Επιστροφή στην επιθεώρηση

 Πρώτο καλοκαίρι της οικονοµικής κρίσης και το «Θεσσαλικό Θέατρο» και ο Κώστας Τσιάνος ξαναθυµούνται την αγαπηµένη τους επιθεώρηση.

«Καλά που µαζευτήκαµε απόψε να τα πούµε/ κι από τα µαύρα χάλια µας να δούµε πώς θα βγούµε» «Της Λαρίσης το ποτάµι», «Κάτι τρέχει στα γύφτικα», «Χαιρέτα µου τον πλάτανο», «Κοντός ψαλµός αλληλούια», «Μπλέξαν οι γραµµές µας», «Μας πήρε το ποτάµι»: από τον χειµώνα του 1976- 77 ώς τον χειµώνα του 1990-91 το «Θεσσαλικό Θέατρο» _ από το ’83 ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας κατά την… επίσηµη ορολογία _ την τίµησε την επιθεώρηση, Και έβγαλε τάλαντα που την λάµπρυναν _ µε πρώτον και καλύτερο τον Λάκη Λαζόπουλο.

Και ιδού τώρα, είκοσι χρόνια µετά, ο εραστής του είδους Κώστας Τσιάνος, που έχει επιστρέψει στο «Θεσσαλικό» του ως καλλιτεχνικός διευθυντής, επανέρχεται. Καλοκαίρι του 2010 και της οικονοµικής κρίσης και το «Θεσσαλικό» πήρε τα όρη και τα βουνά και πάλι µε επιθεώρηση: «Οι αγαπητικοί της βοσκοπούλας» ο τίτλος της, ο Κώστας Τσιάνος γράφει και σκηνοθετεί, µαζί του στη συγγραφή η Αννα Χατζησοφιά, επίσης παιδί του «Θεσσαλικού», ενώ νούµερά τους, ήδη παιγµένα στην Αθήνα, έχουν δώσει ο Λάκης Λαζόπουλος και οι Θανάσης Παπαθανασίου – Μιχάλης Ρέππας, τη µουσική έγραψε ο Διονύσης Τσακνής, ο Αγγελος Μέντης υπογράφει σκηνικά και κοστούµια, ο Φωκάς Ευαγγελινός τις χορογραφίες.

«Επιθεώ – θεώ – θεώ, θεό δεν έχει η αθεό / επιθεώ κι επί λαώ επιθεώρηση» Γιατί γυρίσατε στην επιθεώρηση;

«Γιατί θέλουµε να συµµετάσχουµε στην κίνηση η οποία γίνεται τελευταία και από τον Σταµάτη Φασουλή και από τους Παπαθανασίου – Ρέππα για την επαναφορά της επιθεώρησης που βρίσκεται σε παρακµή. Γιατί για το φετινό καλοκαίρι, µετά την περσινή τραγωδία, θέλαµε κάτι πιο ευχάριστο. Και γιατί υπήρχε και µια πρόταση από το Φεστιβάλ Αθηνών που τελικά δεν καρποφόρησε για οικονοµικούς, νοµίζω, λόγους».

Τι βλέπουνε, λοιπόν, οι θεατές των «Αγαπητικών της βοσκοπούλας»;

Δυο χωριάτες που είχαν πάει στην Αθήνα για να βρουν µια καλύτερη τύχη, επιστρέφουν άρον άρον στο χωριό, στα χωράφια και στις κότες τους. Δυο κυρίες σχολιάζουν τα κόµµατα και την κατάντια τους. Δυο νεαροί παριστάνουν τα γκόλντεν µπόις και καυχώνται για γκόµενες και διακοπές αλλά τελικά αποδεικνύεται πως είναι… πίτσα µπόις της γενιάς όχι των 700 αλλά των 300 ευρώ.

Ο Τάσος και η Βασίλω είναι δυο χωριάτες που θέλουν να ζήσουν τη µεγάλη ζωή επηρεασµένοι από τα περιοδικά λάιφ στάιλ. Δυο παιδιά δεν ξέρουν τι τους γίνεται από ιστορία και µπερδεύουν τον Καραϊσκάκη µε το γήπεδο Καραϊσκάκη. Οι chatόγριες είναι δυο χωρικές που µυούνται στα µυστικά του Διαδικτύου καθώς οι άντρες τους µε τις τσόντες που βλέπουν εκεί τους ζητούν διάφορα… ιδιαίτερα.

Υπάρχει ακόµα µια «βραδιά µπαλέτου», παλιά ιδέα του Γιάννη Φλερύ, µε τους άντρες του θιάσου να χορεύουν «Λίµνη των κύκνων» και το τραγουδιστικό – χορευτικό «Αλ Τσαντίρι Ρεµπέτ Ασκέρ» µε Τσιγγάνες που τραγουδούν γνωστά τραγούδια µε παραλλαγµένους στίχους.

«Μια κότα σουβλιστή, / στα κάρβουνα ψηµένη / και µία γεµιστή / λαχτάρησα η καηµένη» (στη µουσική του «Μια κότα στρουµπουλή»)

Υπάρχουν επίσης δυο παλιά _ αλλά πάντα επίκαιρα _ νούµερα του Λαζόπουλου, ένα για τα νοσοκοµεία και ένα για την κατάντια της οικογένειας, ο µονόλογος ενός άντρα που τρελαίνεται µε όλες αυτές τις κρίσεις _ οικονοµικές, πολιτικές κ.λπ. _ που συµβαίνουν συνέχεια και το πρώτο µέρος κλείνει µε ένα σατιρικό ρέκβιεµ που είχαµε στο «Μας πήρε το ποτάµι» και µε ένα τραγούδι για την επιθεώρηση και το «Θεσσαλικό» του Τσακνή σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου που µας το είχε τότε αφιερώσει.

