold το σαξόφωνο του διεθνούς φήμης νορβηγού μουσικού προσέθετε κάτι μυστηριακό, κάτι σύγχρονο και συνάμα τόσο παλιό στη μουσική του 17ου αιώνα με το άλμπουμ «Οfficium», που θεωρήθηκε σταθμός στο είδος και κέρδισε πολλά διεθνή βραβεία.

Πέντε χρόνια μετά ήρθε το «Μnemosyne», συνδυάζοντας τη σύγχρονη μουσική δημιουργία με την παλαιά φωνητική μουσική. Και τώρα ήρθε η σειρά της τρίτης συνεργασίας του βρετανικού φωνητικού σχήματος με τον Γκαρμπάρεκ, τον οποίο έχουμε γνωρίσει και από τις συνεργασίες του στα σάουντρακ της Ελένης Καραΐνδρου. Με την ελληνίδα συνθέτρια και την Κιμ Κασκασιάν θα τον ακούσουμε ξανά στις 19-21 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο μιας συναυλίας με την πρώτη παρουσίαση της σκηνικής καντάτας «Δαβίδ» με αφηγητή το Δημήτρη Καταλειφό και στο δεύτερο μέρος μουσικές της Καραΐνδρου για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Η νέα συνεργασία με τους Ηilliard απηχεί την πρώτη, καθώς ο τίτλος της είναι «Οfficium Νovum» (διανομή Μικρή Αρκτος), με παραγωγό τον δραστήριο μετρ της γερμανικής δισκογραφικής ΕCΜ Μάνφρεντ Αϊχερ. Αυτή τη φορά όμως διατρέχει όλο το άλμπουμ- που και πάλι έχει ηχογραφηθεί στο αυστριακό μοναστήρι με την εξαίρετη ακουστική- ένας στίχος ελληνικός: «Λίγο ακόμα θα ιδούμε», από το «Μυθιστόρημα» του Γιώργου Σεφέρη. Και μάλιστα σε πέντε γλώσσες, με τελευταία τη γερμανική από τη φωνή του ελβετού ηθοποιού Μπρούνο Γκαντς, πρωταγωνιστή της «Πτώσης» και στις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Αιωνιότητα και μία μέρα» και «Η σκόνη του χρόνου».

Επίκεντρο είναι η μουσική παράδοση της Αρμενίας όπως τη διατήρησε στις μεταγραφές του ο περίφημος Κομιτάς ή Soghomon Gevorki Soghomonyan