Πρωταθλητής των μικρομεσαίων

ΝΙΟΥ ΤΖΕΡΣΕΫ, 2000. ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ
ΕΚΛΟΓΕΣ, ΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΓΚΟΡ. ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ
ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ.
ΕΝΑΣ ΜΕΣΗΛΙΚΑΣ
ΜΕΣΙΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΖΕΙ ΤΙΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ
ΤΗΣ- ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΗΡΕΜΗΣΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ.
ΑΣΘΕΝΕΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Ο ΡΙΤΣΑΡΝΤ
ΦΟΡΝΤ, ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ.
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΛΑ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΗΣΥΧΑ
ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
Ο Ρίτσαρντ Φορντ έπασχε ως παιδί από ελαφρά δυσλεξία. Στις συνεντεύξεις του επιμένει στο γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα τον έκανε προσεκτικότερο αναγνώστη. Έτσι κατέληξε να σπουδάσει δημιουργική γραφή, με δάσκαλο τον Ντοκτορόου, και εντέλει να διδάξει στο μεταπτυχιακό μάθημα της δημιουργικής γραφής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου.

Ο Ρίτσαρντ Φορντ έγραψε μυθιστορήματα και διηγήματα. Η πολυσυζητημένη τριλογία του αφορά τη ζωή στα προάστια. Ο ήρωάς του, ο Φρανκ, υπήρξε φέρελπις συγγραφέας που κατέληξε αθλητικογράφος (Τhe sportswriter, 1986), επέζησε από τον θάνατο του εννιάχρονου γιου του και το διαζύγιο που ακολούθησε (Ιndependence Day, 1996) και βρέθηκε στα πενήντα πέντε του μεσίτης ακινήτων, με καρκίνο του προστάτη, παρατημένος από τη δεύτερη γυναίκα του. Ο Φρανκ είναι ο μέσος Αμερικανός. Καθημερινός άνθρωπος, γεμίζει την αφήγησή του με κάθε είδους αφορισμούς, που δίνουν το ανθρώπινο στίγμα του. Ο Φορντ εστιάζει στη ζωή του Φρανκ σε περιόδους γιορτής και σχόλης, τότε που οι καταχωνιασμέ- νες σκέψεις εξεγείρονται και η ζωή στραβώνει απ΄ το τίποτα. Έτσι, λοιπόν, ο πρώτος τόμος της τριλογίας εκτυλίσσεται το Πάσχα, ο δεύτερος την 4η Ιουλίου και ο τρίτος την περίοδο της γιορτής των Ευχαριστιών.

Μέσα σε ένα τριήμερο, Τρίτη, Τετάρτη και Ημέρα Ευχαριστιών, ο αφηγητής απλώνει την ογκωδέστατη πρωτοπρόσωπη αφήγησή του. Μέσα στη χαλαρή σύνδεση επεισοδίων που αποδίδουν την αποσπασματικότητα και τη φυγόκεντρη ορμή της ζωής, όμως καταλήγουν να συγκροτούν πλοκή, χωράνε: μια κηδεία, μια έκρηξη βόμβας, μια αυτοκτονία, μια ένοπλη επίθεση, μια κατεδάφιση, το σπάσιμο ενός αυτοκινήτου, καβγάδες, υπόγειες εντάσεις και χαρές. Πιο αναλυτικά, τα πράγματα έχουν ως εξής: ο πενηνταπεντάχρονος Φρανκ είναι μεσίτης ακινήτων. Πάσχει από καρκίνο του προστάτη. Έχει υποστεί χημειοθεραπεία. Η δεύτερη γυναίκα του, η Σάλλυ, τον έχει εγκαταλείψει για να ζήσει στη Σκωτία με τον χαμένο για δεκαετίες πρώην σύζυγό της. Η πρώτη γυναίκα του Φρανκ, η Αν, σε μια κρίση ελέους, τον προσεγγίζει προτείνοντας να τα ξαναβρούνε. Ο Φρανκ βιώνει μια ήπια κατάθλιψη. Του λείπει η Σάλλυ. Θέλει ξανά πίσω τη ζωή του. Μπλέκεται, χωρίς να το θέλει, σε μια βομβιστική επίθεση σε νοσοκομείο. Θεωρείται ύποπτος.

Δεύτερο επίπεδο
Λεσβίες, μπαρ, φιλανθρωπία, παλιές ερωμένες. Επιδείξεις σπιτιών, συναντήσεις με πελάτες, συναντήσεις με αγνώστους. Η έξυπνη και ωραία κόρη του Κλαρίσσα. Ο γιος του Πολ, με τη μονόχειρα αρραβωνιαστικιά του. Οι αφιλόξενοι γείτονες.

«Οι πανεπιστημιακοί θα πουν πως, αν απαντήσεις ναι στο φοβερό ερώτημα του θανάτου είναι το ίδιο με το αν απαντήσεις όχι, και πως όσα πράγματα φαίνονται διαφορετικά είναι στην πραγματικότητα πανομοιότυπα – πως μόνο η ανάγκη μας ξεχωρίζει την ήρα από το στάρι. Φυσικά, σαν νεκροζώντανοι που είναι έτσι σκέφτονται». Οι σκέψεις του πρωτοπρόσωπου αφηγητή σε ένα πρώτο επίπεδο ακούγονται ως αφορισμοί, όμως ο τρόπος που σιγά σιγά δομούνται οι συμπάθειες, οι αντιπάθειες, οι εμμονές και η ιδιόλεκτος του Φρανκ δείχνουν πως οι σκέψεις αυτές έχουν ένα δεύτερο, αφηγηματικά δολιότερο επίπεδο. Σ΄ αυτό το δεύτερο επίπεδο αποτυπώνεται η ιδιοπροσωπεία του αφηγητή.

Ο Φρανκ είναι φανατικός δημοκρατικός. Οι εκλογές έχουν παρέλθει, ο Μπους έχει νικήσει τον Γκορ, όμως ο Φρανκ αρνείται να ξεκολλήσει από τον προφυλακτήρα του το αυτοκόλλητο που δηλώνει τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Είναι Νοέμβριος του 2000 και υπάρχουν πολλές εκκρεμότητες στην πολιτική της χώρας.