[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Αλλεργίες οικολογικές

Δεν πρόλαβε να φυσήξει το αεράκι της άνοιξης τριγύρω στα κασκόλ μας, κι έτρεξαν οι αλλεργίες να πάρουν τη θέση των κρυολογημάτων, μην τυχόν και δουλέψει μια μέρα καθαρός ο ταλαίπωρος πνεύμονας και τα συναφή συστήματα.

Βήχας και φτάρνισμα και βράχνιασμα αλλεργικά όλα, ήρθαν να αντικαταστήσουν τον βήχα, το φτάρνισμα και το βράχνιασμα της χειμερινής περιόδου. Μπήκαν κι οι νέοι στον χορό, που όλο τον χειμώνα μας κορδώνονταν, ότι δεν τους αγγίζει το κρύο. Να που τους έριξε κάτω η χλιαρή πνοή της άνοιξης, τους κοκκίνισε τη μύτη ο τρυφερός Φλεβάρης και την έκανε κάνουλα ο παιχνιδιάρης Μάρτης.

Τόσες αλλεργίες μαζεμένες δεν είχα ξαναδεί ποτέ να κυκλοφορούν, αλλά είμαι πεπεισμένη ότι πρόκειται για την εκδίκηση της φύσης προς τον πολιτισμό που την εξοβελίζει. Είναι όπως η υγρασία της Αθήνας. Στο βιβλίο της Γεωγραφίας ακόμα γράφει πως η Αττική έχει κλίμα ξηρό και εύκρατο, και θεωρείται τόπος υγιεινός. Περασμένα μεγαλεία. Τώρα πια, αφού η υγρασία δεν βρίσκει διέξοδο σε χώμα πουθενά, μάταια τριγυρίζει πάνω από τσιμέντα και άσφαλτο, και κάνει το τοπίο ομιχλώδες, το κρύο διαπεραστικό. Έτσι και η φούντωση, η φλόγα της άνοιξης δεν βρίσκει λουλούδια και πουλιά να ξεσπάσει, οπότε ξεσπάει στα πρόσωπα των εφήβων, στις μαλακές παρειές των νεανίδων. Και τους πρήζει τις μύτες αγοριών και κοριτσιών, τους αγριεύει τα μάγουλα, τους μπουκώνει την αναπνευστική οδό, τους διαλύει. Όσο εμείς θέλουμε σαν ανθρώπινα όντα να είμαστε ωραίοι και με καθαρή άρθρωση, τόσο οι αλλεργίες μας πολεμάνε με ύπουλα μέσα. Θα έπρεπε να είμαστε δέντρα, λουλούδια, πεταλούδες, κληματσίδες, στήμονες, λιμπελούλες, κι άλλα είδη που δεν ξέρουμε πώς τα έλεγαν, όλα αυτά που διώξαμε από τα εδάφη μας και έρχονται σαν βουβή τύψη και μας συναχώνουν.