Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα

Η τύχη της Πάρνηθας

Αναδηµοσιεύουµε µέρος επιστολής διαµαρτυρίας πολίτη προς το ΥΠΕΧΩΔΕ µε θέµα: «Εργασίες επέκτασης του Καζίνου µέσα στην προστατευόµενη περιοχή του Μαυροβουνίου της Πάρνηθας»:

Επισκεπτόµενη την Πάρνηθα είδα εκσκαφείς να δουλεύουν πάνω στα καµένα, πάνω στα αναδασωµένα (έχω φωτογραφικό υλικό). Επικοινώνησα µε τον δασάρχη, ο οποίος µε ενηµέρωσε ότι οι εργασίες γίνονται καθ’ όλα νόµιµα, η περιοχή είναι ιδιοκτησίας καζίνου. Ψάχνοντας βρήκα ότι:

Ενώ βάσει του άρθρου 24 του Συντάγµατος όταν καεί µια δασική περιοχή κηρύσσεται αυτοµάτως αναδασωτέα, υπάρχει κι ένα δεύτερο χωρίο το οποίο εύκολα αναιρεί το πρώτο, δηλαδή όταν υπερέχει το δηµόσιο συµφέρον αίρεται η προστασία που προσφέρει το αρ. 24

για τα δάση. «Τα όργανα της νοµοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας οφείλουν να σταθµίζουν και άλλους παράγοντες αναγόµενους στο γενικότερο εθνικό και δηµόσιο συµφέρον, όπως είναι εκείνοι που σχετίζονται µε τους σκοπούς της οικονοµικής αναπτύξεως, της αξιοποιήσεως του εθνικού πλούτου, της ενισχύσεως της περιφερειακής αναπτύξεως και της εξασφαλίσεως εργασίας στους πολίτες, δηλαδή σκοπούς για τους οποίους λαµβάνεται πρόνοια στο Σύνταγµα…», σύµφωνα µε ερµηνεία του άρθρου 24, όπως αναγράφεται σε απόφαση του Συµβουλίου της Επικρατείας.

Πάνω σ’ αυτό βασίστηκε η απόφαση του κράτους και εξαιρέθηκε από την αναδάσωση καµένη έκταση 62,5 στρεµµάτων της Πάρνηθας. Στον αποχαρακτηρισµό η κυβέρνηση της Ν.Δ.

χρησιµοποίησε νόµο του ΠΑΣΟΚ του 2003 – παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις τόσο του πρωθυπουργού Κ. Καραµανλή όσο και του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά, µετά την καταστροφική πυρκαγιά. Η απόφαση φέρει ηµεροµηνία 23/7/2007. Επειδή καθ’ όλα νόµιµα χτίζεται σήµερα το δάσος της Πάρνηθας, το οποίο ανήκει δικαιωµατικά και σε µένα, όντας δηµόσια περιουσία και καθώς είµαι ελληνίδα πολίτις, ενίσταµαι επειδή τα δάση στην Αττική αποτελούν τους τελευταίους πνεύµονες πρασίνου του αστικού ιστού, και δεν έχω οξυγόνο να αναπνεύσω, επειδή οι ιδιοκτήτες των 62,5 στρεµµάτων δάσους µπορούν νόµιµα να χτίσουν ολόκληρη την ιδιοκτησία τους αύριο, παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις τους ότι το δάσος που τους ανήκει θα παραµείνει δάσος, επειδή το κράτος, µε τη λειτουργία του ως εκπροσώπου µου, πούλησε µέρος της ιδιοκτησίας µου, εν αγνοία µου (…).

Η καταγγέλλουσα, Στεφανία Λυγερού Για καζίνο πρόκειται, οπότε έτσι θα τα έφερε η τύχη… Οσο για το υπέρτερο δηµόσιο συµφέρον… Το βλέπουµε κάθε µέρα στον δρόµο που έχει κατακλυστεί από αφίσες που µας καλούν να τζογάρουµε στο Ιντερνετ. Τζόγος, το εθνικό µας σπορ…


Ξέρουν κι άλλα…

Είπε η υπουργός ότι θα κατέβει πολύ το όριο των απουσιών στα σχολεία.

