Η φύση της ζωής μας είναι τραγική

Μετά την εσωστρεφή υπαρξιακή Θάλασσα που απέσπασε το βραβείο Μπούκερ το 2005, και αφού έγραψε τρία παρεμβατικά αστυνομικά θρίλερ με το ψευδώνυμο Μπέντζαμιν Μπλακ (ο Διπλός θάνατος της Κριστίν Φολς και ο Ασημένιος κύκνος κυκλοφορούν ήδη από τον Καστανιώτη), αυτός ο μάστορας του στυλ επέστρεψε στην απαιτητική λογοτεχνία (επαν)εισάγοντας το δωδεκάθεο στον πυρήνα της δυτικής κοινωνίας. Στοχαστικός και χαριτωμένος, παίζοντας πάντα με τις αμφισημίες, έχτισε μια ιστορία χωρίς πολλή δράση, χωρίς θεαματικές ανατροπές ή μεγάλα δράματα, που λειτουργεί υπόγεια μέσα από υποβλητικές εικόνες και φευγαλέες σκέψεις οι οποίες μετατοπίζουν τη ματιά μας στα πράγματα αλλά αποκαλύπτουν και την άποψή του για τη συγγραφική τέχνη. «Εμείς δεν σας υποσχόμαστε τη σωτηρία της ψυχής, αλλά ούτε και την αιώνια καταδίκη ή τη θεϊκή απονομή της δικαιοσύνης», λένε οι αθάνατοι του Μπάνβιλ (αλλά και ο συγγραφέας δεν είναι κι αυτός ένας θεός;). «Εμείς δεν έχουμε να σας προσφέρουμε παρά ιστορίες για να παρηγοριέστε, αναφορές του πώς και του γιατί είναι τα πράγματα όπως είναι, και με ποιον τρόπο μπορούν να διατηρηθούν έτσι ή να αλλάξουν (…). Θέλουμε να συνειδητοποιήσετε ότι η φύση της ζωής σας είναι τραγική, όχι επειδή η ίδια η ζωή είναι σκληρή ή λυπηρή αλλά επειδή είναι αυτό που είναι…».