Νέοι Δίσκοι
«Dark Νight of the Soul» Danger Μouse and Sparklehorse (ΕΜΙ)
Ατίθασες καρδιές, χαµένες λεωφόροι
Της Μαρίας Μαρκουλή , mmarkou@dolnet.gr
Φυσικά και είχα πάρει το άλµπουµ. Το φωτογραφικό άλµπουµ του Ντέιβιντ Λιντς γιατί εννοείται πως ό,τι έχει επάνω του Λιντς το παίρνεις, ταινίες, µουσικές, εικόνες, καφέδες… Ηταν το οπτικό µέρος της µουσικής εικόνες που «είδε» ο σκηνοθέτης του «Μπλε βελούδου» και της «Χαµένης λεωφόρου», πίσω από τα τραγούδια των Danger Μouse και Sparklehorse.
Ο φακός του Λιντς µπορεί να κάνει ώς και τα αχλάδια του µανάβη να δείχνουν µυστηριώδη, ίσως και απειλητικά (σχετική φωτό στο άλµπουµ), πόσω µάλλον το µατωµένο χέρι µιας γυναίκας, τα τρίµµατα από ένα φαγωµένο µπισκότο ή ένα µικρό αρνάκι σε µια ανοιχτή παλάµη (το εξώφυλλο του CD). Ναι, υπήρχε και CD. Ενα άδειο CD που κανονικά θα είχε τη µουσική αλλά ήταν κενό. Εξαιτίας νοµικών προβληµάτων (έγραφε), το CD δεν περιέχει µουσική, χρησιµοποιήστε το όπως επιθυµείτε (µε άλλα λόγια αόρατα κατεβάστε το όπου το βρείτε).
Χτες βράδυ και αφού στο µεταξύ λύθηκαν τα (νοµικά) µάγια έφτασε και το CD µε τη µουσική στα χέρια µου (το κυκλοφόρησε, τελικά, η εταιρεία). Δύο από τους µουσικούς που συµµετέχουν έφυγαν από τη ζωή. Ο Sparklehorse (Μαρκ Λίνκους), ο οποίος αυτοκτόνησε, και ο Βικ Τσέσνατ που πέθανε από υπερβολική δόση χαπιών. Ετσι στίχοι όπως «σου έλεγα αλλά δεν ήθελες να ακούσεις τι συνέβαινε στα τροµακτικά όνειρά µου» ακούγονται διαφορετικά τώρα, ενώ δεν µπορείς παρά να νιώσεις να κυκλοφορούν στα τραγούδια κάποια από τα δυσοίωνα πλάσµατα που ξεπορτίζουν κάθε τόσο από την ανυπαρξία.
Αν και τόσο πολλή νύχτα ταξιδεύει κλεισµένη µέσα στο πορτ-µπαγκάζ του αµαξιού αυτής της ιστορίας, στην επιφάνεια βγαίνει ο αφρός των τραγουδιών, µια νοσταλγική ποπ και µπαλάντες, ένα θαµπό vintage ροζ, και µια µελαγχολία που δεν σε απειλεί, αλλά σε θέλγει. Ο Danger Μouse είναι εµπνευσµένος µε τις µουσικές, και όσοι ήρθαν καλεσµένοι του ο Τζούλιαν Καζαµπλάνκας των Strokes, ο Μπλακ Φράνσις, ο Ιγκι Ποπ, ο Τζέιµς Μέρσερ των Shins, η Σούζαν Βέγκα και ο Ντέιβιντ Λιντς ο ίδιος µοιάζουν σαν να ανήκουν σε αυτό τον παράξενο κόσµο. Εξαιρετικά εθιστικό και απολαυστικό ώς το τέλος.
LΙΝΚ www.mariamarkouli.blogspot.com
Τι ακούει ο κύριος Ντέιβιντ Λιντς
(και τραγούδια που ακούγονται στις ταινίες του) § Lou Reed, «Τhis Μagic Μoment» (στη «Χαµένη Λεωφόρο»)
§ Julie Cruise, «Μysteries οf Love» (στο «Μπλε Βελούδο»)
§ Linda Scott, «Ι ve told every little star (στο «Μullholand Drive»)
§ Chris Ιsaak, «Wicked Game» (στην «Ατίθαση Καρδιά»)
§ David Lynch, «Walkin Οn Τhe Sky» (στο «Ιnland Εmpire»)
§ Julie Cruise, «Ιnto the night» (στο «Τwin Ρeaks»)
Καυτό και σέξι
(και άλλα παρεµφερή) κάπου ανάµεσα στην περιοδεία των Ρixies και στη συµµετοχή στο (διπλανό Dark Νight) άλµπουµ βρήκε χρόνο να γράψει και να ηχογραφήσει καινούργιο άλμπουμ, το «Νonstoperotic» (Cooking Vinyl), το οποίο είναι ροκ «δεκάρι». Ο θρύλος λέει πως έπεσε στα χέρια του µια παλιά µαύρη κιθάρα που είχε φέρει κάποιος φαν στο Σαν Φρανσίσκο. Την έφτιαξε ο Μπλακ, την…
έστρωσε και άρχισε να γράφει. «Dead Μan s Curve», «Corrina», «Six Legged Μan» η διασκευή του «Wheels» των Flying Βurrito Βrothers και όλα τα άλλα hot και sexy rock για να σε κάνουν να πεις: Μπράβο Μπλακ (ή Φρανκ) ξαναπές τα. Σιγά µη σταµατούσε δηλαδή.
Η Suzanne Vega δεν κάνει µόνο guest εµφανίσεις (δες πάλι δίπλα)
αλλά και µια U-turn στροφή και γυρίζει στις παλιές γειτονιές της. Γιατί όχι; Υπάρχουν πολλοί που δεν ξέρουν ότι είχε όνοµα σε φολκ τόπους, άλλοι που δεν ξέρουν ότι είχε καν όνοµα. Δεν το αξίζει αυτό έδωσε πολλά η φωνή της στις πτυχές της φολκ – ποπ. Το «Close up Vol 1, Love Songs» (Cooking Vinyl) µας το θυµίζει κάπως πιο προσωπικά, πιο ακουστικά σε µια νεο-φόλκ / λουλούδια και τραγούδια / ξενάγηση. Ευχάριστη υπενθύµιση, αλλά ώς εκεί.
Κι άλλα µυστήρια
Οταν δεν ακούγεται πολύ brit-pop ένα βρετανικό συγκρότηµα και µπορεί να γράψει τραγούδια (βασική προϋπόθεση) µας αφορά. Και στο «Dreaming of Αnother Υou», µετά τα µισά του «Serotonin’» (Rough Τrade) άλµπουµ των Μystery Jets έχεις πειστεί. Το αν οφείλεται στον έµπειρο παραγωγό τους εδώ (Κρις Τόµας) δεν µε νοιάζει. Πέτυχαν αυτό που ήθελαν, όµορφα µελωδικά, ποπ δροσιστικά τραγουδάκια, που µπορεί να αγκιστρωθούν πάνω σου εύκολα στη στιγµή. Τίποτε εντυπωσιακό, απλά κουλ και ευχάριστο. Πάνω στην ώρα που χρειάζεσαι κάτι τέτοιο.














