Η ψυχοπαθολογία της «ιδιαιτερότητας»

Εχοντας ηττηθεί στρατιωτικά και πολιτικά, έχοντας αποκλεισθεί ιδεολογικά από τον σύγχρονο κόσμο, το ΚΚΕ μετέτρεψε την αποτυχία σε απόλυτο κοινωνικό πρότυπο, και την επιτυχία σε οποιονδήποτε τομέα σε ένα είδος ύποπτης δραστηριότητας με σκοτεινά κίνητρα και ακόμη σκοτεινότερους στόχους. Σήμερα βέβαια, που οι επιτυχίες των προηγούμενων ετών σωριάζουν πάνω στα κεφάλια μας τα μπάζα τους, το ΚΚΕ μπορεί να αισθάνεται ότι δικαιούται να εισπράξει την υπεραξία των ερειπίων. Εχει συμμάχους κοινωνικούς και πολιτισμικούς, ασχέτως πολιτικής ένταξης και τοποθέτησης του καθενός. Εχει καταρχάς με το μέρος του έναν κρατικό μηχανισμό, ο οποίος, σε πείσμα των αποφάσεων της όποιας πολιτικής ηγεσίας, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του προκειμένου να αποτύχουν μεταρρυθμίσεις που συνεπάγονται τον περιορισμό της αυθαίρετης λειτουργίας του. Η ελληνική κοινωνία δεν πρόκειται να βγει από την κρίσηασχέτως οικονομικών παραμέτρων- αν δεν καταφέρει να ξεπεράσει τα εθνικιστικά της σύνδρομα. Και σ΄ αυτό το έργο είναι μεγάλη η ευθύνη ενός πνευματικού κόσμου, ο οποίος, κάτι δεκαετίες τώρα, έχει καλλιεργήσει την πολιτισμική υποταγή της ελληνικής κοινωνίας στην ψυχοπαθολογία της «ιδιαιτερότητας»ελληνορθόδοξης ή κομμουνιστικής δεν έχει σημασία, πάντως φοβικής και έτοιμης να εξεγερθεί μπροστά σε όποια πραγματικότητα απειλεί τις αγκυλώσεις της.