Δαμάζοντας τα κύματα στις Κυκλάδες

Μεγάλο Λιβάδι Σερίφου, Βαθύ Σίφνου, Αλοπρόνοια Σικίνου, Αγιος Νικόλαος Ανάφης, Κόρφος Θηρασιάς, Ιος: ταξιδέψαμε εκεί όπου η αγριάδα της κυκλαδίτικης γης γίνεται ένα με το αιγαιοπελαγίτικο μπλε και ζήσαμε την απόλυτη εμπειρία μιας περιήγησης με φουσκωτά σκάφη, ανακαλύπτοντας πλευρές και όψεις στα Κυκλαδονήσια που μέχρι πρότινος προσπερνούσαμε
1/ ΣΕΡΙΦΟΣ
Αφετηρία το λιμάνι του Λαυρίου και πρώτη στάση (έπειτα από 2 ώρες ταξίδι με θάλασσα 7 μποφόρ!) το Μεγάλο Λιβάδι Σερίφου. Ο ομώνυμος όρμος βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού και η αμμώδης παραλία του είναι από τις ωραιότερες. Φρέσκα ψάρια και θαλασσινά έρχονται κατ΄ ευθείαν από την τράτα των ψαροκάικων στο πιάτο των «γνωστικών και υποψιασμένων» ψαροφαγάδων, οι οποίοι έχουν προνοήσει να κλείσουν τραπέζι στην ταβέρνα της Μαρδίτσας (τηλ. 22810 51003) πριν από τη βουτιά τους. Εχει και ωραία μαγειρευτά, όπως το κοκκινιστό κατσικάκι και ο κρασάτος κόκορας.

Τα ρηχά νερά της παραλίας είναι ιδανικά για τις ανέμελες βουτιές των παιδιών, ενώ όσοι δεν θέλουν να σταθούν με τις ώρες κάτω από τον ήλιο μπορούν να απολαύσουν τη σκιά που προσφέρουν τα αλμυρίκια που φτάνουν μέχρι την ακτή.

Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και ο οικισμός που είχε γνωρίσει σημαντική οικονομική ανάπτυξη την εποχή της λειτουργίας των μεταλλείων. Χωριό- φάντασμα είναι η πρώτη εικόνα που λαμβάνουν οι επισκέπτες που το προσεγγίζουν διά θαλάσσης και μία ατμόσφαιρα μυστηρίου πλανάται, καθώς πίσω από τα παραπετάσματα των κτισμάτων βρίσκεται ένα άδειο σχολείο, ένα ερειπωμένο παντοπωλείο ή ένα μισογκρεμισμένο ραφείο.

Το νεοκλασικό κτίσμα της Σχολής Τσίλλερ με τους μεγάλους φοίνικες δίνει μια αναπάντεχη σουρεαλιστική πινελιά στον κόλπο του Μεγάλου Λιβαδιού. Στο προσεχές μέλλον σχεδιάζεται να στεγαστεί στους χώρους του νεοκλασικού το μεταλλευτικό μουσείο του νησιού. Προς το παρόν, στην είσοδο του οικισμού λειτουργεί (κάποιες ώρες τους καλοκαιρινούς μήνες) ως μουσειακός χώρος το κτίριο του παλιού σχολείου, το οποίο φιλοξενεί ιδιωτικό εκθετήριο ορυκτών.

Δεν περνά απαρατήρητο το μνημείο των ηρώων που έχει στηθεί παραπλεύρως του κτίσματος Τσίλλερ. Το 1916 οι μεταλλωρύχοι κατέβηκαν σε απεργία διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, αλλά και το αυτονόητο σήμερα οκτάωρο.

Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη και η εξέγερση αιματηρή.

Στην αριστερή πλευρά του όρμου, στην περιοχή του Αλμυρού, ορθώνεται η μεταλλική σκάλα φόρτωσης- εκφόρτωσης μεταλλευμάτων, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει από κοντά τα εγκαταλελειμμένα βαγονέτα, τις ράγες και τα εργαλεία εξόρυξης μεταλλευμάτων. Αν περπατήσετε πάνω στα βράχια θα βρεθείτε στο εσωτερικό δύο πετρόχτιστων δωματίων, απ΄ όπου αναβλύζει νερό με ιαματικές ιδιότητες.

2/ ΣΙΦΝΟΣ
Υστερα από μισή ώρα περιήγησης στο Καλό Λιβάδι, αναχωρήσαμε προς το Βαθύ τηςΣίφνου. Χαρακτηριστική η εικόνα του χωριού με τη Μονή Ταξιαρχών που μοιάζει με καρτ ποστάλ. Τα κελιά της έχουν μετατραπεί σε ξενώνες, με δυνατότητα διανυκτέρευσης κατόπιν συνεννοήσεως.

