«Ο Δράκουλας ήταν γενναίος πρίγκιπας»

Στο πλαίσιο της βαμπιρομανίας των ημερών, ο Δράκουλας της Βλαχίας παρουσιάζεται ως θύμα προπαγάνδας σε έκθεση στο Βουκουρέστι με την ελπίδα ότι θα μπει ένα τέλος
στην παραφιλολογία για το πρότυπο του αιμοδιψούς τυράννου
Αιμοδιψής Κόμης Δράκουλας του Χόλιγουντ ή γενναίος Πρίγκιπας της Βλαχίας του 15ου αιώνα που έσωσε τον λαό του από τους οθωμανούς κατακτητές; Να αναρωτιέται αυτό άραγε η γυναίκα μπροστά στον διάσημο πίνακα του Βλαντ Τσέπες (τσέπες σημαίνει παλουκωτής στα ρουμάνικα), γνωστού και ως Δράκουλα; Δίπλα, μια παρέα νεαρών αγοριών διαβάζουν σε μια προθήκη τη συνταγή «Πώς να γιατρέψετε τον βαμπιρισμό». Εκθέματα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης στο Βουκουρέστι έως τον Οκτώβριο. Ενα αφιέρωμα στον ηγεμόνα που κατάφερε να διχάσει ακόμη και τους ιστορικούς για το αν έπινε το αίμα των εχθρών του ή όχι!

«Ο Δράκουλας δεν ήταν αιμοδιψής τύραννος αλλά το θύμα μιας προπαγάνδας την οποία οργάνωσαν εις βάρος του στη Δυτική Ευρώπη» λέει η Μάργκοτ Ράουχ, επιμελήτρια της έκθεσης «Dracula, Voivode and Vampire» που σκοπό έχει να αποκαταστήσει τη φήμη του Πρίγκιπα της Βλαχίας. Τα έργα προέρχονται από το Μουσείο της Ιστορίας της Τέχνης στη Βιέννη και το Μουσείο Αμπρας του Ινσμπρουκ, το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της Ρουμανίας, το Μουσείο των Καρπαθίων και από μουσεία της Ουγγαρίας, της Γερμανίας και της Σλοβενίας. Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε το 1958 ως ο ευγενής και σκληρός Πρίγκιπας των Καρπαθίων, καταδικασμένος να πίνει το αίμα των θυμάτων των. Η φαντασία συγγραφέων και σκηνοθετών άρχισε να τρέχει με το άκουσμα του ονόματος Βλαντ Γ΄ Τσέπες ή αλλιώς Δράκουλας, ενώ οι ιστορικοί δυσκολεύονται ακόμη να διακρίνουν την αλήθεια από την κινηματογραφική εικόνα του ηγεμόνα της Βλαχίας.

«Ηρθε η ώρα να δούμε τον Δράκουλα με άλλο μάτι, όχι μέσα από την εικόνα που μας παρουσιάζει το Χόλιγουντ» λέει η Μάργκοτ Ράουχ. «Η έκθεση βασίζεται σε ιστορικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι οι μύθοι γύρω από τον ΒλαντΔράκουλα είχαν ως στόχο να παρουσιάσουν την Ανατολική Ευρώπη σαν πηγή του κακού και πρωτόγονη» εξηγεί.

«Θανάτωσα γυναίκες και άντρες, νέους και γέρους… 23.884 Τούρκους και Βούλγαρους, χώρια αυτούς που κάψαμε ζωντανούς μέσα στα σπίτια τους και τα κεφάλια που έκοψαν οι στρατιώτες μας» σημείωνε ο ίδιος ο Βλαντ Γ΄ σε μια επιστολή του το 1462, στη διάρκεια μιας αιματηρής εκστρατείας. Σύμφωνα με συγγράμματα της εποχής, ο Πρίγκιπας έπινε το αίμα των εχθρών του- κυρίως Οθωμανών- για να ξεδιψάσει. Το παλούκωμα, λέγεται, ήταν η αγαπημένη του μέθοδος για όσους καταδίκαζε σε θάνατο. Υπό τις διαταγές του εκτιμάται ότι θανατώθηκαν περισσότεροι από 50.000.

«Ο Βλαντ Δράκουλα ήταν αναμφισβήτητα σκληρός, αλλά όχι περισσότερο από άλλους πρίγκιπες της ίδιας περιόδου. Ολα αυτά είναι υπερβολές και δεν έχουν αποδειχτεί» σχολιάζει η επιμελήτρια της έκθεσης.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι μύθοι για το αιμοδιψές βαμπίρ ξεκίνησαν το 1897 από το μυθιστόρημα του Μπραμ Στόκερ «Δράκουλας» αλλά εξελίχτηκαν κυρίως με τις ταινίες του 1958 «Δράκουλας, ο Βρικόλακας των Καρπαθίων» του Τέρανς Φίσερ και του 1979, «Δράκουλας: Φυγή απ΄ τα Καρπάθια» του Τζον Μπάντχαμ.

Σε ένα από χαρακτικά της έκθεσης- που χρονολογείται στο 1500- εμφανίζεται ο Τσέπες σε ένα δείπνο με «χλωμούς» άντρες και δίπλα τους σώματα τεμαχισμένα και κεφάλια να βράζουν σε καζάνι. Δίπλα εκτίθενται και έρευνες για τα λεγόμενα βαμπίρ, καθώς και το διάταγμα της Μαρίας Θηρεσίας με το οποίο απαγόρευσε τις «δεισιδαιμονίες» στην αυτοκρατορία της.

Η έκθεση «Dracula, Voivode and Vampire» είχε φιλοξενηθεί στη Βιέννη το 2008 για τον εορτασμό των 111 χρόνων από την έκδοση του μυθιστορήματος του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ «Δράκουλας» (1897). Ενα μέρος της έκθεσης επικεντρώνεται στους πολέμους ΧριστιανώνΟθωμανών κατά τον 15ο και 18ο αιώνα και ένα στο πνεύμα του βαμπιρισμού σε ντοκουμέντα του 18ου αιώνα, μαζί με λογοτεχνικά κείμενα για τα βαμπίρ (των Γκαίτε, Λόρδου Βύρωνα, Πολιντόρι). Τέλος, υπάρχουν και κινηματογραφικές προβολές όπως του «Νοσφεράτου» (1922).

info

Εκθεση «Dracula, Voivode and Vampire», στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ρουμανίας, έως 10 Οκτωβρίου. Πληροφορίες στο http://www.
mnar. arts. ro/