Φαινόμενα

Πάµε σαν άλλοτε…
, Της Πόπης Διαµαντάκου , diaman@dolnet.gr

Βιαστικό φινάλε σε ατµοσφαιρικό ντεκόρ και µε την αγάπη να θριαµβεύει, µαζί µε τις συµβάσεις που επιβάλλει, για το «4»
Eνα δαχτυλίδι-σύµβολο, η υπόσχεση που τροµάζει, η διεκδίκηση της αγάπης, το για πάντα που γίνεται µέλλον στα µάτια ενός παιδιού, οι συµβάσεις της ζωής, ο τακτοποιηµένος οικογενειακός µικρόκοσµος που είναι «φυλακή» αλλά και ασφάλεια ήταν τα «µοτίβα» µε τα οποία διαµόρφωσε το χαρούµενο και κυρίως ελπιδοφόρο φινάλε του «4» ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης.

Τα «κενά» γέµισαν λίγο βιαστικά, καθώς η σειρά για λόγους οικονοµικούς δεν πήρε παράταση για ακόµη µία σεζόν και χρειάστηκε να κλείσουν γρήγορα οι επιµέρους ιστορίες. Μόνο µία, αυτή της αγάπης του Πέτρου µε τη Ζωή, πήρε τον χρόνο της για να ολοκληρωθεί. Ηταν και η σηµαντικότερη, καθώς έγινε ο καταλύτης για να ξεδιπλωθεί το οικογενειακό δράµα. Και στο τέλος η ίδια σχέση γίνεται ο συνδετικός ιστός που γύρω της ξαναπλέκονται οι παρ’ ολίγον διαλυµένοι δεσµοί των αδελφών.

Ξαναείδαµε τα ατµοσφαιρικά πλάνα, την εξαιρετική αισθητική των σκηνικών, τους χώρους που επιλέχτηκαν να αποπνέουν τη… ζεστασιά νεοϋορκέζικου ντιζαϊνάτου λοφτ ή του µαµαδίστικου σπιτιού µε τις µπουκαµβίλιες και τα γεράνια σαν από παιδικό αναγνωστικό και δύσκολα µπορεί να αρνηθεί κανείς ότι το «4» ήταν το τελευταίο σίριαλ που έµεινε πιστό στην παράδοση των παραγωγών που σέβονται την αισθητική του φιλοθεάµονος.

Με όσα κενά και να άφηνε το σενάριο, µε όσες αντιρρήσεις έχουµε για την ελαφρότητα µε την οποία τελικώς η οικογένεια των τεσσάρων αγοριών ξεπέρασε τις τραγωδίες (από την αυτοκτονία του πατρός µέχρι την παρ’ ολίγον της µητρός και από την αποκάλυψη της ύπαρξης ερωµένης του πατρός µέχρι την αποκάλυψη της οµαδικής υιοθεσίας των τριών εκ των τεσσάρων αγοριών) αλλά και για την ταχύτητα µε την οποία οι σχέσεις µεταξύ των µελών ξαναβρήκαν την ισορροπία σαν να µην την είχαν χάσει ποτέ, το «4» ήταν το µόνο σύγχρονο σίριαλ που απευθυνόταν στη γενιά-της-αµηχανίας. Τη γενιά που έφτιαξε ζωές και οικογένειες όπως των γονιών της, νοµίζοντας ότι έχει κάνει την υπέρβαση και τους έχει ξεπεράσει ώσπου να διαπιστώσει ότι απλώς τους αντέγραψε.

Η γλύκα της διεκδίκησης
Μουτράκια φρέσκα, λογάκια αστεία, γκριµάτσες που θυµίζουν ενήλικα σουσούµια, αλλά πάνω απ’ όλα σύµβολα της απόλυτης αγάπης. Ως τέτοια, τα πιτσιρίκια συµπεριλαµβάνονται σαν χαρακτήρες – καταλύτες στα σίριαλ, όπως υποτίθεται ότι είναι τα παιδιά και στην αληθινή ζωή. Γι’ αυτό και ο Πέτρος (Χριστόφορος Παπακαλιάτης) του «4», αναζητώντας τις ρίζες του στο ορφανοτροφείο απ’ όπου τον υιοθέτησαν οι δικοί του, συναντά τον πιτσιρικά alter ego του. Μας άρεσε που το σενάριο δεν ήθελε το τετράχρονο «σοφό» σαν γέροντα που έχει ζήσει δυο ζωές, όπως συνήθως παρουσιάζονται στην εγχώρια τηλεόραση τα πιτσιρίκια, αλλά ένα µωράκι που αναζητά την αγάπη. Και είναι αυτή ακριβώς, η ακόρεστη ανάγκη του που αφοπλίζει, που κάνει τους ενηλίκους να αισθάνονται απαραίτητοι όσο καµιά αγάπη δεν τους κάνει να το νιώσουν ποτέ. Ηταν από τις πιο τρυφερές στιγµές του «4» η συνάντηση και η σχέση του Πέτρου µε τον πιτσιρικά και υπήρξε έξοχη η ηδονοβλεπτική αξιοποίηση της χαριτωµένης παιδικότητάς του.


Η χρήσιµη φωτογένεια του «µέλους Εξεταστικής»

Να που η συµµετοχή σε Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής αναδεικνύεται στους τηλεοπτικούς καιρούς µας µια εξόχως επικοινωνιακή δραστηριότητα. Ουκ ολίγα εκ των µελών των εν λόγω Επιτροπών, βουλευτές του Κοινοβουλίου από όλα τα κόµµατα, γίνονται ανάρπαστοι στα τηλεπάνελ αυτό τον καιρό, καθώς η ιδιότητα του «µέλους» τούς προσδίδει εξέχουσα φωτογένεια.

Ορισµένοι µάλιστα δεν χάνουν την ευκαιρία να αξιοποιήσουν τη «στιγµή» τους, εµφανίζοντας εαυτούς ηρωικώς µαχόµενους υπέρ της δηµοκρατίας και της διαφάνειας.

Ο κ. Αϊβαλιώτης του ΛΑΟΣ, για παράδειγµα, όχι µόνο φροντίζει να έχει διάφορες λίστες στα χέρια του οπουδήποτε εµφανίζεται να µιλήσει για την πορεία των ερευνών σχετικώς µε το σκάνδαλο Siemens κι ας µην αναγράφονται σε αυτές παρά µόνο κωδικοί, πλην όµως, µοιάζουν µε φετίχ πλέον του πολιτικού-ερευνητή, αξεσουάρ του «µέλους Εξεταστικής», αλλά κάθε φορά δεν παραλείπει να τονίσει µια ηρωική πτυχή του χρέους που έχει αναλάβει αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπάρχουν σοβαρές απειλές κατά της ζωής των µελών.

Τον είδαµε να το πράττει για µια ακόµη φορά καλεσµένος των Καµπουράκη – Οικονοµέα.

Τίποτε δεν αποκλείεται, ούτε είµαστε σε θέση να το γνωρίζουµε, αλλά παρατηρούµε ότι η πολιτικάντικη αξιοποίηση των «Εξεταστικών Επιτροπών» κινδυνεύει να αντικαταστήσει τον πραγµατικό λόγο για τον οποίο συστήθηκαν.