Συνέντευξη

«Μόνο δυστυχία µάς έφερε το κυνήγι της πιστωτικής κάρτας»
Της Δάφνης Κοντοδήµα

«Το µαύρο σύννεφο που µας έχουν φορτώσει επηρεάζει και την οικονοµική κατάσταση της µουσικής βιοµηχανίας» πιστεύει ο ροκ στιχουργός, συνθέτης και ερµηνευτής
Εµαθε να επιβιώνει και να προσαρµόζεται σαν χαµαιλέων στα µουσικά δρώµενα της γενιάς του ΜySpace. Μπορεί να πέρασαν είκοσι χρόνια από την εποχή που τα στάδια γέµιζαν µε θαυµαστές των Πυξ Λαξ, ο Φίλιππος Πλιάτσικας όµως βαδίζει ακόµη σε ροκ µονοπάτια µε παρέα του τη νέα γενιά καλλιτεχνών, απαλλαγµένος από «ταµπέλες» και «περιορισµούς».

«Η µουσική είναι µία και δεν µπορείς να την τοποθετήσεις σε ράφια. Δεν υπάρχουν κόµπλεξ στις µουσικές επιλογές και συνεργασίες. Δεν έχω κανέναν πρόβληµα να συνεργαστώ µε ένα πολυφωνικό από την Ηπειρο ή µε τους RΕΜ και τον Ερικ Μπάρτον», λέει στα «ΝΕΑ» ο Φίλιππος Πλιάτσικας.

Το καλοκαίρι τον βρίσκει µε µια περιοδεία µαζί µε τον Μύρωνα Στρατή και τον ΜC Υinka – µε πρώτο σταθµό µεθαύριο τον Λυκαβηττό. Και µε µια νέα δισκογραφική δουλειά «Την αλήθεια να πω», στην οποία συµµετέχουν η Ελεονώρα Ζουγανέλη και ο Μύρωνας Στρατής – συν ένα δεύτερο µε εννέα επιλογές από την εποχή των Πυξ Λαξ µέχρι σήµερα, σε ακουστικές εκδοχές.

Ξεχωρίζει το «Πιάνω χρυσάφι και γίνεται χώµα», µια ροκ µπαλάντα µε τη φωνή του Φίλιππου Πλιάτσικα και εκείνη του Βασίλη Καρρά, στιχουργού του τραγουδιού – «από τους πιο rock ‘n’ roll ανθρώπους που έχω γνωρίσει», όπως τον χαρακτηρίζει.

Είναι η δεύτερη συνεργασία σας µετά το «Ασ’ τη να λέει». Να περιµένουµε να ανεβείτε και σε… λαϊκή πίστα;

Με τον Βασίλη Καρρά είµαστε φίλοι και µπορώ να πω ότι είναι µία από τις αδυναµίες µου. Δεν αποκλείω καµία συνεργασία.

Αλλά σε λαϊκή πίστα δεν θα εµφανιζόµουν. Δεν είµαι σε θέση να κρίνω κανέναν. Απλά δεν µε ελκύει η αισθητική του γκλάµουρ, το πολύ λαµέ, το φανταχτερό. Με ενοχλεί που κάποιοι θαµώνες µεγάλων κέντρων είναι πιο «προνοµιούχοι» επειδή έχουν οικονοµική ευχέρεια. Προτιµώ τις µουσικές σκηνές όπου όλοι είµαστε µια παρέα. Τι σας ενοχλεί γύρω;
Ο,τι µε ενοχλεί δεν το ακούω, δεν πάω στη συναυλία του καλλιτέχνη που δεν θαυµάζω και δεν αγοράζω τον δίσκο του. Δεν κάνω κριτική ούτε θέλω να επιτίθεµαι σε καλλιτέχνες. Το κοινό ξύπνησε και ξέρει από µόνο του να επιλέγει. Υπάρχει κάτι που σας εξοργίζει;
Η ληστεία στις ψυχές των ανθρώπων που καταλήγει στις τσέπες τους. Από κάθε µορφή εξουσίας, πολιτική, οικονοµική και πνευµατική. Ιδιαίτερα στους δύσκολους αυτούς καιρούς που ο κόσµος αναζητά τον δρόµο του, θα πρέπει να σταµατήσουν κάποιοι να εκµεταλλεύονται καταστάσεις. Δυστυχώς όλα τα κακά πηγάζουν από την προσωπική κρίση. Απ’ όταν πάψαµε να είµαστε ευτυχισµένοι και ξεκινήσαµε να κυνηγάµε τις καταναλωτικές µας ανάγκες και τις πιστωτικές κάρτες.

ΙΝFΟ

Φίλιππος Πλιάτσικας, µαζί µε τους Μύρωνα Στρατή και Μc Υinka, στο Θέατρο Λυκαβηττού µεθαύριο (τηλ.
210-6465.000).
Εισιτήρια: 20 και 18 (φοιτητικό-µαθητικό) ευρώ. Προπώληση: Fnac, Ρublic.