«Σανίδι το σανίδι έναν αιώνα ήδη / και σήµερα απ’ τη Λάρισα για χάρη σου σοφάρισα / στο χρόνο µέσα ολόκληρο ταξίδι. / Μάζεψα κόσµο κι υλικό σ’ άλλη διάσταση / πάρε φωτιά Θεσσαλικό, κάνε παράσταση» Το δεύτερο µέρος καλύπτεται από το σκετσονούµερο «Οι αγαπητικοί της βοσκοπούλας» που δίνει και τον τίτλο στην επιθεώρηση, ένα «τραγελαφικόν ειδύλλιον µετ’ ασµάτων και χορευτικών εκδηλώσεων» σε δεκαπεντασύλλαβο και ύφος Μποστ, στον οποίο είναι αφιερωµένο γιατί τον θεωρώ δάσκαλό µου.

«Στου χουριό µας του νιρό / τ’ ακριβύνανε κι αυτό / και στου µπάνιου για να µπω / µήνις πιράσανε δυο / Μι δυο σταγόνες τώρα / βράζουµε τη φακή, / όπους παλιά στου ρέµα / πλένουµι το βρακί» Στον θίασο, µια ντουζίνα ηθοποιών που µερικοί τους είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι _ Φανή Γέµτου, Χάρης Γρηγορόπουλος, Τζένη Διαγούπη, Μάνος Ιωάννου, Ελένη Καρακάση, Φωτεινή Ντεµίρη, Ελένη Ουζουνίδου, Πάνος Σταθακόπουλος, Γρηγόρης Σταµούλης, Γιάννης Στόλλας, Αλίκη Τσάκου, Γιώργος Ψυχογιός.

ΙΝFΟ

Η παράσταση περιοδεύει. Σήµερα και αύριο Χαλάνδρι («Θέατρο Ρεµατιάς», εισιτήρια: 15, φοιτητικό 10 ευρώ). 5/8 Νίκαια («Θέατρο Κήπου», εισ.
15, φοιτητικό 10 ευρώ).
7/8 θέατρο Αττικού Αλσους (εισ. 5 ευρώ).
17, 18/8 Θεσσαλονίκη («Θέατρο Κήπου», εισ. 15, φοιτητικό 10 ευρώ). Πληροφορίες:
ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας / «Θεσσαλικό Θέατρο» (τηλ. 2410 621209, 2410
– 624086).

Με τον φόβο του «Καλλικράτη»

«Προσπαθώ να φτιάξω το πρόγραµµα του χειµώνα και δεν ξέρω τι να κάνω», λέει ο Κώστας Τσιάνος. «Τα ΔΗΠΕΘΕ χωρίς επιχορήγηση δεν µπορούν να κινηθούν. Το υπουργείο Πολιτισµού µάς έχει αφήσει στο έλεος της τύχης. Δεν ξέρουµε αν µπορούµε να τα βγάλουµε πέρα µε τις εισπράξεις µόνο. Αν το γνωρίζαµε θα κάναµε άλλου είδους παραστάσεις. Η επιθεώρηση που κάνουµε τώρα είναι υπερπαραγωγή για τα µέτρα τα δικά µας. Επίκειται ο “Καλλικράτης”, εκλογές µέσα Νοεµβρίου… Μία αβεβαιότητα τροµακτική».

Δεν µετανιώσατε για την απόφασή σας να γυρίσετε στη Λάρισα;

Καθόλου. Συνεχίζω να έχω µεγάλο ενθουσιασµό. Παρά τις αντιξοότητες. Μπορεί όµως αυτές να είναι και για καλό – να κοιτάξω καλύτερα, που το έχω ήδη κοιτάξει, το υλικό που υπάρχει εδώ. Και όχι µόνο σε ηθοποιούς. Το “Θεσσαλικό” δοξάστηκε χωρίς ούτε µια δραχµή επιχορήγηση στην αρχή. Βεβαίως είναι άλλα τα χρόνια τώρα. Χρειάζεται πείσµα.

Υπάρχει µέλλον για τα ΔΗΠΕΘΕ;
Αν θέλουν οι δήµαρχοι και το υπουργείο Πολιτισµού, ναι. Προς το παρόν το υπουργείο δεν µας δίνει καµία σηµασία. Ενας χρόνος είναι που έχει αναλάβει ο νέος υπουργός και ούτε να βρεθούµε µία φορά δεν µας έχει καλέσει _ κάτι να µας πει.

Δεν υπήρξε ώς τώρα υπουργός, καλός, κακός, που να µην έχει ορίσει µια συνάντηση µε τους δηµάρχους, τους καλλιτεχνικούς διευθυντές, τους προέδρους των Δ.Σ. Οχι µόνο µας χρωστάνε ακόµα από την περσινή επιχορήγηση εβδοµήντα χιλιάρικα και µας είπαν “αυτά ξεχάστε τα”, αλλά ούτε που µας απαντούν στο τηλέφωνο… «Ευρωπαίοι νταβατζήδες, Αγγλοι, Γάλλοι, Γερµανοί / αχ, Ελλάδα µου καηµένη, σ’ άφησαν χωρίς βρακί»