ΚΟΥΣ ΚΟΥΣ

ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ έχουν τα δικά τους υπέροχα μέρη, αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να ενδιαφέρονται για την Ελλάδα και να την επισκέπτονται όλο και περισσότερο. Αυτή την ανάγκη των Ισπανών τουριστών έρχεται να καλύψει ένας ενδιαφέρων ισπανόφωνος πολυοδηγός που έγραψε η Μαρία Βασιλάκη, επί χρόνια γραμματέας του ισπανού πρεσβευτή στην Αθήνα. Εκτός από τα απαραίτητα μνημεία της Αθήνας, εκτός από οδοιπορικά στην Κρήτη και αλλού, με προτάσεις για εστιατόρια και ξενοδοχεία, εκτός και από ένα μίνι λεξιλόγιο για τις πρώτες ανάγκες, ο οδηγός «Αtenas en el bolsillo» κάνει αναφορές στα δημόσια έργα που άλλαξαν την όψη της πρωτεύουσας αλλά και συγκρίνει τα έθιμα Ελλήνων και Ισπανών. Κάτι χρήσιμο, αφού παρά τα φαινόμενα, γνωρίζουμε λιγότερα ο ένας για τον άλλον από ό,τι ενδεχομένως νομίζουμε.

ΠΑΡΑΠΟΝΑ διατύπωσαν οι Έλληνες της Γερμανίας, επειδή φέτος η Ελλάδα δεν εμφανίστηκε με εθνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Λειψίας. Μέχρι και η «Δημοκρατία της Μακεδονίας», λένε, ήταν εκεί, όπως και όλες οι άλλες βαλκανικές χώρες, όχι όμως η Ελλάδα. Φαίνεται μάλιστα πως χρωστάμε από την περσινή έκθεση 80.000 ευρώ στους Γερμανούς. Αν ισχύει αυτό, εξηγεί μέχρις ενός σημείου και την απουσία.

Με τι πρόσωπο να πλησιάσεις, τέτοιους καιρούς;

ΒΙΒΛΙΟ έκαναν την εκπομπή τους «Η μηχανή του χρόνου» οι δημοσιογράφοι Χρίστος Βασιλόπουλος και Δημήτρης Πετρόπουλος. «Η τηλεοπτική οικονομία», γράφουν στον πρόλογο, «δεν επιτρέπει να προβάλουμε όλα τα στοιχεία, τις φωτογραφίες, αλλά και πολλά από τα συμπεράσματα της δημοσιογραφικής έρευνας». Ενώ «στο χαρτί μπορούμε να αποτυπώσουμε το σύνολο της δουλειάς και έτσι να αναδειχθούν καλύτερα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της δημοσιογραφικής έρευνας». Στο βιβλίο Ιστορίες από τη μηχανή του χρόνου (Εκδ. Πατάκη) ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει για τον Μαξ Μέρτεν, υπεύθυνο για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, για τους μαυραγορίτες της Κατοχής, τον Τζιμ Λόντο, την περίπτωση του Βασίλη Λυμπέρη (η τελευταία εκτέλεση στην Ελλάδα) και άλλα πολλά.

ΣΑΤΟΡΙ στο Παρίσι λέγεται το εκατό σελίδων βιβλιαράκι του Τζακ Κέρουακ που έβγαλε το Πλέθρον. Όπου σατόρι, μια γιαπωνέζικη λέξη για την «ξαφνική επιφοίτηση», το «ξαφνικό ξύπνημα» ή απλώς «χτύπημα κατακούτελα», όπως ο ίδιος έγραφε. Είχε πάει στο Παρίσι για να αναζητήσει τις βρετόνικες ρίζες του ονόματός του, μάλλον δεν τις βρήκε, αλλά αυτό το δεκαήμερο ταξίδι έθρεψε τον λογοτεχνικό του κόσμο για πολύ καιρό. Ως γνωστόν, σημασία έχει το ταξίδι. Στο δρόμο , που λένε.