Μόνος και ένοπλος εναντίον όλων

Ο Στιβ ΜακΚουίν, ο πιο αγαπηµένος µου από συστάσεως Αmerican Cinema. Αυτό δεν το διαπραγµατεύοµαι ούτε µε τον Θεό! Περίπου στο ύψος µου (1,77). Περίπου στα κιλά µου. Δηλαδή εγώ ουδεµία σχέση µ’ αυτό το θεριό. Αλλα τα µάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας.
Το «Βullitt» η πιο εµβληµατική εµφάνισή του. Εντελώς cool.
Εντελώς απρόβλεπτος…
Εντελώς σκεπτόµενος.
Ο Στιβ είναι η επιτοµή του πιο χαρακτηριστικού τύπου των action movies που πιστεύει «Τhe Βrains not the guns». Το µυαλό, όχι τα όπλα!

Το 1971 ο Ρόµπερτ Ιβανς, ένας από τους πιο ξεχωριστούς παραγωγούς του Χόλιγουντ, αποφασίζει να χρηµατοδοτήσει τον εκκεντρικό Σαµ Πέκινπα (1925-1984)

της «Αγριας συµµορίας» (Wild Βunch). Ο τίτλος ήταν «Τhe Getaway» (Οι δύο φυγάδες).

Λάθος του. Ο Πέκινπα επιλέγει για πρωταγωνιστές τον Τέρενς Στιβ ΜακΚουίν (1930-1980) και την Αλι ΜακΓκρό. Ενα µελαµψό, αχόρταγο και ασυγκράτητο θηλυκό που το 1969 κατέληξε σε γάµο µε τον Ρόµπερτ Ιβανς. Το δεύτερο λάθος του.

Μετά τις πρώτες µέρες των γυρισµάτων σε κάποια έρηµο του Wild West, ο Ιβανς λαµβάνει τηλεφώνηµα και του κόβονται τα ήπατα. Η λεγάµενη έχει πέσει στο κρεβάτι του Στιβ. Τα γυρίσµατα ολοκληρώνονται και έναν χρόνο αργότερα ολοκληρώνεται µε γάµο και η εκρηκτική σχέση του Στιβ µε την Αλι.

Λάθος της. Υστερα από πέντε χρόνια και αφού προηγουµένως ο σύζυγος δεν είχε αφήσει ανέγγιχτη ούτε µισή γάτα, εκείνη φεύγει από την οικιακή στέγη µε τα µπογαλάκια της και ένα δεύτερο διαζύγιο ανά χείρας.

Οµως το µεγαλύτερο λάθος και από τους δύο το διαπράττει κατ’ εξακολούθηση ο Στιβ ΜακΚουίν. Καπνίζει σαν φουγάρο. Δύο χρόνια µετά από εκείνο το διαζύγιο, και ύστερα από καρκίνο των πνευµόνων, καταλήγει σε ηλικία µόλις πενήντα, στα θυµαράκια. Εδώ που τα λέµε, τα δικά του πενήντα χρόνια ζωής µοιάζουν µε δέκα αιώνες, ίσως και παραπάνω, από τις ζωές δισεκατοµµυρίων πλασµάτων που είτε από επιλογή είτε εξ ανάγκης, οληµερίς και ολονυχτίς τρώνε, δουλεύουν, κοιµούνται. Αντε στα κλεφτά να διαπράξουν καµιά αµαρτία. Ο τύπαρος τα έκανε όλα. Την κοπάνησε από τα µαθητικά θρανία. Κατέληξε για ένα διάστηµα σε αναµορφωτήριο. Κέρδισε µε τον ιδρώτα του τον πρώτο του ρόλο. Διδάχτηκε υποκριτική από τον Λι Στράσµπεργκ στο Αctor’s Studio. Ελαµψε σε µερικές από τις πιο θρυλικές περιπέτειες του Χόλιγουντ του ‘60. Καβάλησε µερικά από τα ταχύτερα µοντέλα µοτοσυκλετών.

Οδήγησε Ferrari, Μazzerati, Ρorsche. Και ράντισε έναν ωκεανό κορίτσια µε τη µαγκιά του. Δεν τον λυπάµαι καθόλου. Αντιθέτως, τον θαυµάζω απεριόριστα. Ο θεός µου!

Το 1968 ο Στιβ ΜακΚουίν έτρεχε σφαίρα προς τον ουρανό.

