[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Σκόνη και ρίγη

Στην οθόνη ο χάρτης του καιρού δείχνει μόνο την Ελλάδα. Στο περιθώριο, μόνο, φαίνονται οι άλλες χώρες που χρησιμεύουν να στέλνουν τα χαμηλά και τα υψηλά βαρομετρικά τους και τα ρεύματα και όλα αυτά τα ανεξέλεγκτα. Περνάνε ελεύθερα τα σύνορα, όλοι είναι ανίκανοι να τα ελέγξουν.

Βελάκια, συννεφάκια, κυματάκια σχεδιάζονται και πάνω στο αγαπημένο Αιγαίο. Επίσης μια κίτρινη καμπύλη, σκόνη από την Αφρική. Και πάει λίγο ψηλότερα η κάμερα, δείχνει μια φευγαλέα εικόνα αυτής της δυσάρεστης ηπείρου, που μας στέλνει σκόνη και ζέστη και μετανάστες, κι αμέσως σαν να ντρέπεται για λογαριασμό της ξαναζουμάρει στην προσφιλή Ελλάδα και τις κίτρινες καμπύλες της. Δεν της έρχεται να δείξει παρακάτω, μέχρι πού φτάνει η ορίτζιναλ κιτρινίλα της Σαχάρας, πόσο απέραντη ακόμα και στον χάρτη είναι η έρημος που μπούχτισε στην άμμο και μας στέλνει με βαθιές ανάσες το περίσσευμά της. Πολλές φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα, καλύπτει την Ευρώπη ολόκληρη και μένει και περίσσευμα. Θα μας έπιανε σύγκρυο πρωινιάτικο να τη βλέπαμε, οπότε οι στοργικοί μετεωρολόγοι μας φροντίζουν, επικεντρώνουν την εικόνα τους στα πράσινα του ελληνικού χάρτη, ας είναι και λαδί, στα γαλάζια της θάλασσας, στα λευκά των νεφών, σεμνά αποστρέφουν το πρόσωπο από τη σκληρή πραγματικότητα του Νότου.

Σκόνη είναι, θα περάσει, δεν είναι τίποτε, έχουμε περιθώρια.

Όλο το πρωινό, το χώμα έφτιαχνε ένα φίλτρο φωτός στον ουρανό, κάτι σαν τη χρυσή βροχή του Δία, που δεν γονιμοποίησε όμως τίποτα.

Μόνο τη φαντασία όσων βλέπουν την άμμο σαν προάγγελο και επιμύθιο του χρόνου. Και αντί για ζέστη, έφερνε ψυχρά ρίγη, μπερδεύοντας εντελώς τα κλιματικά στερεότυπα. Κατά το μεσημέρι νίκησε το γκρίζο μια συνηθισμένης ευρωπαϊκής συννεφιάς. Ουφ, ακόμα στον Βορρά ανήκουμε, ευτυχώς (και στο ευρώ επίσης).