Τσιτσάνης νυν και αεί

] Tι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι; Ή μάλλον τι γυρεύω εγώ, ο υπερασπιστής του λαϊκού, του ρεμπέτικου, του δημοτικού, ανάμεσα σε Μαρκουλή και Αγιαννίδη; Και στη στήλη της Ποντίδα; (Χάρη, καλές διακοπές!). Ακούμε μουσική, χωρίς διαχωρισμούς, και σήμερα το GΡS δείχνει σεμνά και λαϊκά.

] Στάση πρώτη λοιπόν, ο κύριος απ΄ τα Τρίκαλα. Η μόνη απόδειξη, σύμφωνα με τον Τσαρούχη, πως έχουμε πολιτισμό. Ο Βασίλης Τσιτσάνης.

] Με αφορμή τον νέο διπλό δίσκο του Μανώλη Μητσιά «Από τον Τσιτσάνη στον Χατζιδάκι» (Legend) με την Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων Δήμου Πατρέων, ξετυλίγουμε το κουβάρι και μάλιστα 50 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία των πρώτων δίσκων Εxtended Ρlay με επιτυχίες του Τσιτσάνη. Ξέρετε, τότε που οι επιτυχίες του τρικαλινού συνθέτη επανεκτελούνταν από μεγάλες φωνές (το 1959 αρχίζουν οι πρώτες ηχογραφήσεις), το ρεπερτόριο φρεσκάρεται και τότε είναι που ο Καζαντζίδης (με Λύδια και Μαρινέλλα) ερμηνεύει τη «Συννεφιασμένη Κυριακή»- όχι σε πρώτη εκτέλεση. Αυτή πάντως εγγράφεται στη συλλογική μνήμη.

] Από τότε, ο Τσιτσάνης επανέρχεται σταθερά στους δίσκους των νεώτερων, μουσικών συνόλων, έντεχνων, νέων δεξιοτεχνών του μπουζουκιού, στα live και στα αφιερώματα. Το ρεπερτόριό του διασκευάζεται, συνθέτες πειραματίζονται μαζί του (θυμηθείτε το εγχείρημα Ξαρχάκου πριν από λίγα χρόνια) ενώ οι εναπομείνασες πίστες (μετά τις 02.00)

δεν τολμούν να μην εντάξουν στο ρεπερτόριό τους τραγούδια του.

] Οχι, η δουλειά του Μητσιά- που ανήκει στην παλιά φρουρά των ερμηνευτών- δεν είναι μια επιστροφή στα παλιά. Είναι μια νέα ανάγνωση του έργου του Τσιτσάνη αλλά και του Χατζιδάκι «σ΄ έναν διάλογο που σου παίρνει την ψυχή», όπως εύστοχα γράφει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στο ένθετο του δίσκου.

] Δίσκο είπα και θυμήθηκα τη φθίνουσα πορεία των δισκογραφικών, την κυριαρχία του Ιnternet, το τέλος των παλιών όρων της μουσικής βιομηχανίας. Ο δίσκος του Μητσιά μοιάζει να αντιστέκεται, και ξέρετε για ποιο λόγο ακόμη; Πόσες δουλειές κοσμούνται εικαστικά σήμερα και μάλιστα από έναν ζωγράφο σαν τον Γιώργο Σταθόπουλο;

] Οι δίσκοι τελούν υπ΄ ατμόν, η ζωγραφική τους σε μάρανε; Θα μου πείτε. Πάει η εποχή που ένας δίσκος αποτελούσε ολοκληρωμένη αισθητική πρόταση.

] Α, μην ξεχάσω πως και η τελευταία δισκογραφική δουλειά του Γιώργου Μαργαρίτη με τίτλο «Ο Γιώργος Μαργαρίτης τραγουδάει Τσιτσάνη» (ΜΒΙ) επαναψηλάφησε γνωστά και άγνωστα τραγούδια του δημιουργού σε μια άρτια παραγωγή (υπό την εποπτεία του Πέτρου Βαγιόπουλου). Τυχαίο;