[ ΡΙΠΕΣ ] Το στοίχημα

Το έλεγαν οι νομομαθείς Λατίνοι:

«Σκληρός νόμος, αλλά νόμος». Αλλά έλεγαν επίσης και: «Ευρέθη ο νόμος, θα βρεθεί και η πονηρία του». Τι από τα δύο ισχύει για το σχέδιο νόμου που καταρτίζει- κατ΄ εφαρμογήν των προγραμματικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ- το υπουργείο Δικαιοσύνης; Η απάντηση θα καθορίσει την επιτυχία του νέου θεσμικού πλαισίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς στον δημόσιο βίο.

Πρόκειται για δύσκολο στοίχημα. Γιατί δεν αρκούν οι καλές προθέσεις και η διατύπωση νομικών ορισμών και διατάξεων. Θα απαιτηθεί ισχυρή πολιτική βούληση για να εφαρμοστούν όσα θα αποτελούν εφεξής τον εξοπλισμό της πολιτείας στη δίωξη των επίορκων δημοσίων λειτουργών, κάθε είδους. Από τους δημοσίους υπάλληλους που «λαδώνονται» ώς τους πολιτικούς που πλουτίζουν αθέμιτα.

Αυτή η βούληση υπάρχει, βάσει όσων έχει διακηρύξει ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με έμφαση και κατ΄ επανάληψη. Άλλωστε αν για κάτι δεν μπορεί να κατηγορηθεί αυτή η κυβέρνηση είναι ότι δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία σε θέματα διαφάνειας, ηθικής τάξης και εξυγίανσης. Θα χρειαστεί βεβαίως και η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών για τη μετάβαση σ΄ ένα κράτος χωρίς χρυσοκάνθαρους. Ή για την επικράτηση της ευθύνης και της εντιμότητας στον ευρύτερο χώρο της πολιτικής. Αυτή η συμμετοχή θα υπάρξει εφόσον γίνει συνείδηση ότι η εφαρμογή όσων προβλέπει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν συνιστά απλώς μια «επιχείρηση καθαρά χέρια».

Αποτελεί προϋπόθεση ανάπτυξης και ευημερίας της χώρας.

Διότι η πηγή της κακοδαιμονίας τηςείτε πρόκειται για την οικονομία είτε για τα επιμέρους συστήματά της- είναι η διαφθορά. Στον βαθμό που θα την περιορίσει το εν λόγω νομοθέτημα, θα αντιμετωπιστεί και η κρίση αντιπροσώπευσης που μαστίζει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Και θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς του κράτους.