«Μία μπάσταρδη κατάσταση μεταξύ σοκ και ζήλειας»
Η Αμερικανίδα Κάρσον ΜακΚάλερς (1917-1967) ξεχώρισε από την πρώτη της κιόλας εμφάνιση στα γράμματα με το μυθιστόρημα «Η καρδιά κυνηγάει μονάχη»
Η στρατιωτική βάση στην οποία διαδραματίζονται οι Ανταύγειες … έχει κατασκευασθεί κατά τα πρότυπα του Φορτ Μπένινγκ, ενός αχανούς στρατοπέδου στα νότια της γενέτειρας πόλης της ΜακΚάλερς Κολούμπους στην Τζόρτζια, στα σύνορα της Πολιτείας με την Αλαμπάμα, όπου έχουν εκπαιδευτεί και κάποιοι μέλλοντες Λατινοαμερικανοί δικτάτορες, όπως ο Νοριέγκα του Παναμά. Η ΜακΚάλερς το είχε επισκεφθεί και εντυπωσιασθεί από την αυτάρκη ζωή χιλιάδων οικογενειών στρατιωτικών, τη φαινομενική τάξη και ασφάλεια που περιέβαλε τις ζωές τους. Έπειτα έμαθε για κάποια δολοφονία και το βιβλίο άρχισε να παίρνει μορφή στο μυαλό της. Εκκινώντας από την πλήξη της διαβίωσης σ΄ ένα πειθαρχημένο, αυστηρά ιεραρχημένο περιβάλλον, κατασκευάζει το υπόστρωμα των κρυφών επιθυμιών που περιορίζονται σε ένα είδος οφθαλμοπορνείας απέναντι στη ζωή. Σε απόλυτη λ.χ. συμμετρία προς τον Πέντερτον, η απατημένη σύζυγος Άλισον καλλιεργεί ένα μείγμα απέχθειας και νοσηρής συναισθηματικής προσκόλλησης προς τη Λενόρα, μια «μπάσταρδη κατάσταση μεταξύ σοκ και ζήλειας». Έτσι οι σεξουαλικές εντάσεις και οι αφκιασίδωτοι συμβολισμοί κυριαρχούν μέσα σε μια ρέουσα, απατηλά απλοποιημένη αφήγηση. Ο σχεδόν παντογνώστης αφηγητής ακολουθεί μια αποστασιοποιημένη γραμμή σε στιγμές όπου το μελόδραμα βράζει, κάνοντας τον αναγνώστη να αισθάνεται ότι όλα αυτά τον αφορούν άμεσα, ότι είναι κι αυτός μέρος της ιστορίας.











