Σχέση διδακτική, πλατωνικά ερωτική

Ναι, ο Μπρεσόν λειτουργεί ως πυγμαλίωνας. Παίρνει στα χέρια του αυτό το εύπλαστο, αδιαμόρφωτο υλικό, που (νομίζει πως) είναι η Αν και το βγάζει στα φώτα. Η σχέση τους είναι διδακτική, πατρική, πλατωνικά ερωτική. Η Αν κερδίζει πείρα και γνώση. Ο Μπρεσόν ρουφάει νιάτα και άσπιλη αθωότητα.

Το βιβλίο θα εξακολουθούσε να έχει ενδιαφέρον και ως αυτοβιογραφία της Αν Βιαζεμσκί. Ομως η συγγραφέας με το πεζογραφικό της ένστικτο και τον αφηγηματικό της δόλο αποφασίζει να παίξει με τους κανόνες της μυθοπλασίας. Κι εδώ κερδίζει το στοίχημα. Προσφέρει στην αφηγήτριά της το βλέμμα της αθωότητας. Αυτό το βλέμμα καθορίζει τις λέξεις και τις πράξεις της. Κερδίζει το αναγνωστικό ενδιαφέρον και την αναγνωστική συμπάθεια.

Ρas mal, για μια παλαίμαχη ηθοποιό που αποφάσισε να παίξει με τις λέξεις.