Ενα πτώμα σε ένα απόμερο χωριό

Το « Ηρεμα νερά » είναι το δεύτερο μυθιστόρημα της Μιμής Φιλιππίδη-Θεοχάρη, μετά το « Θαμμένοι στον Γρανίτη ». Ο Γρανίτης εδώ δεν νοείται ως πέτρωμα αλλά ως ένα μικρό χωριό έξω από τη Δράμα, 12 χιλιόμετρα από το Νευροκόπι.

Στον Γρανίτη εκτυλίσσονται και τα δύο μυθιστορήματα της Μιμής ΦιλιππίδηΘεοχάρη. Σε μια εποχή κατά την οποία οι μεγαλουπόλεις δεν είναι απλώς ο τόπος δράσης των περισσότερων αστυνομικών μυθιστορημάτων, αλλά πρωταγωνιστούν σε αυτά, η συγγραφέας αποδεικνύει ότι είναι δυνατό να γράψεις συναρπαστικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη μικρή κοινωνία ενός απόμερου χωριού κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Σε αυτό το μικροσκοπικό πλαίσιο κατορθώνει να χωρέσει όχι έναν ήρωα αλλά τρεις. Ο πρώτος είναι ο αστυνόμος Ανέστης Μισιρλής από τη Δράμα. Ο Μισιρλής μοιάζει με τον ήρωα του Αγαπητού από την άποψη ότι και αυτός είναι αντιήρωας. Ενας αστυνόμος του οποίου οι γνώσεις φτάνουν για να χειριστεί μόνο τις τρέχουσες, απλές υποθέσεις του τμήματός του. Δεν καταλαβαίνει από δολοφονίες, έχει προβλήματα με τις ιατροδικαστικές εκθέσεις, και από τη δουλειά της σήμανσης, δεν ξέρει πού και πώς να ψάξει. Και σαν να μην του έφταναν όλα αυτά, έχει και μια μητέρα που πάσχει από αλτσχάιμερ και πρέπει να τη φροντίζει.

Δεν θα τα έβγαζε πέρα αν δεν υπήρχαν οι άλλοι δύο ήρωες, ένα ζευγάρι, που περνάει την άδειά του στον Γρανίτη. Ο άνδρας, ο Στίβεν, είναι Αμερικανός και ειδικός στην εγκληματική ανθρωπολογία. Η γυναίκα του, η Μαίρη, είναι Ελληνίδα και σκηνοθέτις ντοκιμαντέρ. Αυτοί οι δύο, και κυρίως ο Στίβεν, βοηθούν τον Μισιρλή να βρει την άκρη του νήματος. Ολοι και όλα χωράνε σε αυτό τον μικρό χώρο. Οι νέοι που προσπαθούν να βρουν τρόπο να διασκεδάσουν την πλήξη τους, οι επαρχιακοί δημοσιογράφοι και οι κάτοικοι, που έχουν ζήσει χρόνια εδώ και όλοι κάτι έχουν να κρύψουν. Αλλωστε και στα δύο μυθιστορήματα αφετηρία είναι ένα πτώμα που ξεθάβεται τυχαία και το οποίο έχει σχέση με το παρελθόν.