«Όσο καλύτερα ζούμε, τόσο καλύτερα πίνουμε»

Μπήκε πίσω από την μπάρα τού «17» το 1957! Και κατάφερε να συνδέσει τους πελάτες με τ΄ όνομά του περισσότερο απ΄ ό,τι με το ίδιο το μαγαζί του. «Οι πιο πολλοί λέγανε θα πάμε στον Φώτη να πιούμε κανένα ποτό και όχι στο «17», λέει ο κ. Κρικζώνης, ο καταλληλότερος άνθρωπος να μιλήσει για την κουλτούρα του Έλληνα πότη. Έτσι δύο χρόνια μετά το πρώτο του βιβλίο- Η τέχνη του κοκτέιλ (Καστανιώτης, 30 ευρώ)επανέρχεται φέτος με το αυτοβιογραφικό Εγώ, ο μπάρμαν και πάλι από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Η γνωριμία του με την αθηναϊκή νύχτα και τους ανθρώπους της ξεκινάει δέκα χρόνια πριν δημιουργήσει το θρυλικό του μπαρ στον αριθμό 17 της οδού Βουκουρεστίου. Η πρώτη του επαφή λοιπόν γίνεται στο «Σαϊτάν», ένα ουζερί στην Αγίου Κωνσταντίνου. «Οι περισσότεροι τότε έτρωγαν περισσότερο απ΄ ό,τι έπιναν. Το ουζάκι ήταν το συνοδευτικό του φαγητού.

Ο βαθμός αλκοολισμού ήταν μικρός και όσοι έπιναν πολύ είχαν εξάρτηση από το κρασί». Σύμφωνα με τον Φώτη Κρικζώνη σήμερα οι πελάτες είναι καλύτεροι απ΄ ό,τι παλιότερα. Η ευγένεια, οι καλοί τρόποι, γενικά το σαβουάρ βιβρ, χαρακτηρίζουν την πλειοψηφία και όχι τη μειοψηφία. «Η εξέλιξη και η άνοδος του βιοτικού επιπέδου βεβαίως επηρέασε και το πώς πίνει σήμερα ο κόσμος. Ξέρουν τι θέλουν, πώς να το ζητήσουν. Παλαιότερα αυτό το ποσοστό ήταν πολύ μικρό. Όμως είχαν μια λεβεντιά που δύσκολα συναντάς στις μέρες μας».

Στο καινούργιο του βιβλίο δεν υπάρχουν συνταγές όπως στο προηγούμενο. Μιλάει για τη ζωή του και για τους ανθρώπους που γνώρισε στα πενήντα τόσα χρόνια πίσω από την πιο θρυλική μπάρα της Αθήνας, από τον Ηλία Ηλιού και τον Τενεσί Ουίλιαμς μέχρι τον Ουίνστον Τσώρτσιλ και τον Γιάννη Τσαρούχη.