Οταν το Βυζάντιο θυμίζει σύγχρονη Ελλάδα

Ο Παναγιώτης Αγαπητός είναι ο πιο παλιός και ο πιο γνωστός από τους τέσσερις συγγραφείς. Είναι, επίσης, ο μόνος συνεπής εκπρόσωπος του ιστορικού αστυνομικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα. Εχει παρουσιάσει μέχρι τώρα τρία μυθιστορήματα: « Εβένινο λαγούτο », « Χάλκινος Οφθαλμός » και το τελευταίο « Μέδουσα από σμάλτο ». Χώρος δράσης των μυθιστορημάτων του είναι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η οποία συμβαίνει να είναι και χώρος της επιστήμης του. Κανένα ωστόσο από τα μυθιστορήματά του δεν διαδραματίζεται στην Κωνσταντινούπολη. Το πρώτο έχει ως χώρο δράσης την Καισάρεια της Καππαδοκίας, το δεύτερο τη Θεσσαλονίκη και το πιο πρόσφατο, τη Σκύρο.

Το δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ο μόνιμος ήρωάς του, ο Πρωτοσπαθάριος Λέων. Θα ήταν πιο σωστό αν μιλούσαμε για αντιήρωα. Ο Λέων είναι ένας δημόσιος λειτουργός χαμηλών τόνων, ο οποίος προτιμά να μένει σε απόσταση από τα γεγονότα, πάντα γεμάτος αμφιβολίες, δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Κάτω από την επιφάνεια κρύβεται όμως ένα άτομο ιδιαίτερο ερωτικό, κάτι που ο δημιουργός του το περνάει υπόγεια, υπαινικτικά.

Στη « Μέδουσα από σμάλτο », ο Λέων βρίσκεται εντελώς τυχαία στη Σκύρο. Το πλοίο που τον πηγαίνει από την Κρήτη στην Κωνσταντινούπολη πέφτει σε τρικυμία, παθαίνει ζημιές και πρέπει να επισκευαστεί. Την επόμενη μέρα ο Λέων γίνεται μάρτυρας του θανάτου ενός νεαρού χτίστη. Αυτή είναι η αφορμή για να αρχίσει να ξετυλίγεται ένα κουβάρι από συμφέροντα, μίση και δολοπλοκίες που η μικρή κοινωνία της Σκύρου προσπαθεί να τα κρύψει με κάθε τρόπο.

Ο Παναγιώτης Αγαπητός επιστρατεύει το Βυζάντιο για να αγγίξει θέματα που αφορούν τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, όπως το χρήμα, η πολιτική και η διαφθορά. Ξέρει να αφηγείται συναρπαστικές ιστορίες και έχει το ταλέντο να ζωντανεύει πολύ πειστικά τη βυζαντινή κοινωνία του 9ου μ. Χ αιώνα. Η μόνη αντίρρησή μου είναι ότι πολλές φορές ο επιστήμονας Αγαπητός επισκιάζει τον συγγραφέα. Αυτό δεν είναι προς όφελος της επιστήμης, αλλά εις βάρος του μυθιστορήμα- τος.