[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παναγής Γαλιατσάτος

(ο αρθρογράφος για την υπερβολική απαισιοδοξία) Δεν πέρασε ημέρα που κάποιος επιφανής οικονομικός αναλυτής να μη μας εξηγεί γιατί θα χρεοκοπήσουμε, γιατί η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναπόφευκτη και γιατί η στήριξη από την τρόικα είναι ανώφελη. Η υπερβολική δόση έχει συνέπειες – η απαισιοδοξία εσωτερικεύεται. Αυτή η απαισιοδοξία αποτελεί το ψυχολογικό υπόβαθρο κραυγών αγωνίας τύπου Καστανίδη περί στρατηγικής ήττας της Κεντροαριστεράς, αλλά και του άγχους του Αντώνη Σαμαρά να αποποιηθεί το μνημόνιο. Ο τελευταίος επικαλέστηκε τις απόψεις μιας ντουζίνας διεθνών οικονομικών αυθεντιών για να την τεκμηριώσει. Οι ίδιοι οι οικονομολόγοι πάντως υπήρξαν πάντοτε επιφυλακτικοί απέναντι στις απόψεις των συναδέλφων τους. Ο Μαρξ λάτρευε να αποδομεί, ο Κέινς τις σάρκαζε:

«Ιδανικό για τους οικονομολόγους» είχε πει «θα ήταν αν πιστεύαμε ότι είναι τόσο ικανοί όσο και οι οδοντογιατροί». Ο Γκάλμπρεϊθ θεωρούσε ότι η «μόνη χρησιμότητα των οικονομικών προβλέψεων είναι να κάνουν την αστρολογία αξιοσέβαστη».

(«Η Καθημερινή»)