Στη δεξιά ακτή της παραλίας βρίσκεται η δισυπόστατη εκκλησία των Ταξιαρχών και της Ευαγγελίστριας, ενώ βγαίνοντας από τον οικισμό με κατεύθυνση προς την Απολλωνία μπορείτε να θαυμάσετε το Μοναστήρι των Φυρογείων με τις φυσικές πηγές του. Οι λάτρεις του αρχαίου πολιτισμού δεν θα πρέπει να παραλείψουν, δίπλα από το Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, να επισκεφθούν τον σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο του νησιού: τα θεμέλια μιας μυκηναϊκής ακρόπολης.

Στη στεριά και ειδικότερα στη θέση «Τσόπος» συναντήσαμε τον κυρ- Αντώνη Ατσόνιο, ο οποίος είναι κεραμοποιός από πάππου προς πάππου και διατηρεί ένα από τα τελευταία παραδοσιακά καμίνια και εργαστήρια κεραμικής στο νησί (τηλ. 22840 71119). Οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν τα στάδια παραγωγής κεραμικών στα μουσειακά αυτά καμίνια, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα αγοράς τους από το εκθετήριο.

3/ ΣΙΚΙΝΟΣ
Επόμενος σταθμός, η Σίκινος. Δέσαμε στην Αλοπρόνοια (λιμάνι της Σικίνου) και κατευθυνθήκαμε 3,5 χλμ. βορειότερα, όπου ο δρόμος καταλήγει σε δύο οικισμούς, το Χωριό και το Κάστρο που συναποτελούν τη Χώρα Σικίνου. Αξίζει να περιπλανηθείτε στα σοκάκια του Χωριού (είναι ο παλαιότερος εκ των δύο οικισμών), με τις στενές ανηφόρες, τις μυροβόλες αυλές και τις ανθισμένες βεράντες. Επισκεφθείτε το παλαιό ελαιοτριβείο που φιλοξενεί το ΛαογραφικόΜουσείο και οδηγηθείτε στον οχυρωμένο μεσαιωνικό οικισμό του 15ου αιώνα, το Κάστρο που μοιάζει να αιωρείται πάνω από το χείλος του γκρεμού σε υψόμετρο 280 από την επιφάνεια της θάλασσας. Περπατώντας θα συναντήσετε την εκκλησία Παντάνασσα με το ξυλόγλυπτο τέμπλο και το Βυζαντινό Μουσείο με τις περίτεχνες αγιογραφίες.

Οι περισσότερες παραλίες της Σικίνου βρίσκονται κρυμμένες πίσω από βραχονησίδες και απόκρημνα βράχια, γι΄ αυτό και είναι προσβάσιμες μόνο μέσω πεζοπορικών διαδρομών ή μέσω θαλάσσης. Μόνο στο Λιβάδι (η μεγαλύτερη παραλία του νησιού, αμμώδης με ομπρέλες), στον Αγιο Γεώργιο (στην ανατολική πλευρά, με άμμο και αλμυρίκια) και στο Διαλισκάρι (βόρεια του λιμανιού χωρίς ταβέρνα, οπότε εφοδιαστείτε με τα απαραίτητα) φτάνει αυτοκίνητο. Στις υπόλοιπες θα πάτε με σκάφος, με τα πόδια ή με καΐκι από την Αλοπρόνοια. Νότια του λιμανιού είναι ο Αγιος Παντελεήμονας , προστατευμένος από τα μελτέμια αλλά και το απροσδόκητο τουριστικό «τσουνάμι» επισκεπτών, καθώς στην παραλία του δεν υπάρχουν ούτε ταβέρνες ούτε εστιατόρια. Οι θαλάσσιοι εξερευνητές βρίσκουν σκιά στη διαμπερή σπηλιά.

Η παραλία του Αϊ-Γιάννη (ΝΑ άκρο), μπορεί να μη διαθέτει αλμυρίκια ή κάποιο σκιερό καταφύγιο, έχει όμως πηγάδι με πόσιμο νερό. Νοτιοανατολικά θα συναντήσετε την αμμουδιά των Σαντοριναίικων. Αξίζει όμως να ανακαλύψετε και τη Μάλτα. Οχι τη… χώρα αλλά την πανέμορφη παραλία του νησιού.

