Ταλιµπάν και Μαύροι Κύκνοι

Τέσσερις ελληνικές ταινίες έτοιµες για «κολύµπι» στα βαθιά νερά της Μόστρας. Και µάλιστα σε διαγωνιστικά µέρη του Φεστιβάλ, διεκδικώντας βραβεία έτσι ώστε όταν πέφτει η αυλαία του 67ου Φεστιβάλ της Βενετίας, στις 11 Σεπτεµβρίου, να µετράµε χαµόγελα.

Για ποιον βρυχάται το λιοντάρι; Θα δείξει. Πάντως η Μόστρα έχει τα καλούδια της όπως πάντα.

Και θα µπορούσε ο Κουέντιν Ταραντίνο να µιλάει γι’ αυτά µε τις ώρες (έτσι κι αλλιώς µιλάει ακατάσχετα – τώρα έχει και το δικαίωµα ως πρόεδρος της επιτροπής). Θα ζή σουµε στιγµές Ρulp Fiction; Κι αυτό θα φανεί. Εχουµε και λέµε, και µιλάµε ελληνικά: Αθηνά-Ραχήλ Τσαγκάρη µε το «Αttenberg», Γιώργος Ζώης µε το µικρού µήκους «Casus belli», Σύλλας Τζουµέρκας µε το «Χώρα προέλευσης», Φίλιππος Τσίτος µε «Ακαδηµία Πλάτωνος» – ελληνικό χρώµα στα κανάλια και τις σκοτεινές αίθουσες. Φόρτσα λοιπόν.

Πρώτο αέρα στα πανιά της 67ης Μόστρας φυσάει ο Ντάρεν Αρονόφσκι και το µπαλετικό του θρίλερ «Μαύρος κύκνος», η ταινία που ανοίγει το Φεστιβάλ. Μπαλαρίνα-πρωταγωνίστρια του 41χρονου Αρονόφσκι (Χρυσό Λιοντάρι µε το «Τhe Wrestler» το 2008) η Νάταλι Πόρτµαν – η ζωή της είναι ο χορός. Χορεύει η Πόρτµαν και οι άλλοι ακολουθούν µε τη σειρά που έχουν στο πρόγραµµα.

Τόπο σε νέους δηµιουργούς; Οχι µόνον.

Απέναντι στη Σοφία Κόπολα (ετών 39) µε το «Somewhere» και τον Αρονόφσκι µε τα 41 του βρίσκονται ο 78χρονος Μόντε Χέλµαν µε το «Road to nowhere» και ο 72χρονος Πολωνός Γιέρζι Σκολιµόφσκι µε το «Εssential Κilling» και πρωταγωνιστή του τον Βίνσεντ Γκάλο, στον ρόλο ενός αφγανού Ταλιµπάν. Σοβαρή υποψηφιότητα για µεγάλες συζητήσεις.

Υπολογίστε και έναν Ροµπέρτο Ροντρίγκεζ (κολλητό του Κουέντιν Ταραντίνο) που πιάνει λιµάνι εκεί µε το εκτός διαγωνιστικού «Μachete» – ταινία δράσης µε Τζέσικα Αλµπα, Ντον Τζόνσον, Λίντσεϊ Λόγκαν και µίστερ Ρόµπερτ Ντε Νίρο – βγαίνει σιγά σιγά η φυσιογνωµία του Φεστιβάλ.

Οι Ιταλοί έχουν αρχίσει ήδη και γράφουν κατεβατά. Οπως για το «Βarney’s Version» (καναδοϊταλική παραγωγή) που κάνει παγκόσµια πρεµιέρα στην Ιταλία. Πολ Τζιαµάτι και Ντάστιν Χόφµαν (στον ρόλο του πατέρα του) στην ταινία του Ρίτσαρντ Τζ. Λιούις. Το Φεστιβάλ του Τορόντο ας περιµένει. Στο κάτω κάτω µόλις έπεσαν τα γράµµατα της αρχής.

Μέσος όρος ηλικίας: 47 έτη

Αν κρίνει κανείς από φρεσκάδα, έχει το Φεστιβάλ αρκετή. Ο µέσος όρος των κινηµατογραφιστών είναι τα 47 χρόνια. Που σηµαίνει πως ό,τι χάνει σε λάµψη (βλέπε Κάννες που είναι η χαρά του παπαράτσι) η Βενετία το κερδίζει σε νιάτα. Νέοι – και εκκεντρικοί – σε πρώτο πλάνο. Με τον Κουέντιν Ταραντίνο πρόεδρο – επικεφαλής των «απροσάρµοστων» το παιχνίδι των εντυπώσεων θα παιχτεί στο δικό τους τερέν και όχι στα πατώµατα µε τις µακριές τουαλέτες και τα κόκκινα χαλιά. Εκεί που θα πατήσουν διάσηµα τακούνια όπως της Ελεν Μίρεν, της Νάταλι Πόρτµαν, της Κατρίν Ντενέβ, του Μπεν Αφλεκ. Ολοι για την τιµή του σινεµά, στα οµιχλώδη χρόνια του και την ώρα της κρίσης.