Δραπετεύει από το παρόν στο παρελθόν

Η επιστολή απευθύνεται κυρίως στην ισόβια ερωτική φίλη Α, την οποία αποχαιρέτησε στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης καθ΄ οδόν προς τη Φρανκφούρτη, με τελικό προορισμό το Ρέικιαβικ για μια διυπουργική σύσκεψη. Χάνοντας την πτήση του, είναι υποχρεωμένος να φτάσει στην Ισλανδία με παρακαμπτήριες πτήσεις μέσω Άμστερνταμ και Κοπεγχάγης. Στη διάρκεια αυτών των πολύωρων σταθμεύσεων και αφού έχει επιχειρήσει να επικοινωνήσει μαζί της σπασμωδικά μέσω τηλεφώνου, αποφασίζει να επανεύρει το νήμα της επαφής μέσω της αλληλογραφίας και αρχίζει τη σύνταξη μιας μεγάλης εξομολογητικής επιστολής που ανακυκλώνει παλαιότερα σχεδιάσματα ή σημειώσεις και δραπετεύει από το παρόν στο παρελθόν. Φωτίζεται αναδρομικά όχι μόνον ο δαίδαλος αυτής της δύσκολης και αδιέξοδης σαραντάχρονης σχέσης που άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στην Ιταλία και συνεχίστηκε με μεγάλα κενά και παύσεις, χωρισμούς και επανασυνδέσεις έως αυτή την τελευταία αποτυχημένη συνάντηση στη Μαδρίτη, αλλά και όλη η διαδρομή του μεσήλικου αποστολέα από τα πειραιώτικα παιδικά χρόνια, τις τριβές με την οικογένεια, την απροσάρμοστη εφηβεία και τη θητεία στην Αριστερά. Εποχές δύσκολες αλλά και ελπιδοφόρες που τις κλάδεψε η στρατιωτική δικτατορία και στένεψε ανυπόφορα τους ορίζοντες του τόπου.