Οι νέοι βρίσκονται σε καλό δρόµο;

Τους νέους τους γουστάρω. Είναι το µέλλον και η ελπίδα µας. Με ενδιαφέρει να παρακολουθώ τους τρόπους που αντιδρούν. Πόσω µάλλον τώρα που τους έχουν βάλει µπροστά στο αδιέξοδο. Η αντίδραση είναι απαραίτητη όταν συµβαίνει κάθε µέρα και όχι µόνο στις διαδηλώσεις και την απεργία. Και φυσικά, χωρίς βίαιες κινήσεις. Με τη βία τροφοδοτούµε µε αίµα το σύστηµα της εξουσίας, που είναι ακόµη πιο επικίνδυνο.

Τα τάλεντ σόου είναι ελπίδα;
Καταλαβαίνω ότι τα παιδιά που συµµετέχουν ίσως παρακάµπτουν τη σειρά και παίρνουν τη θέση άλλων παιδιών που προσπαθούν εδώ και πολλά χρόνια να καταξιωθούν. Εγώ αποφεύγω την κρεατοµηχανή-τηλεόραση και τον αθέµιτο ανταγωνισµό. Οσοι καλλιτέχνες δηλώνουν διατεθειµένοι να κάνουν τα πάντα για ν’ ανέβουν, βγαίνουν χαµένοι. Οφείλεις να παλέψεις αλλά µε τον τρόπο που ταιριάζει στις αρχές σου, όπως µας δίδαξαν οι Βeatles, Ρink Floyd και ο Τσιτσάνης. Είστε διατεθειµένος να ρίξετε την αµοιβή και τις τιµές των εισιτηρίων;
Ηδη έχω ρίξει τη δική µου αµοιβή. Οι τιµές των εισιτηρίων είναι αρµοδιότητα των διοργανωτών.

Σε δύσκολους καιρούς, είναι εύκολο να ευδοκιµήσει το καινούργιο;
Πάντα υπάρχει το κατάλληλο έδαφος για να δηµιουργηθεί κάτι καινούργιο και αξιόλογο. Το θέµα είναι να βρεθούν οι µουσικοί που θα αφουγκραστούν αυτό που συµβαίνει γύρω τους. Ο κόσµος διψάει για µουσική που θα τους αγγίξει.

Και κάτι ακόµη: είστε εναντίον του
αγγλικού στίχου στο ελληνικό ροκ;
Δεν βρίσκω τον λόγο να συµβαίνει αυτό. Ας πούνε τις αλήθειες τους στα ελληνικά. Φυσικά ο αγγλικός στίχος δεν µειώνει το ταλέντο τους. Καταλαβαίνω ότι τα ακούσµατά τους προέρχονται κυρίως από την ξενόγλωσση µουσική σκηνή. Και εµείς όµως µε τον Βob Dylan και τους Rolling Stones πορευτήκαµε και εµπνευστήκαµε. Οφείλουµε να αναγνωρίσουµε τους αγώνες που έδωσαν άνθρωποι πριν από εµάς για να µπει ο ελληνικός στίχος σε τέτοιου είδους µουσικές, όπως η ροκ. Οταν ο Παύλος Σιδηρόπουλος το έκανε, οι πόρτες ήταν κλειστές. Τότε οι καλλιτέχνες έβγαιναν στη σκηνή και έτρωγαν γιαούρτια.


«Οι καλλιτέχνες τσακωνόµαστε µε τον εαυτό µας»

«Οι Πυξ Λαξ είπαν αλήθειες χωρίς φόβο και πάθος» λέει στα «ΝΕΑ» ο Φίλιππος Πλιάτσικας. «Το ζήτηµα είναι να λες αυτό που πιστεύεις και νιώθεις, χωρίς να φοβάσαι µη γίνεις ρεζίλι. Δεν το παίξαµε ποτέ σπουδαίοι. Αυτοδίδακτοι µουσικοί ήµασταν και κάναµε τη µουσική που µας αρέσει. Είναι δύσκολο να πετύχει ένα συγκρότηµα, καθώς είναι δύσκολο να συµβιώνεις καθηµερινά µε άλλους καλλιτέχνες. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες τσακωνόµαστε µε τον εαυτό µας».

Οι εποχές άλλαξαν… προς το χειρότερο;
Οι Πυξ Λαξ ξεκίνησαν σε µια εποχή όπου το µάρκετινγκ και το promotion δεν είχε και πολλή σηµασία. Κάναµε αυτό που γουστάραµε και είχαµε ένα σκεπτικό. Τότε ο στόχος σου ήταν να βρεθείς σε µία από τις λίγες και µεγάλες δισκογραφικές εταιρείες. Σήµερα υπάρχουν οι ανεξάρτητες δισκογραφικές και το Ιντερνετ που δίνουν βήµα σε νέους καλλιτέχνες. Οµολογώ ότι αρχικά ήµουν καχύποπτος µε όλα αυτά τα Facebook και τα ΜySpace. Τελικά όµως βρήκαν έναν τρόπο να τα χρησιµοποιούν και όχι να τους χρησιµοποιεί.