Και πρόσθεσε: «Πηγαίνει ο γονιός το πλαστό πιστοποιητικό, που έχει δώσει ο γιατρός, και ο εκπαιδευτικός το δέχεται. Αυτό σηµαίνει πως στα 18 τους τα παιδιά ξέρουν ότι µπορούν να πάρουν πλαστά χαρτιά από το δηµόσιο σύστηµα υγείας. Είναι αδιανόητο!». Και, όπως είναι φυσικό, οι δηλώσεις της προκάλεσαν θυµηδία.

Ο 18χρονος, θα έπρεπε να γνωρίζει η υπουργός, ξέρει και τα παρακάτω: Ξέρει ότι ο καθηγητής-δηµόσιος υπάλληλος παραδίδει παράνοµα ιδιαίτερα µαθήµατα, λαµβάνει µαύρο χρήµα και αφαιµάσσει το εισόδηµα των γονέων του. Ξέρει ότι οι γιατροί του δηµοσίου συστήµατος υγείας θησαυρίζουν µε τα φακελάκια και τις προµήθειες, θεµελιώνοντας τις βιλάρες τους πάνω στον ανθρώπινο πόνο, την αρρώστια και τον θάνατο. Ξέρει ότι ο εφοριακός λαδώθηκε για να κλείσει «εκκρεµή φορολογική υπόθεση», το ίδιο και ο υπάλληλος της πολεοδοµίας για να µην καθυστερήσει, σκόπιµα, την έκδοση οικοδοµικής άδειας. Ξέρει ότι οι τελωνειακοί γδέρνουν τους µετανάστες στα σύνορα. Ξέρει ότι οι αστυνοµικοί τούς εξωθούν σε σύγκρουση µε ζαρντινιέρες. Ξέρει ότι ο παπάς της ενορίας του ζητά, φορτικά, και παίρνει τα «τυχερά του» για κηδείες, µνηµόσυνα, γάµους και βαφτίσεις. Ξέρει ότι οι «δηµόσιοι λειτουργοί»-δικαστές αµείβονται αδρά για να εκδίδουν αποφάσεις όποτε τους κάνει κέφι. Ξέρει ότι, φέτος, αναµετρήθηκε στις Πανελλαδικές Εξετάσεις για µια θέση σε ένα πανεπιστήµιο, που δεν του προσφέρει καµιά προοπτική κι ελπίδα. Ξέρει ότι µια θέση στο Δηµόσιο προσφέρεται µόνο µε ρουσφέτι, διαχρονική και επονείδιστη εθνική παράδοση. Ξέρει ότι δεν ζει σ’ έναν κόσµο αγγελικά πλασµένο και ότι η εξάσκηση της πολιτικής είναι πάντα ιδιοτελής. Αυτά είναι λίγα, από τα πολλά, που ξέρει ένας 18χρονος σήµερα και φλέγεται από οργή. Προφανώς, όλα τα παραπάνω δεν τα ξέρει ο γιος της υπουργού, που φοιτά σε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο, για να λάβει το διεθνές απολυτήριο για εγγυηµένες σπουδές στο εξωτερικό και προς αποφυγή της ψυχοφθόρας διαδικασίας των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Μόνο που η µητέρα του τυγχάνει να υπηρετεί τη δηµόσια παιδεία.

Χριστόδουλος Ας ελπίσουµε, τουλάχιστον, να αρχίσουν να λαµβάνονται µέτρα µήπως και περιοριστεί αυτή η θάλασσα της ανοµίας και της διαφθοράς. Με αυτή την έννοια, καλό είναι να κατέβει και το όριο των απουσιών. Η εικόνα των τάξεων της Γ’ Λυκείου που µετά το Πάσχα αδειάζουν, είναι τουλάχιστον θλιβερή…