4/ ΑΝΑΦΗ
Συνεχίζοντας νοτιοδυτικά, τέταρτος σταθμός ήταν η πανέμορφη Ανάφη. Ανηφορίστε προς τον οφιοειδή δρόμο που καταλήγει στον κύριο οικισμό του νησιού, την αμφιθεατρικά χτισμένη, ολόλευκη Χώρα που… αστράφτει κάτω από το φως του ήλιου. Απέναντί της υψώνεται ο λόφος Καστέλι, όπου υπάρχουν τα τείχη και οι τάφοι της αρχαίας Χώρας, ενώ το βενετσιάνικο κάστρο διατηρείται στη σύγχρονη Χώρα. Για να κολυμπήσετε στη μεγαλύτερη, όπως διαδίδουν οι ντόπιοι, αμμουδιά των Κυκλάδων, πρέπει να ανακαλύψετε την παραλία του Μέσα Ρούκουνα με τα εξωπραγματικά διαυγή νερά να δίνουν την εντύπωση ενός επίγειου παραδείσου. Ιδιαίτερα δημοφιλής είναι και η παραλία Κλεισίδι όπου προτιμάται από τη νεολαία του νησιού, καθώς βρίσκεται μόνο 15΄ από τη Χώρα. 5/ ΘΗΡΑΣΙΑ
Ταξιδεύοντας προς την Ιο που ήταν και ο τελικός προορισμός, κάναμε μια στάση σε ένα από τα θραύσματα της ηφαιστειακής έκρηξης της προϊστορικής Στρογγυλής, στη Θηρασιά. Πλησιάζοντας στο λιμάνι του Κόρφου, όσο απομακρυνόμασταν από τη Σαντορίνη, είχαμε την αίσθηση ότι μπαίναμε σε έναν παράλληλο κόσμο όπου οι δείκτες του ρολογιού υπαγορεύουν νέο ρυθμό.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι ο Μανωλάς στον οποίο θα φτάσετε είτε με κάποιο γαϊδουράκι είτε ανεβαίνοντας τα ελικοειδή σκαλοπάτια (τις απογευματινές ώρες ενδείκνυνται για φωτογραφίες).

Τα πολύχρωμα σπίτια, οι παλιοί ανεμόμυλοι, τα… αιωρούμενα ταβερνάκια στο μαγνητικό κενό της καλντέρας αλλά και ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου (1874) είναι τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του τόπου. Να θυμάστε πως ο Μανωλάς διαθέτει φούρνο, παντοπωλείο και ταβέρνες. Δωμάτιο για διανυκτέρευση θα βρείτε κατόπιν συνεννοήσεως. Δυτικά, είναι χτισμένος ο οικισμός του Ποταμού, όπου ο επισκέπτης μπορεί να μυηθεί στα μυστικά των αμπελώνων και των καλλιεργειών ντομάτας και φάβας. Αν σας αρέσει το περπάτημα, ακολουθήστε το μονοπάτι που ξεκινά πριν από τον Ποταμό και οδηγεί στην Παναγία του Λαγκαδιού ή το μονοπάτι από τον Μανωλά στο μοναστήρι της Κοιμήσεως με το χρυσό τέμπλο από τη Ρωσία.

Ο μεγαλύτερος αγροτικός οικισμός του νησιού είναι η Αγριλιά με τα περίφημα οινοποιεία (κάναβες) και την πρωτότυπης αρχιτεκτονικής Παναγιά των Εισοδίων (1887). Για πανοραμική θέα στο ηφαίστειο, κατευθυνθείτε ΝΑ του Μανωλά στον εγκαταλελειμμένο οικισμό της Κεράς (Τρυπητή) με την περίφημη διαμπερή σπηλιά και το ομώνυμο μοναστήρι. Η περιήγηση ολοκληρώνεται στο κεντρικό λιμάνι της Θηρασιάς, τη Ρίβα, όπου δένουν τα πλοία της γραμμής από τον Πειραιά και τον Αθηνιό (Σαντορίνη), αλλά και οι λάντζες από το Αμμούδι (Οία). 6/ ΙΟΣ
Τελικός προορισμός, το νησί της Ιου (όπου κατά την παράδοση γεννήθηκε ο Ομηρος). Λόγω της περασμένης ώρας το μόνο που προλάβαμε να κάνουμε είναι ο περίπλους της αλλά και αρκετές βουτιές στις παραλίες της! Η κεντρική παραλία της Ιου είναι ο Γιαλός, λίγα μέτρα μακριά από το λιμάνι. Κύρια πλεονεκτήματά της, η άμεση πρόσβαση στο δωμάτιο, αν επιλέξετε διαμονή στο λιμάνι, αλλά και σε ταβερνάκια. Η πιο δημοφιλής παραλία όμως δεν είναι άλλη από αυτήν του Μυλοπότα (ΝΔ της Χώρας). Από τη Χώρα μην περιμένετε λεωφορείο, πηγαίνετε με τα πόδια καθώς σε ένα τέταρτο θα βρίσκεστε στην ακτή της, μήκους 1 χλμ. Πόλος έλξης τουριστών, κυρίως νέων, με το camping Far Οut να είναι από τα ονομαστά.

Πιο μακριά και πιο ήσυχα στη νότια ακτή, μπορείτε να πάτε στο Μαγγανάρι, το οποίο έχει φανατικούς θιασώτες, καθώς χωρίζεται σε πέντε μικρότερες, άλλες με άμμο, άλλες με βότσαλο. Για ζεν καταστάσεις επιλέξτε την παραλία της Αγίας Θεοδότης, οι windsurfers το Ψαθί, ενώ για το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα την Κουμπάρα. Απομονωμένη είναι η παραλία του Καλάμου.