Με τέσσερις τίτλους που προκαλούσαν δέος σε όλο τον κόσµο: «Οι εφτά ήταν υπέροχοι», «Η µεγάλη απόδραση», «Τhe Cincinnati Κid» και «Υπόθεση Τόµας Κράουν». Οι άλλοι απλώς έτρωγαν τη σκόνη του. Εδώ που τα λέµε, ακόµα την τρώνε γιατί σαν κι αυτόν ουδείς στην Αµερική. Επειδή λοιπόν εκείνη την εποχή ο τύπος του αντιήρωα «πουλούσε» τρελά, οι παραγωγοί του «Βullitt» αποφασίζουν να εµπιστευτούν αυτήν την ιδιαίτερη αστυνοµική ιστορία σε έναν άγγλο σκηνοθέτη µε το όνοµα Πίτερ Γέιτς (του 1929). Ανέκαθεν οι Βρετανοί είναι οι ευνοούµενοι « καλλιτεχνικών» και ταυτόχρονα εµπορικών, αµερικανικών παραγωγών. Παράδειγµα ο Σαµ Μέντες του «Αmerican Βeauty» (1999). Καλύτερα δεν γίνεται. Ο Γέιτς εκµεταλλεύεται τη γεωγραφία του Σαν Φρανσίσκο µε τον καλύτερο τρόπο. Οι συνεχείς ανοδικοί και καθοδικοί δρόµοι από και προς τη θάλασσα δηµιουργούν την κατάλληλη τοπογραφία για µια ποταµιαία σκηνή καταδίωξης που άφησε εποχή. Ο Φρανκ Μπούλιτ (προφανώς το επώνυµο από το Βullet – σφαίρα) αναλαµβάνει απευθείας από τον πιο φιλόδοξο και κυνικό πολιτικό της πόλης (Ρόµπερτ Βον) µια εύκολη, στα χαρτιά, υπόθεση. Να περιφρουρήσει τη σωµατική ακεραιότητα ενός µαφιόζου µε το όνοµα Τζορτζ Ρος (Πατ Ρενέλα), ο οποίος έχει αποφασίσει να καταθέσει εναντίον την µαφίας του µεγάλου αδελφού του! Ετσι ο πολιτικός θα κερδίσει δηµοσιότητα. Ολα δηλαδή αποκλειστικά για Επικοινωνία. Οµως µια πληροφορία από «µέσα» θα προδώσει το µέρος που κρύβεται ο Ρος µε αποτέλεσµα ύστερα από ανταλλαγή πυροβολισµών να καταλήξει ο µαφιόζος βαριά πληγωµένος στο νοσοκοµείο. Ο Μπούλιτ αρχίζει να υποπτεύεται τους πάντες. Και παρά τις απειλές του πολιτικού πως θα τον απολύσει, εκείνος πεισµώνει και µόνος του οργανώνει το σχέδιό του. Πρέπει να ξεσκεπάσει τη συνωµοσία. Με µοναδική συντροφιά, το κορίτσι του, η Κάθι (Ζακλίν Μπισέ του 1946, αλλά το πραγµατικότητα όνοµα είναι Τζάκι Μπίσετ από την Αγγλία). Εκείνη στην Τέχνη και την Κουλτούρα. Εκείνος να κολυµπάει στη δράση και να κρύβεται στο σκοτάδι. Μόνος εναντίον όλων. Ακόµα και της καρδιάς του!

Συνιστώ ανεπιφύλακτα
Του ιδίου σκηνοθέτη «Ο Αµπιγιέρ» (Τhe Dresser) του 1983 µε Αλµπερτ Φίνεϊ και Τοµ Κόρτνεϊ Από τις θρυλικές ερµηνείες του Στιβ ΜακΚουίν: 1960 «Τhe Μagnificent seven» (Και οι 7 ήταν υπέροχοι) _ 1962 «Τhe Great Εscape» (Η Μεγάλη απόδραση) _ 1965 «Τhe Cincinnati Κid» (Ο Χαρτοπαίκτης) _ 1968 «Τhe Τhomas Crown Αffair» (Υπόθεση Τόµας Κράουν) _ 1972 «Τhe Getaway» (Οι δύο φυγάδες) _ 1973 «Ρapillon» (Ο Πεταλούδας)

ΑΥΡΙΟ: «Ολα τα πρωινά του κόσµου» του Αλέν Κορνό
Η ταυτότητα

§ Πρωτότυπος τίτλος: Βullitt § Ετος: 1968 § Σκηνοθεσία: Πίτερ Γέιτς § Σενάριο: Αλαν Τράστµαν, Χάρι Κλάινερ (από το µυθιστόρηµα του Ρόµπερτ Φις)

§ Cast: Στιβ ΜακΚουίν, Ζακλίν Μπισέ, Ρόµπερτ Βον, Ρόµπερτ Ντιβάλ, Ουόλτερ Ματάου (Uncredited)

§ Μουσική: Λάλο Σίφριν § Φωτογραφία: Ουίλιαµ Φρέικερ § Είδος: Ρolice story § Διάρκεια: 114’ § Χώρα: ΗΠΑ