ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ έχει πάντα εύκαιρη μια ηθική για τους άλλους και μια ηθική για τον εαυτό του. Τις αναρίθμητες απιστίες του- είτε με κυρίες της καλής κοινωνίας είτε με φοιτήτριές του- προσπαθεί άλλοτε να τις συγκαλύψει και άλλοτε να τις υποβαθμίσει στα μάτια της Ελφρίντε με υποκριτικές εξομολογήσεις αυτοσυντριβής: «Πρέπει να παραδεχτώ ότι όσο πιεστικές κι αν είναι αυτές οι γυναίκες, τελικά το φταίξιμο είναι δικό μου. Επειδή αυτές οι συναντήσεις δεν έχουν βαρύτητα και πραγματική σημασία». Η Ελφρίντε θα προσπαθήσει πολλές φορές να «σώσει» τον γάμο της, αλλά στις δύο ανεπίδοτες επιστολές της προς τον Μάρτιν, θα ξεσπάσει: «Κάθε τόσο λες και γράφεις ότι νιώθεις δεμένος μαζί μου.

Τι δεσμός είναι αυτός; Πάντως δεν είναι αγάπη, δεν είναι εμπιστοσύνη, στις άλλες λες πως ψάχνεις την “πατρίδα”- αχ, Μάρτιν, πώς νιώθω άραγε μέσα μου εγώ;- κι αυτή η παγερή μοναξιά…». Βλέπετε, ο γερμανός φιλόσοφος, ίσως ο κορυφαίος του 20ού αιώνα, δεν μπόρεσε ποτέ να αρθεί στο ύψος των ιδεών του. Ούτε στη δημόσια ούτε στην ιδιωτική ζωή του.