«Κοπέλες του Μαουτχάουζεν / κοπέλες του Μπέλσεν…»

ΝΟΜΙΖΩ ότι η ιστορία των γονέων μου με έχει επηρεάσει. Το γεγονός ότι η μητέρα μου είναι επιζήσασα του Ολοκαυτώματος και ο πατέρας μου ελληνικής καταγωγής. Η Μαργαρίτα Θεοδωράκη μου ζήτησε να τραγουδήσω το «Ασμα ασμάτων» στη συναυλία για τα 85α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη. Της άρεσε πολύ όταν με άκουσε, πριν από μερικά χρόνια, να το τραγουδώ στα ελληνικά και τα εβραϊκά. Ηταν τότε που με πήγε στο σπίτι του πατέρα της και ο κύριος Θεοδωράκης μου είπε τα καλύτερα λόγια. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή άκουγα αυτό το τραγούδι να το τραγουδάει η υπέροχη Μαρία Φαραντούρη.

Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι αυτό το τραγούδι μού «ανήκει». Με την έννοια ότι βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μου: «Τι ωραία που είν΄ η αγάπη μου, η χαϊδεμένη από τη μάνα της/ και τ΄ αδελφού της τα φιλιά/ Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία/ Κοπέλες του Μαουτχάουζεν/ κοπέλες του Μπέλσεν/ μην είδατε την αγάπη μου»;