Η συνταγή της απρόσκοπτης ανάπτυξης

Σπονδυλική στήλη της αφήγησης είναι τα ίδια τα γεγονότα της Τιενανμέν που ξεκίνησαν ως μια απλή φοιτητική διαδήλωση στη μνήμη του ρεφορμιστή ηγέτη Χου Γιαομπάνγκ και σύντομα κλιμακώθηκαν για να απολήξουν σε πραγματική λαϊκή εξέγερση, ώς την τελική επέμβαση του στρατού (4 Ιουνίου 1989) με τα χιλιάδες θύματά της. Ο Μα Γιαν δεν ιδεολογικοποιεί τα γεγονότα. Αντίθετα, περιγράφει λεπτομερώς τη συγκρότηση του κινήματος, την ασάφεια των αιτημάτων, τις αλληλοϋπονομευόμενες τάσεις, τη διαμάχη για την εξουσία, την ευρεία γκάμα των διεκδικήσεων που βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε έναν βαθύ λαϊκό πόθο για απελευθέρωση και αυτοέκφραση. Γιατί πράγματι η εξέγερση της Τιενανμέν υπήρξε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές στην ιστορία του 20ού αιώνα, αλλά και ένα παράδειγμα εκτροπής των αρχικών ευγενών στόχων έτσι ώστε το αποτέλεσμα να φαντάζει ως διαστρέβλωση του οράματος, ενώ στην πραγματικότητα η ίδια η δομή του κινήματος δεν μπορούσε να καταλήξει σε τίποτα άλλο παρά σε μια παράδοση στις δυνάμεις της αγοράς χωρίς εκδημοκρατισμό.

Διεθνής θρίαμβος
Κι έτσι η σημερινή Κίνα θριαμβεύει σε διεθνές επίπεδο. Οι πρώην σύντροφοι του ήρωα έχουν μετατραπεί σε πετυχημένους επιχειρηματίες ή σπουδάζουν σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Ο παιδικός του έρωτας που δεν πολυέπαιρνε τα γράμματα έχει γίνει εργολάβος και μάλιστα καταφτάνει με τις μπουλντόζες για να ισοπεδώσει το οικιστικό συγκρότημα όπου εκείνος ζει με την ηττημένη μητέρα του, η οποία τον περιθάλπει. Η μάνα, προκειμένου να καλύψει τις δαπάνες περίθαλψης του Τάι Γουέι, πουλάει το ένα νεφρό του, καταφεύγει σε κομπογιαννίτες και πανάκριβα ιδιωτικά θεραπευτήρια και διασώζεται από την ελεήμονα διάθεση ενός εξαδέλφου από την Αμερική. Και η αστυνομία εξακολουθεί να καταδιώκει τα θύματα της Τιενανμέν μήπως και χαλάσουν τη συνταγή της απρόσκοπτης ανάπτυξης.