Οι ροκάδες ποτέ δεν κοιμούνται…

Μοιάζει με εικόνα παγωμένη στον χρόνο. Ο Τομ Γιορκ, κρεμασμένος στο μικρόφωνο, δίνει μια ερμηνεία από αυτές που πλάθουν τη μορφή του ροκ, έτσι όπως μάλλον αυτό θα επιβιώσει.

Με τεντωμένες κεραίες, ο frontman των Radiohead, για να εντοπίζει νέες μορφές ζωής – δηλαδή, ένα ροκ ευαίσθητο αλλά καλά προστατευμένο μέσα στο σκληρό κέλυφός του. Είναι προφανώς οι πιο ανήσυχοι από όλους. Σε μια συνεχή αναζήτηση καινούργιας έκφρασης, καινούργιας αισθητικής, μιας πλατφόρμας που θα στηρίξει τους ίδιους και κάτι ακόμη μεγαλύτερο, τη συνείδηση της μουσικής του.

Το πιο παράξενο με την μπάντα που ξεκίνησε από την Οξφόρδη πριν από δυόμισι δεκαετίες είναι πως από πολύ νωρίς, με το Creep ακόμη, τη σούπερ επιτυχία τους, φαινόταν σαν να είχαν εξαντλήσει όλη την ενέργεια και τη δημιουργική ορμή τους (το ίδιο το τραγούδι είχε εξαντλήσει όλους εμάς). Το αντίθετο. Δεν σταμάτησαν να ξαφνιάζουν, πρώτους από όλους τους ίδιους τους εαυτούς τους. Το 2000 κυκλοφόρησαν το Κid Α, κλασικό πια στο είδος του, και το 2007 με το Ιn Rainbows εξέταζαν όχι μόνο το μέλλον του ροκ αλλά και της φόρμας της μουσικής.

«Χωρίς να το περιμένει κανείς, τα μεσάνυχτα της πρώτης ημέρας του Οκτωβρίου (του 2007) αφήνουν μια βόμβα να σκάσει μέσα από τον ίδιο τους τον διαδικτυακό τόπο, το καινούργιο τους άλμπουμ- το οποίο όσοι επέλεγαν να “κατεβάσουν” είχαν την επιλογή να ορίσουν εκείνοι το αντίτιμο που θα κατέβαλλαν στο συγκρότημα για να πάρουν τη μουσική τους», σημειώνει ο Μάνος Μπούρας που υπογράφει το κεφάλαιο «Πρωτοπόροι και Πειραματιστές» στο βιβλίο. Οι Radiohead δέχθηκαν την κριτική συναδέλφων τους γι΄ αυτή την κίνησηδηλαδή, να αφήνουν τους ακροατές να ορίζουν τιμή στο έργο του γκρουπ- και οι ίδιοι αργότερα παραδέχτηκαν πως μάλλον είχαν κάνει λάθος. Οι περισσότεροι, είπαν, προτίμησαν να μη δώσουν καθόλου χρήματα. Στην τελική ευθεία, όμως, δοκιμάζοντας και αμφισβητώντας, ουσιαστικά συνεχίζοντας τον δρόμο τους, μένουν άγρυπνοι και παρακολουθούν τα πάντα με την «αίσθηση (όπως λένε και βγαίνει αβίαστα στις σελίδες και της βιογραφίας) ότι θα μπορούσαμε να τα τερματίσουμε όλα αύριο- και τι έγινε…».