Επιφυλλίδα

Ο κ. δήµαρχος
Του Κωστή Παπα- ιωάννου , www.antiphono. wordpress.com

Στον ωκεανό της οικονοµικής δυσπραγίας υπάρχουν ακόµα νησίδες φαινοµενικής ευµάρειας. Για παράδειγµα, στον καταχρεωµένο Δήµο Αθηναίων, αυτό το αυτόνοµο βασίλειο της εικονικής πραγµατικότητας, η κρίση δεν έχει φτάσει. Εδώ συνεχίζονται τα καλά του ελληνικού µοντέλου διοίκησης: πελατειακές σχέσεις και οικογενειοκρατία, µετατροπή δηµοτικών επιχειρήσεων σε ανώνυµες εταιρείες µε χρυσές πολυθεσίες στις διοικήσεις τους, κοσµικές παρουσιάσεις απολογισµού δραστηριοτήτων. Και, αν είναι άδικο να χρεωθούν στην παρούσα δηµοτική αρχή στρεβλώσεις και αµαρτίες ετών, είναι επίσης άδικο να µην επισηµανθεί ότι η αντίληψή της για την άσκηση εξουσίας οδήγησε σε ακραία επιδείνωση της κατάστασης.

Μερικά παραδείγµατα: βοά η κοινωνία για την ανεπάρκεια ή απροθυµία του δήµου να παρέµβει στη χαίνουσα πληγή του ιστορικού κέντρου (ή να συντονίσει παρεµβάσεις στον βαθµό που δεν έχει πλήρη αρµοδιότητα). Αντ’ αυτού προκρίθηκε αρχικά η άρνηση του προβλήµατος και µετά η τακτική του Πόντιου Πιλάτου. Το αποτέλεσµα στους δρόµους του κέντρου είναι ευδιάκριτο, επώδυνο και συχνά επικίνδυνο. Αξιοσηµείωτη επίσης η δυσερµήνευτη εµµονή στα έργα της διπλής ανάπλασης, παρά το εµφανές ζήτηµα νοµιµότητας. Οσοι διαφωνούσαν χαρακτηρίστηκαν «περιοδεύων θίασος που κάνει ενστάσεις επί παντός επιστητού». Ο κ. δήµαρχος απείλησε µάλιστα να στήσει… στήλη µε τα ονόµατά τους, περίπου ως εχθρών της πόλης. Μετά τον κόλαφο στο Συµβούλιο της Επικρατείας δεν αισθάνθηκε βέβαια την ανάγκη να απολογηθεί για την αµφιλεγόµενη εµπλοκή του δήµου στην υπόθεση αυτή. Περιφερόµενο θίασο χαρακτήρισε εξ άλλου και εκείνους που αντιτάχθηκαν στην καταστροφή πάρκου στην οδό Πατησίων για να κατασκευαστεί γκαράζ. Γενικότερα, ο κ. δήµαρχος συνηθίζει να επιτίθεται µε οξύτητα σε όσους δεν συµµερίζονται τις επιλογές του. Κάποιος κακοπροαίρετος θα πίστευε ότι αυτό φανερώνει µη ανοχή στη διαφωνία. Ο αντικειµενικός όµως κριτής µάλλον θα συµπέραινε ότι οι δηµότες αδυνατούν να αντιληφθούν τα µεγαλόπνοα σχέδια του κ. δηµάρχου και να προσαρµόσουν αντίστοιχα τις ανάγκες τους. Το ίδιο πρόβληµα διαπιστώνεται και εντός του Δηµοτικού Συµβουλίου. Ούτε εκεί καταλαβαίνουν. Πρόσφατα έγιναν σοβαρές καταγγελίες για την κατασκευή νέου πολυτελούς εστιατορίου στο άλσος Ευαγγελισµού και για συµβάσεις µε τις οποίες ο δήµος αναθέτει απ’ ευθείας έργα εκατοµµυρίων ευρώ σε δικές του εταιρείες. Πληθαίνουν και τα δηµοσιεύµατα για την περιορισµένη διαφάνεια που συνεπάγεται η µετατροπή δηµοτικών επιχειρήσεων σε Α.Ε. (χαρακτηριστικά, στον Ιό – «Ελευθεροτυπία», 7/3/10). Φωνές βοώντων…Ο κ. δήµαρχος αναζητά κοµµατικό χρίσµα για την εκ νέου διεκδίκηση της δηµαρχίας. Αναφαίρετο δικαίωµά του, αν πιστεύει ότι δεν ολοκλήρωσε το έργο του. Την ώρα όµως που η Αθήνα αρχίζει απροετοίµαστη να υφίσταται τις συνέπειες µιας από τις οξύτερες κρίσεις της Ιστορίας της, ελπίζουµε ότι τα κόµµατα και – κυρίως – οι ψηφοφόροι θα επιλέξουν δηµοτικούς άρχοντες που προσαρµόζουν την πολιτική τους στις ανάγκες της πόλης και όχι το αντίστροφο. Περιττεύουν οι µεγαλοµανείς επενδύσεις στο κυνήγι της προσωπικής δηµοσιότητας, οι σκιές αδιαφάνειας και η κουτοπονηριά κακής νοικοκυράς που σπρώχνει τα σκουπίδια κάτω απ’ το χαλί.

§ Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώµατα του Ανθρώπου