Ο Μπίλι Ελιοτ του πιάνου

Οι ιστορίες των παιδιών της εργατικής τάξης που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, αλλά καταφέρνουν χάρη στο πείσμα, την αποφασιστικότητα και τη δουλειά να φωτιστούν στο διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα πουλάνε πολύ στους κόλπους ειδικά των βρετανών μουσικόφιλων.

Η ιστορία του πιανίστα από το (εργατικό) Λίβερπουλ Πολ Λιούις είναι μία από αυτές. Γιος λιμενεργάτη και μιας κοινωνικής λειτουργού, ο 38χρονος βρετανός καλλιτέχνης μπήκε στη μουσική σπουδάζοντας… βιολοντσέλο καθώς μόνο γι΄ αυτό το όργανο είχε την ευκαιρία να κερδίσει μια υποτροφία για τα δίδακτρά του. Στα 14 του έγινε δεκτός στη Μουσική Σχολή του Γκέταμ και… αυτό ήταν. Αφού στράφηκε στο πιάνο, έφτασε το 1994 να κερδίσει βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό του Λονδίνου και αίφνης ο ισχυρός βρετανικός μουσικός κόσμος πρόσεξε τον νεαρό πιανίστα με την τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία.

Ο Λιούις όμως δεν έμεινε εκεί. Κατάφερε να παίξει στις μεγαλύτερες βρετανικές αίθουσες, πέρασε τα σύνορα και το 2000, έγινε καθηγητής πιάνου στην περίφημη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου.

Και πάλι δεν έμεινε εκεί. Την ώρα που οι κριτικοί τού απέδιδαν «βαθιά σκεπτόμενες ερμηνείες στο πιάνο» και του προσφέρονταν ευκαιρίες να αναμειχθεί και σε μουσικά φεστιβάλ όπως το φεστιβάλ μουσικής δωματίου που κατάφερε να στήσει το 2009 στον ναό της Αγίας Μαγδαληνής στο Μπάκιγχαμσάιρ, ο Πολ Λιούις αποφάσισε να κάνει κάτι όχι ακατόρθωτο αλλά εξαιρετικά σπάνιο: να παίξει όλες τις σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν και να τις ηχογραφήσει. Αυτό το εγχείρημα κέρδισε την αναγνώριση του Δίσκου της Χρονιάς το 2008 από την έγκυρη βρετανική επιθεώρηση «Gramophone» και τον έφερε στην πρώτη γραμμή των βρετανών μουσικών.

Διαβάζοντας ασταμάτητα και εμβαθύνοντας στη μουσική του Μπετόβεν, στην οποία τείνει να γίνει ειδικός, αποφάσισε να ηχογραφήσει και τα πέντε κοντσέρτα για πιάνο του συνθέτη στο τριπλό άλμπουμ «Βeethoven: Complete Ρiano Concertos» (Ηarmonia Μundi), με τη Συμφωνική Ορχήστρα του ΒΒC υπό τον Γίρι Μπελοχλάβεκ που τώρα κυκλοφορεί.

«Δεν υπάρχει αφετηρία ούτε οριστική ερμηνεία στα κοντσέρτα του Μπετόβεν. Είναι πάντοτε έργα εν εξελίξει»