Η ΜΑΣΚΑΡΑ

Ισαμε να περάσει από το Ντόβερ στην Ευρώπη ο Στίβεν Κρέιν υπαγορεύει στην Κόρα ένα νέο μυθιστόρημα με τον τίτλο το Βαμμένο αγόρι, ανακαλώντας τη σύντομη γνωριμία του με τον συφιλιδικό νεαρό. Προχωρώντας στη λογοτεχνική επεξεργασία του πραγματικού Ελιοτ, ο (κατά Εντμουντ Γουάιτ) Στίβεν Κρέιν θα μπει από βασιλική οδό στο νεοϋορκέζικο περιθώριο με τα κλεφτρόνια, τα παρενδυτικά αγόρια και τους ευυπόληπτους εραστές τους που κάνουν διπλή ζωή μη βλέποντας για ποιο λόγο πρέπει να αποφασίσουν με ποιον να παν και ποιον ν΄ αφήσουν. Ποίηση και ρεαλισμός, κυνισμός και ευαισθησία, αυτό είναι το αλατοπίπερο με το οποίο ο Εντμουντ Γουάιτ γράφει τους τίτλους τέλους για τον 19ο αι. χρησιμοποιώντας τη φόρμα του μυθιστορήματος μέσα σε μυθιστόρημα. Οσο για το δικαίωμα του συγγραφέα να φυτέψει τον Στίβεν Κρέιν στο κέντρο της ομοερωτικής ελεγείας του 110 χρόνια μετά τον θάνατό του, ας επιληφθούν οι απόγονοί του, ή όσοι νομίζουν πως έχουν έννομο συμφέρον. Γιατί τα ως προς αυτό το θέμα υπάρχουν πολλές ενστάσεις για το μυθιστόρημα του Γουάιτ.