Εκφραστικά χέρια

«Ενας μεγαλόσωμος άντρας με καφέ πρόσωπο, μεγάλο μέτωπο, χαμογελαστό στόμα και μεγάλα εκφραστικά χέρια…». Είναι ο Μουσολίνι στις 24/6/1922, στα γραφεία της εφημερίδας Ρopolo d΄ Ιtalia, όταν τον συναντά ο Χέμινγουεϊ ως επικεφαλής των Φασίστι («ένα είδος Κου Κλουξ Κλαν εναντίον της τρομοκρατίας»), που αριθμούν πλέον 500.000 μέλη σε μια Ιταλία η οποία παρουσιάζει «τη γαλήνια όψη ενός μωρού που παίζει με χειροβομβίδα». Οι περιγραφές των προσώπων είναι ένα από τα ατού του ρεπόρτερ «Χεμ». Χαρακτηριστικό το πορτρέτο των ρώσων (sic)

απεσταλμένων που «πριν από τέσσερα χρόνια ήταν κυνηγημένοι άνθρωποι» και τώρα έρχονταν να συνομιλήσουν με τους εκπροσώπους των μεγάλων δυνάμεων στη Γένοβα: «Ο Λίτβινοφ, με το γουρουνίσιο πρόσωπο οδηγεί. Φοράει το ορθογώνιο κόκκινο έμβλημα. Ακολουθεί ο Τσιτσέριν με το αδιάφορο πρόσωπο, το ακανόνιστο μούσι του και τα χέρια του να κινούνται νευρικά. Ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους κάτω από το δυνατό φως του πολυελαίου. Σειρά έχει ο Κρασίν. Εχει πρόσωπο μοχθηρό, ένα προσεκτικά τριμαρισμένο γένι α λα Βαν Ντάικ και μοιάζει με επιτυχημένο οδοντογιατρό. Ο Τζόφε έρχεται τελευταίος.

Αυτός έχει ένα μακρύ αιχμηρό γενάκι, και φοράει γυαλιά με επιχρυσωμένο σκελετό». Ολη η υπόγεια ένταση της Συνδιάσκεψης είναι εδώ. Εξοχο.