Τριπλέτα-φωτιά

ΤΟ CΑST είναι η σωτηρία των μέτριων σκηνοθετών. Παράδειγμα «Ο τελευταίος σταθμός» (Τhe last station) του Μάικλ Χόφμαν. Χωρίς Κρίστοφερ Πλάμερ, Ελεν Μίρεν, αλλά και Τζέιμς ΜακΑβόι, από Τολστόι και ταινία γιοκ! Το εξαιρετικό cast έβγαλε από πολλούς μπελάδες τον σκηνοθέτη και του χάρισε δύο υποψηφιότητες Οσκαρ που βοήθησαν την κυκλοφορία της ταινίας του διεθνώς.

ΓΙΑΣΝΑΓΙΑ ΠΟΛΙΑΝΑ: αυτή είναι η γενέτειρα του Λέοντος Τολστόι (1828- 1910). Εκεί πέρασε τους τελευταίους μήνες της πληθωρικής και ταραγμένης ζωής του. Σ΄ αυτό το επικών διαστάσεων αγρόκτημα. Με μία αποστολή: να διαδώσει τις ιδέες του και να φιλοξενήσει τους τολστοϊστές επισκέπτες του. Κάτι σαν γκουρού των ρώσων ιδεαλιστών, Μερικά χρόνια πριν από την έφοδο των μπολσεβίκων στα χειμερινά ανάκτορα. Ομως ανάμεσα σ΄ αυτόν και στον φτωχό μουζίκο μεσολαβούσε η κοντέσα Σοφία Αντρέγεβνα. Η σύζυγός του και μητέρα των 13 παιδιών τους. Γιατί ο Τολστόι ήθελε να εκχωρήσει τα πνευματικά δικαιώματα των αριστουργημάτων του στον ρώσικο λαό. Ετσι αρχίζει ένας αμείλικτος ενδο-οικογενειακός πόλεμος. Η κοντέσα υπέρ θρησκείας, οικογένειας και πατρίδας. Ο Τολστόι υπέρ κοινωνικής ισότητας, κοινοβίου και εναντίον όλων των παπάδων. Θεέ μου, φωνάζει, δεν αντέχω άλλο εδώ, θα φύγω από αυτή τη μέγαιρα, θα χαθώ!

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΤΣΕΡΤΚΟΦ: δηλαδή ο (σχηματικός) Πολ Τζιαμάτι. Ο Τσέρτκοφ, ο πιο φανατικός τολστοϊστής. Ο ιεραπόστολος του «θεού» και αμείλικτος πολέμιος του θεσμού της ιδιοκτησίας. Αντίπαλος μέχρι θανάτου της Σοφίας Αντρέγεβνα. Το δίλημμα ένα και μοναδικό: οικογένεια ή ιδεολογία; Φυσικά ιδεολογία. Αυτή είναι η διαθήκη του γίγαντα συγγραφέα.

ΒΑΛΕΝΤΙΝ ΦΙΟΝΤΟΡΟΒΙΤΣ ΜΠΟΥΛΓΚΑΚΟΦ: αληθινό πρόσωπο κι αυτός. Τον υποδύεται μοναδικά ο Τζέιμς ΜακΑβόι από τη Σκωτία. Εντεταλμένος του Τσέρτκοφ, το μάτι και το αυτί του. Σε κάθε ύποπτη κίνηση και κάθε συνωμοσία της κοντέσας. Ομως εκείνος, αν και παρθένος και «ηθικά βελτιωμένος», ερωτεύεται παράφορα μία κοπέλα. Ετσι από ρουφιάνος μεταμορφώνεται σε ένα πλάσμα με καρδιά και ευαισθησία. Αυτή η ρομαντική πλευρά μιας σχέσης. Την ώρα που μια άλλη, του Τολστόι με την κοντέσα, έχει μεταλλαχθεί σε πεδίο μάχης. OΣΚΑΡ: δύο υποψηφιότητες για τις ερμηνείες. Πολύ σωστά. Η πρώτη για τον αειθαλή ογκόλιθο των 81 χρόνων με το όνομα Κρίστοφερ Πλάμερ. Πάνω-κάτω στην ίδια ηλικία με τον Τολστόι. Στα 82 «έφυγε» το 1910 ο ρώσος γίγαντας από τον κόσμο αυτό. Ταυτοπροσωπία όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και την ουσία. Η δεύτερη για την Ελεν Μίρεν. Στη θέση των «ακαδημαϊκών» θα έδινα ακόμη μία και στον Τζέιμς ΜακΑβόι. Κατά τη γνώμη μου καλύτερος όλων. Πειράζει;

Να το δω;

Ευπρεπέστατο αλλά καθόλου ιδιαίτερο και μοναδικό!