Βαθιές ουλές

Η στενόκαρδη και ανέραστη λογική είναι εκείνη που κατάντησε έτσι τον κόσμο μας, καταλήγει ο ρομαντικός εαυτός του συγγραφέα, ο Αλκης, που συσχετίζει την πολιτική με τον έρωτα. Αυτή η άποψη στοιχειώνει ολόκληρο το βιβλίο σε δεύτερο επίπεδο, όπως στοίχειωνε και εκείνη τη γενιά που είδε την πολιτική ως «πάθος για μια υψηλή ιδέα που ποθείς να την κατακτήσεις, κι αγωνιάς και πληρώνεις γι΄ αυτή». Μονάχα που «οι πληγές του έρωτα μπορεί να κλείσουν μια μέρα, τα πλήγματα της πολιτικής όμως πονούν για πάντα- κι αν γιατρευτούν κάποτε, αφήνουν πάντα βαθιές ουλές στη μνήμη». Η δικτατορία κατέρρευσε, αλλά και τα χαρούμενα χρώματα που φόρεσαν οι «ανεπιθύμητοι» φαντάροι έχουν από καιρό ξεθωριάσει, διαπιστώνει ο Ατζακάς. Γιατί οι ελπίδες εκείνης της γενιάς δεν εκπληρώθηκαν.