Νέοι Δίσκοι

Κάνουν τη µόδα… τραγούδια
Της Μαρίας Μαρκουλή , mmarkou@dolnet.gr

Ωραίες µουσικές κάνουν αισθησιακό στριπτίζ. Χαµηλώνουν τα φώτα, πετάνε από πάνω τους τα περιττά και αποκαλύπτονται. Με τρόπο που όµως να αφήνουν πολλά στη φαντασία. Οι ακροατές ενθουσιάζονται. Το καλό, αν το φιλοσοφήσεις, θα σε βρει. Αργά ή γρήγορα. Αρκεί να λείπεις από την ώρα την κακιά, όπως ας πούµε τη στιγµή που το σύµπαν συνωµοτεί να σε κουφάνει. Το κάνει συχνά.

Ερχεται φουριόζα από το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης χωρίς να σηκώνει και καµιά σηµαία από αυτές που είναι της µόδας πολύ στη µουσική. Η Νell Βryden, κοµψή και αεράτη, φαίνεται πως προτιµά να ξεδιπλώνει τον χάρτη και να βγάζει τις δικές της διαδροµές. Εχει τη χάρη του αυτό. Της αρέσει να ταξιδεύει, ακολουθεί τον άνεµο (ποιον άλλο;) και τον καπνό των τσιγάρων που έµειναν στο τασάκι και καίνε µόνα τους. Πάτσι Κλάιν δηλαδή και πολλά ακόµη που µαζεύει στον δρόµο προσεκτικά: κάντρι, τζαζ και σόουλ υλικά.

Η Βryden όµως δεν φοράει το στυλ που τα κορίτσια του «Sex and the City» λυσσάνε να ενστερνιστούν. Ψηλά τακούνια φοράει και «Green Dress», από το πράσινο, νοµίζω, της φετινής ανοιξιάτικης κολεξιόν. Το… ασορτί µε το «κάθε πέρσι και καλύτερα» και το «δεν θα πεθάνουµε ποτέ». Ταιριάζει πιο πολύ µε το καλό της γούστο και µια δόση αιφνιδιασµού. Εκεί που περιµένεις το τραγούδι σαν έκρηξη έρχεται η έκρηξη τραγουδιστά. Η φωνή της παίζει ανάµεσα στη ζεστασιά της Νorah Jones, στο ξελόγιασµα της Joss Stone και στις τζαζ νότες της Diana Κrall. Με χρώµα ιδιαίτερο που οι εκλεκτικοί θα εκτιµήσουν ανάµεσα στα ready to wear σύνολα που κυκλοφορούν και πιο πολύ vintage αίσθηση καθαρή. Η Νell, να ξέρετε, κόπιασε για να βρει τον τρόπο, τα χρήµατα, την επιµονή και να αφήσει το «άλλο κορίτσι» («Τonight») πίσω πολύ. Και ιδού, όλα τα τραγούδια στο «What Ιt Τakes» – δικές της συνθέσεις, ώς το σουίνγκ και κάποιες ροκαµπίλι άκρες του. Με χάρες και άλλες οµορφιές αποκαλυπτικές. Σας την προτείνω, λοιπόν, στις υποχρεωτικές ακροάσεις που χρειαζόµαστε τις επόµενες µέρες που µας πιέζουν από αέρα και στεριά. Κάπως σαν αντίσταση.

LΙΝΚ www.mariamarkouli.blogspot.com

Ντισκο µπάλες…

Αισίως η Αlison Goldfrapp και ο Will Gregory έφτασαν στο πέµπτο άλµπουµ τους και ο κόσµος γυρίζει ακόµη, µέχρι τουλάχιστον αυτή τη στιγµή που γράφω, γιατί µέχρι που θα διαβάσετε δεν παίρνω όρκο. Synth pop πληµµύρα παντού και oι δυο Goldfrapp µε την Αλισον µπροστά κολυµπάνε µε σωσίβιο τη συµπάθειά µας. Θα βοηθούσαν σίγουρα µερικές καλές ιδέες επίσης. Το πρώτο κοµµάτι «Rocket» δεν µου λέει τίποτε. Το «Βeliever» είναι σα να το έχω ακούσει άλλες εκατό φορές αλλά το «Ηead First» (που είναι και ο τίτλος του άλµπουµ – από τη Μute) είναι ένα δροσερό φιλί. Ηλεκτρονικές ντισκοµπάλες και πολύχρωµες πεταλούδες χορεύουν γύρω από το κορίτσι. Επιστρέφω και ξανακούω το «Ηead First» – στ’ αλήθεια ωραίο κοµµάτι. Που τα καταφέρνει και περνάει τους Goldfrapp απέναντι και µέσα στην τρικυµία.

… και άλλες πάσες
Εκεί στο «απέναντι» τώρα έχει κατασκηνώσει η Sarah Βlasko κάτω από τα άστρα του «Αs Day Follows Νight» (Dramatico) και το µαγικό φως που κρύβεται ανάµεσα στη µέρα και στη νύχτα, όπου βλέπεις τα πράγµατα όπως θέλεις και αν οδηγείς πρέπει να προσέχεις γιατί είναι και λίγο θολά. Η Βlacko τραβάει µια κλωστή από τα παλιά και ξεδιπλώνει τον ήχο ώς τα σήµερα, από folk και electronica και µια δική της εντελώς γραφή στο πώς τελικά θα πει την ιστορία.

Κάθε κοµµάτι έχει µέσα του κάτι αξιοµνηµόνευτο (στο «Οver and Οver» θα ακούσετε και λίγο από Τalking Ηeads) ενώ µαγικά κι αόρατα νήµατα τα ανεβάζουν όλα ψηλά πάνω από στάχτες, ταµεία, φούσκες και λερωµένα πεζοδρόµια. Το άλµπουµ detox της άνοιξης!