…κι ένας χειμώνας που ανοίγει ορίζοντες

Παλιές καραβάνες και καινούργια ονόματα, ερεθιστικά θέματα και καινούργιοι τρόποι να εξερευνά κανείς τα ανθρώπινα. Τέτοια έχουμε επιπλέον να περιμένουμε από τη νέα παραγωγή μεταφρασμένης λογοτεχνίας. Ο ιρλανδικής καταγωγής Κόλουμ Μακ Καν λ.χ. στο βραβευμένο Κι άσε τον κόσμο τον μεγάλο να γυρίζει (Καστανιώτης), εμπνέεται από το επίτευγμα του γάλλου ακροβάτη Φιλίπ Πετί, ο οποίος το 1974 διέσχισε την απόσταση μεταξύ των Δίδυμων Πύργων σε ένα συρματόσχοινο 80 μ. από το έδαφος. Με αυτήν την αφορμή κτίζει μια ιστορία που σε ηλεκτρίζει με θέμα την αγάπη και την απώλεια, όπου πρωταγωνιστούν ιδιόρρυθμοι πλην γοητευτικοί χαρακτήρες. Χαρακτήρες επίσης γοητευτικοί, αντισυμβατικοί, ανήσυχοι και παρεξηγημένοι, πρωταγωνιστούν στο 2666, το ογκώδες κύκνειο άσμα του υπέροχου Ρομπέρτο Μπολάνιο (Αγρα) που σχολιάζει την εποχή του προσεγγίζοντάς την μέσα από τους ανεξιχνίαστους φόνους γυναικών στη Χουαρέζ, την πολίχνη στη συνοριακή γραμμή των λαθρομεταναστών μεταξύ Μεξικού- ΗΠΑ.

Η αστυνομική ίντριγκα γίνεται κλειδί στην αποκρυπτογράφηση των τραυμάτων και της παθογένειας των σύγχρονων κοινωνιών, και σε άλλους εκλεκτούς συγγραφείς. Ο Κουβανός Λεονάρδο Παδούρα λ.χ. στις Μάσκες (Καστανιώτης) πραγματεύεται το ζήτημα της δίωξης και της φίμωσης των ομοφυλόφιλων διανοούμενων και καλλιτεχνών στην Κούβα κατά τις δεκαετίες ΄60 και ΄70. Ο Γάλλος Μορίς Ατιά στο Παρίσι Μπλουζ (Πόλις) κάνει μια πολιτικοκοινωνική ανατομία της δεκαετίας που ακολούθησε την εξέγερση του Μάη ΄68, μέσα από την έρευνα ενός αστυνομικού που διεισδύει σε αριστερίστικους κύκλους συναντώντας και σκληρούς ακροδεξιούς ή κολλημένους κουλτουριάρηδες. Ο Σκωτσέζος Ιαν Ράνκιν στη Σκοτεινή πλευρά (Μεταίχμιο) ξαναβάζει το δίλημμα ηθικά σωστό/ ηθικά λάθος, μέσα από τα μπλεξίματα ενός αστυνομικού του Τμήματος Εσωτερικών Υποθέσεων που διερευνά περιπτώσεις διεφθαρμένων συναδέλφων του. Από την πλευρά του, ο Αλγερινός Μπουαλέμ Σανσάλ στο Ημερολόγιο των αδελφών Σίλερ (Πόλις) που βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία, μιλά για τα εγκλήματα των πολιτισμένων Ευρωπαίων στη μετα-αποικιακή εποχή μέσα από τη ματιά ενός νεαρού Αραβα, ο οποίος αναστοχάζεται το Ολοκαύτωμα και τη μαζική εξόντωση, μέσα από τον βρώμικο πόλεμο των φονταμενταλιστών στην Αλγερία του ΄90 και μέσα από τη σημερινή περιθωριοποίηση των μεταναστών της δεύτερης γενιάς στα γαλλικά προάστια. Ο Σουηδός Χένιγκ Μανκέλ τέλος, στο Πριν πέσει η παγωνιά (Ψυχογιός) σκαλίζει τη μετάλλαξη μιας κοινωνίας που υπήρξε πρότυπο για πολλές, με αφορμή μια υπόθεση θανάτωσης ζώων στην οποία μπλέκεται η νέα γενιά των Σκανδιναβών.