Μια ζωή στο καλώδιο…

ΤΟ ΕΡΓΟ. Η Λίλα είναι φίλη με την Νανά. Αλλά δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται. Η Νανά είναι φίλη κολλητή της Αναστασίας. Αλλά δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται. Η Αναστασία είχε ερωτικό δεσμό με τον Απόστολο. Ο δεσμός έσπασε, σιγά σιγά όμως ανακτούν επαφή. Αλλά δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται. Επί πέντε χρόνια! Ο Απόστολος είναι φίλος με τον Νεκτάριο. Αλλά δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται. Ο Νεκτάριος είναι φίλος με τον Ντίνο. Αλλά δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται.

Ο Ντίνος κάποια στιγμή είχε πουλήσει το σπέρμα του σε τράπεζα σπέρματος. Η Ρωξάνη το πήρε και έχει μείνει έγκυος. Κάποιον λάδωσε όμως στην τράπεζα σπέρματος και έμαθε το όνομα του δότη, άρα και πατέρα του παιδιού. Τηλεφωνεί, γνωρίζονται, μιλούν, αλλά δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται.

Η Αναστασία προξενεύει στον Νεκτάριο την Λίλα. Και οι δυο τους διστάζουν αλλά τελικά μιλούν στο τηλέφωνο. Αλλά ποτέ δεν βλέπονται, μόνον τηλεφωνιούνται. Και αρχίζουν να κάνουν συστηματικά σεξ.

Τηλεφωνικά… Η Αναστασία σκοτώνεται σε δυστύχημα καθώς μιλούσε στο κινητό της ενώ οδηγούσε. Στο σπίτι της βρίσκεται μια ξαδέρφη της που ενημερώνει τους φίλους της. Ποτέ δεν βλέπονται μαζί της, μόνον τηλεφωνιούνται. Ούτε τελικά στην κηδεία της πάνε.

Οταν πιάνουν οι πόνοι της γέννας την Ρωξάνη εκείνη τηλεφωνεί στον Ντίνο και κατά τύχην όλοι της παρέας βρίσκονται μπλεγμένοι στην ίδια γραμμή. Τελικά θα γεννήσει μόνη χωρίς να ειδωθεί με κανέναν. Ο Απόστολος θα σκεφτεί να τους μαζέψει σπίτι του για να θυμηθούν την Αναστασία. Οσοι αποφασίσουν να πάνε, τελικά θα μετανιώσουν και ούτε που θα χτυπήσουν το κουδούνι. Κι αν με κάποιον διασταυρωθούν έξω από την πόρτα του Απόστολου και διαισθανθούν πως είναι ένας από αυτούς με τους οποίους μιλάνε στο τηλέφωνο χωρίς να έχουν ποτέ ειδωθεί δεν θα τολμήσουν να του απευθύνουν το λόγο. Μόνον ο Ντίνος στην Ρωξάνη. Οταν τη βλέπει με το μωρό στην αγκαλιά. Είναι οι μόνοι που θα σμίξουν.

Ο Χαλ Σάλγουιν με την ταινία του- σενάριο και σκηνοθεσία- «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» (1995) έδωσε μια καθαρή, σπαρταριστή εικόνα της εξωφρενικής έως τραγικής έλλειψης επικοινωνίας στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις βλέποντάς την μέσα από πρίσμα κωμικό- με χιούμορ καυστικό για να ακριβολογώ αλλά όχι επιπόλαιο: οι οκτώ ήρωές του δεν βλέπονται ποτέ. Χρειάζεται να φτάσει το φινάλε για να αφήσει μια μικρή ρωγμή, μια μικρή ελπίδα με την- επιτέλους!- συνάντηση του ζευγαριού των- εξ αποστάσεως- γονιών του νεογέννητου μωρού.

Το σενάριο του έχει διασκευαστεί για το θέατρο- χωρίς να ονοματίζεται ούτε ο μεταφραστής ούτε ο διασκευαστής – συμπαθητικά. Ο εξελληνισμός πάντως των ονομάτων των ηρώων δεν εξελληνίζει την ατμόσφαιρα του έργου που παραμένει αμερικάνικη.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. Ο Γιάννης Δρίτσας που ανέλαβε τη σκηνοθεσία είχε να αντιμετωπίσει εκτός από τη σκηνοθετική απειρία του και εκτός από την απειρία των ηθοποιών του και ένα μεγάλο θέατρο ενώ το έργο υπαγορεύει χώρους μάλλον ατμοσφαιρικούς έως κλειστοφοβικούς. Προσπάθησε να το εντάξει στο χώρο με κάποιες εκτός σκηνής δράσεις και προσπάθησε να δώσει ισχυρότερη υπόσταση στα πρόσωπα προσθέτοντάς τους χαρακτηριστικά- η Νανά μαστουρωμένη, μ΄ έναν «μπάφο» διαρκώς στο χέρι, η εξαδέλφη- μοντέλο έχει μια κίνηση παρωδία κίνησης μοντέλου στην πασαρέλα…- όχι πάντα επιτυχημένα. Οι σκηνές, επίσης, του Νεκτάριου στην τουαλέτα και στο τηλεφωνικό σεξ είναι κάπως φτηνιάρικες. Και γενικά η παράσταση έχει αμηχανίες ερασιτεχνικές στα δεσίματά της, ακόμα και στα καπιαμέντα- τις αλλαγές σκηνών με φωτισμούς που τους υπογράφει ο Γιώργος Καραγεωργόπουλος. Το σκηνικό (εικαστική επιμέλεια Νίκος Παπανούσης) περιορίζει έξυπνα με γιγαντοφωτογραφίες την μεγάλη σκηνή αλλά οι καναπέδες δεν είναι και του καλύτερου γούστου. Ικανοποιητική η μουσική επιμέλεια του Σπύρου Μουσχουντή. Το τελικό αποτέλεσμα το σώζει η νεανικότητα και η φρεσκάδα του θιάσου.

Η ΔΙΑΝΟΜΗ. Από τους νέους ηθοποιούς ξεχώρισα τον Σταύρο Νικολαΐδη, τον Νίκο Καίσαρη και τη Ραλλού Ρουμελιώτη.

Εν ολίγοις

Νεανικό και απλώς συμπαθητικό.

info

Στο θέατρο «Παρκ» (Αλεξάνδρας 36, τηλ. 210-8813.361)