Φάγαμε … στο«Vinoterra»

Η επιλογή μου ήταν ένα νέο εστιατόριο με ζυμαρικά στην Πανόρμου ή ένα winebar στη Μαρίνου Αντύπα στο Ν. Ηράκλειο, καθώς δεν ήθελα να απομακρυνθώ πολύ από το σπίτι. Επιλέξαμε το wine bar και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη το ήταν ένα μαγαζί με παραδόξως καλό φαγητό, ήσυχη ατμόσφαιρα, ένα μοδάτο μπαρ με πολιτισμένους ανθρώπους που έπιναν μεγάλα ποτήρια κρασί και όλα αυτά σε ικανοποιητικές τιμές. Το «Vinoterra».

Ο χώρος είναι απλός και μοντέρνος. Μια γυάλινη τζαμαρία στην πρόσοψη του μαγαζιού το κάνει να μοιάζει λίγο με καφετέρια ή καφέ και λιγότερο με εστιατόριο.

Όσον αφορά τη σχεδίαση, θα μπορούσε να έχει περισσότερα προσωπικά στοιχεία, χωρίς ωστόσο να μου αφήσει άσχημη εντύπωση.

Μου άρεσε το μικρό μενού. Αυτό είναι σχεδόν πάντα ένα σημάδι ότι η κουζίνα είναι προσεγμένη, με λίγα πιάτα τα οποία όμως φτιάχνονται καλά. Το πρώτο μας πιάτο έφθασε πριν από τον σομελιέ, που είναι γνώστης και εξυπηρετικός, ο οποίος δεν είχε έρθει ακόμα στο τραπέζι μας για να πάρει παραγγελία. Αργότερα, όταν θέλησα ένα δεύτερο ποτήρι κρασί Νεμέας, ποικιλία που δεν είχα δοκιμάσει άλλη φορά (από τον οινοπαραγωγό Αϊβαλί), έπρεπε στην κυριολεξία να του κάνω σήματα από την άλλη άκρη της αίθουσας. Το πρώτο πράγμα που έφθασε στο τραπέζι μας ήταν η σαλάτα, ένα πεντανόστιμο μείγμα από εσκαρόλ, αντίβ (σικορέ), φουντούκια και κάστανα. Το ξέρω ότι ακούγεται χαζό, αλλά οι σαλάτες είναι συχνά από τα χειρότερα πιάτα σε ένα εστιατόριο. Στην κυριολεξία απλώς την ανακατεύουν, την πνίγουν στο ντρέσινγκ και τη σερβίρουν. Όχι όμως αυτή. Ήταν φτιαγμένη με φροντίδα και γευστικότατη.

Ήθελα πολύ να δοκιμάσω κάτι που πήγαινε ενάντια σε όλα τα μαγειρικά μου ένστικτα: ένα ριζότο με ξινή κρέμα. Ο σερβιτόρος μάς διαβεβαίωσε ότι ήταν πραγματικά καλό και τον εμπιστεύτηκα. Τα ένστικτά μου ήταν λανθασμένα (όχι για τον σερβιτόρο, αλλά για το πιάτο). Ήταν πράγματι πολύ καλό. Παραδόξως. Αυτή ήταν μια βραδιά με πολύ άμυλο. Το επόμενο πιάτο μας ήταν ένα ραγού μοσχαρίσιο, με μπρόκολο και πεκορίνο, ανακατεμένο με ζυμαρικά gaganelli, που θύμιζαν λίγο τα κρητικά σιουφιχτά και που ίσως τα ξέρουν οι πιο παραδοσιακοί Έλληνες. Ήταν πολύ νόστιμο. Μακάρι να υπήρχε περισσότερο τυρί στο πιάτο. Όμως το ρουφήξαμε σαν πεινασμένα παιδάκια, που δυσκολευόμαστε να αντισταθούμε σχεδόν σε οποιοδήποτε πιάτο με ζυμαρικά.

Ένα διαφορετικού ύφους πιάτο με λαβράκι πάνω σε πουρέ σελινόριζας ήταν επίσης ωραίο. Το λαβράκι «καψαλισμένο» με μια γλυκιά νότα και ο πουρές σελινόριζας με σάλτσα από σαφράν έντυνε όμορφα το ψάρι.

Ήπιαμε διάφορα κρασιά σε ποτήρι και μπερδευτήκαμε στο επιδόρπιο, που ήταν τελικά μια τάρτα πορτοκαλιού με παγωτό σοκολάτα. Μου άρεσε η έντονη γεύση του πορτοκαλιού και ο συνδυασμός αυτός- σοκολάτα με πορτοκάλιείναι από τους αγαπημένους μου. Κάποιος στην κουζίνα μπορεί και μαγειρεύει καλά!

Vinoterra Resto & Cava: Μαρίνου Αντύπα 74-76, Ν. Ηράκλειο, τηλ. 210-2792.100

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 25- 30 ευρώ το άτομο χωρίς κρασί

Κουζίνα:

Με μεσογειακές νότες

Σέρβις:

Εξυπηρετικό και ευγενικό

Ατμόσφαιρα:

Μοντέρνα

Κάβα:

Εξαιρετική